Br
Брестчина
Производит · Предлагает · Приглашает

Книга первая. Часть 6 из 6: оригинал

Книга первая. Часть 6 из 6. С. 101-106. Польский текст издания 1847 года.

szeroko: spustoszył; z jeńcami i zdobyczą bez oporu do: Pruszize.ealém iwojśkiem wrócił. — izińaibyła nadeszła spodziewali się Litwini że nidjsówjtój ciężkiej: roku, porze pokój mieć bejczasem wielki mistrz zakonu Rondrad i książe łdeprz ygotowawszy wojsko, zbrojnie do Litwy Kowno w którém była królewska załoga obleglis a a że wątpili aby tę twierdzę w krótkim przeciagw: czasu zdobyć: mogli, żołnierze zaś od mrozów giWitoldowi. i jego o żołnierzom, dva inne Ronoddany rad: dft swoją n: Z tych miejsc poźnicj Wizy y naprędce wojsko | z Polaków ddawszy je uM książęciu Wiwolne zagony, Witołda wai jen Ten ył. wówczas stan rzeczy w Litwie.

w Mazowszu biskup płocki Ścibor umarł, y ma jego miejsce Henryk proboszcz płocki syh pobo ny książęcia mazowiekiego86, będący dopićro diakonem, ten wzgardziwszy święceniem przez dwa lata tym kościołem rządził. "Tymczasem rzeczony Henryk między królem Władysławem i książęciem Witoldem, do którego często jeździł, pokoj ułożył i od Wilołda to otrzymał, że mu siostrę swoją Ryngałę w małżeństwo oddał, z którą nie długo pożywszy od trucizny zginął; o tę zbrodnią małżonka jego pomawianą była, lecz o tém nieco niżćj.

Król Wladysław gdy wojna jeszcze z Witołdem trwała, posyłał z Polski na pomoc Żołnierzy, odzież, zboże i mięsa solone, taki bowiem wszystkiego był w Litwie niedostatek, iż Polacy co do jednego byliby z téj ziemi uciekli, gdyby ich był król zawczasu żywnością nie zasilił, dla częstych bowiem Wilołda i krzyżackich najazdów, wszędzie pola leżały odłogiem, wszędzie niedostatek uprzęży i bydła.

Około tego czasu książe Misnji osmielony gnusnością Wacława króla rzymskiego i czeskiego, Czechy najechał, ogniem i mieczem, gdy mu nikt oporu nie stawił, kraj ten spustoszył i obciążony wielką zdobyczą bez Żadnćj w wojsku swojém straty do domu wrócił (1).

Wtenezas lakże Klemens papież rzymski tego imienia siódmy w Awinionie zszedł ze świala, na jero miejsce obrany Piotr de Luna który wziął imie Benedykta XIHL. za trwania jeszcze zgubnego w kościele MP rozszezepienia, ale o tóm na ini jak wWieüezas powtarzano, z. "naprawy avód/"tricizny - zginął; pochowany w tym sayi: grobie:co li: brat jego Kazimierz, którego Witold pówiesiwszy strzałami zabił. Ze wszystkich braci, te. go. Wigunta Videte najcz kochał, i w królestwie87

Około tego czasu Jan biskup krakowski88 od małego wzrostu Hrólkim zwany, życie zakończył, po którym chociaż wolnćni głosami kanoników obrany został Sieciech, ze szlachetnego rodu Kożyców, przemogła jednak wola królewska, iż Piotra Wysza z domu Brog, kanclerza krółowćj Jadwigi na biskupa kościoła krakowskiego wzięto.

