Br
Брестчина
Производит · Предлагает · Приглашает

Статьи на букву I: Ikażń - Iwje: оригинал

Статьи на букву I в справочнике Н. Роубы: от Ikażń до Iwje; издание, с. 76-77 и далее. Польский текст издания.

Скан: разворот 40, с. 76-77

Ikażń, m-ko i dobra W pow. dzisieńskim, gub. wileń., nad jeziorem t. n. 0 80 w. od Dzisny i -340 od Wilna, około 650 miedrewniany, wzniesiony dowiec i Ignacego Tukałły z Ościukowicz).

Ilja w pow. wilejskim, w zapadłym kącie, ku pograniczu borysowskiego powiatu. Drobna dziś mieścina, nad spławną rzeką llją, licząca około 3,000 mieszk., przeważnie żydów. Niegdyś było to hrabstwo należące do Tyszkiewiczów, potem do Sołtohubów. W r. 1804 nabył je gen. Zdziechowski. W roku 1806 odprzedał Wołodkowiczo- : wi. Ostatecznie Ilja należała do Radziszewskich, których wypędziły stąd ostatnie burze krajowe.

Kościół fundowany w 1738 T., zabrany został ną cerkiew w 1567.

llja rz., bierze początek w pow.

szkańców. Parafjalny kościół pod wezw. Bożego Ciała, drewniany. Jest tu również i cerkiew parafjalna. Ikaźń była niegdyś własnością ks. Prońskich, potem Sapiehów. Aleks. Sapieha sprzedał w r. 1753 te dobra Łopacińskiemu. Obecnie pozostaje główne fundum, po rozdziale dóbr na kilka części, w ręku rodziny Roemerów. ano nn non lija, m-ko o 30 wiorst od st. Usza d. Ż.

Lib.-Rom., posiada cerkiew parafjalną i budujący się kościół katolicki (kosztem trzech obywateli miejscowych pp. Hipolita. Gieczewicza z Wiazynia, Mieczysława Bohdanowicza Z Oboborysowskim, gub. mińskiej, a wbiegając do pow. wilejskiego: z lewej strony Wilii, i rozdziela - jąc ten powiat na dwie połowy, stanowi w nim jedną z większych handlowych arterji wodnych, przy spławach lasu. Największym z jej dopływów jest również spławna rzeka Udrzanka, dostarczająca ogromu drzewa z okolic Radoszkowie do rzeki ji. W ostatnich czasach, gdy trzebież lasów rozwiniętą jest wszędzie na szeroką skalę, llja, stanowiąca główny szlak wodny lewej strony wilejskiego powiatu, tak bywa latem przepełniona drzewem, spławianem do Wilna, Kowna i zagranicę, iż jej fale literalnie pokryte niby ruchomym pomostem. Hja wpada do Wilji, przerzucając do jej wód cały swój towar leśny. Ongiś wody Ilji niosły len, pieńkę i zboże. Teraz ostatki lasów naszych. W 1868 T. fale Uji zabarwiły się silnie krwią polską w bitwie pod Władykami, leżącemi nad tą rzeką.

Скан: разворот 41, с. 78-79

Iłoki, miasteczko rządowe w gub. kowieńskiej, powiecie telszewskim nad rzeką Kołupą, o 40 wiorst od Telsz. Miasteczko ma 183 mieszkańców i zarząd gminy, liczącej 2412 dusz. Paraf. drewniany kościół katolicki, fundowany przez ks. Sapiehę w roku 1705: Parafja katolicka dekanatu szkudzkiego, dusz 9931.

Indura, m-ko i dobra w pow. i gub. grodzieńskiej, przy b. trakcie pocztowym z Grodna do Wołkowyska, o 24 w. od Grodna: Ludność m-ka około 2,800 mieszkańców. Paraf. kościół pod wezw. św. Trójcy, wzniesiony z muru w T. 1815. Okolica górzysta, żyzna. Dobrą stanowią dziś własność Brzostowskich.

Inturki, m-ko w pow. i gub. wileńskiej, nad jez. Giełota, o 68 w. od Wilna. Parafjalny kościół drewniany pod wezw. Wniebowzięcia N, M. P., fundowany W T. 1555 przez królowę Bonę. Jest również i cerkiew parafjalna; miasteczko ma zaledwie 150 mieszkańców.

Iszkołdź, m-ko i dobra w pow. nowogródzim, gub. mińskiej, o 20 w. od Mira i o milę od Połoneczki położone. Niegdyś istniał tu stąrożytny kościół, na gru- Zach świątyni pogańskiej wzniesiony. Dawne dziedzictwo Iliniczów, jako część hrabstwa Mirskiego, potem Radziwiłłów i Wittgensteinów. Uległo rozprzedaży wraz z innemi dobrami.

Iwańsk, dobra i wieś, powiatu lepelskiego, gminy kopciewskiej