Król Władysław osierocony po najmilszym bracie Wiguncie, począł myślić o pojednaniu z Witołdem. Poruczył tę sprawę Henrykowi mianowanemu biskupowi płockiemu, który wówczas starał się o rękę Ryngały siostry Witołda i pod pozorem Zyezonego stadła, bez Zadnéj ze strony krzyżaków przeszkody, często do Wilołda jeździł; wraziwszy zaś w jego umysł przeświadczenie o szezérosei pojednania i łaski królewskićj, Witold krzyżaków i kupców niemieckich znajdujących się razem z sobą na zamku Ritterwerder, złupiwszy z całego mieniai pozabijawszy, niespodzianie zamek zapalił. Dowódzey dwóch innych poblizkich zamków, domyślając się wiarołomstwa a następnie ucieczki Witolda, zebrawszy ile mieli żołnierzy zbrojnie drogę zachodzą, lecz Witold w krótkich słowach dodawszy swoim serea na nieprzyjaciół natarł, na głowę pobił i na karkach uciekających, do zamków wpadłszy, większą część wyciął, zamki zrabował i spalił, Krzyżaków wszystkich do jednego pozabijal. + Po tém zwycięztwie Witold do Wilna przybył i od Jaśka Oleśnickiego starosty Królewskiegoy który. o jego przybyciu już był ostrzeżozkazem królewskim, z uszanowaniem jest przy- " | Władysław uwiadomiony o powrócie Witol aw środku lata z królową Jadwigą do Litwy wyjechał. Witołd u Ostrowia (2) w postaci winowajcy z zapuszczoną brodą i w zaniedbaném odzieniu drogę mu zaszedłszy i na twarz upadłszy o przebaczenie blagal, które też otrzymał; a nadto król uwolniwszy Jaska Oleśnickiego od dowództwa i oddaliwszy eztérech pozostałych swoich braci od rządów, całą Litwę w je-. go władzę podał, pod tym warunkiem: aby jemu i królestwu polskiemu na „zawsze podlegał i przeciwko każ ieprzyjacielowi, pomagał, co Witold żąda- " 'óla „przysięgą stwierdziwszy, do końca żyruszenie dochował, i usilnie starał się uajławszemu hrólowi tak niespodziane dobrodziejstwo „narażeniem się na największe niebezpieczeństwa poźnićj odwdzięczyć (3). Szezęśliwym rządem nadane-89 go kraju, który nieustanném ćwiczeniem wojenném do oręża wprawił, tak daleko i szeroko na Rusinach granice litewskie posunął, iż żaden z książąt największćmi zwycięztwami więcećj go nie pomnożył, i potomkom az do naszych czasów bardziéj kwitnącym i zamożnym nie zosławił.

Ta szczodrobliwość króla VV ładysława względem Witołda, który tyle razy za nieprzyjaciela ojczyzny był ogłoszony, który tyle na nią nieszczęść ściągnął, do tego slopnia innych braci królewskich rozjątrzyła, że Bolesław Świdrygiello, natychmiast wrogiem królewskim zoslawszy, Litwę ciężką wojną poźnićj trapil.

Примечания

86 Ob. Stanisława Łubieński. Opera, Series et vitae episcopor, plocensium str. 352 i 353 według tego historyka Ścibor umarł 1390+
(fj Porówn. Dług. ks. 10 str. 134.
Kilku Włochów przyML v Fondii 20. września | obrali
Francją 'osiadł' w Awinionie. Kob: dwa papieztwa. Klemens Vll przeżył Urbana: L zmarłego” AS. paźdz. 1389 r., kardynałowie którzy. yl uu posłuszni, obrali 2 listop. tegoż r Piotra Tomacelli, znanego poźniej pod imieniem Bonifacego IX. Klemens VIL. nie przestawał rządzić w Awinionie a£ do śmierci t, j. do 16 września 1394, -Po/nim Piotr 'de'Luna o: którym tu mowa obrany przez kardynaE ów. awiniońskich, we 12: dni t. 3. 28 września, tegoż roku wziął imie Benedykta XII. w Rzymie zaś rządził Bonifacy IX.

87 (место знака в тексте не установлено) Porówn. Narbuta t. 5 str. 240 i 435. W Indexie DogieJa:pod.«r.- 1385; wymieniony jest zapis Jagiełły dla Wigunta na Kiernów,; Bruczyśkii i Czeczersk, pod v, zaś 1388 zeznanie Wigunta że wykonał hołd królowi,

88 Jan Radlicki herb Korab umarł 1392. Ob. Zawadzkiego (Benedykt od ś. Józefa) Pijara: Infula Cracov. str, 187 według Długosza ks. 10 str, 137 dnia 12 stycznia,

89 (место знака в тексте не установлено) Porówn. Narbutta t. 5 str. 484 i dodatek VIII. do tego tomu. '
1 (2) Według Długosza (ks, 10 str. 136) Król do Litwy wyjechał pod koniec lipca. Witołd zaszedł mu drogę w Ostrowiu dnia „7 sierpnia.
UU (3) Narbutt t, 5 str, 492 przytacza Index Archiwum krakowskiego, w którym Kromer daje treść pięciu dokumentów przy tóm pojednaniu zawartych między królem, królową Jadwigą, Witotdem, jego żoną w. ksieżną Anną i SkirgieHa. Też same dokumenta wymienia Dogiel w indexie rękopiśmiennym swojego kodexu.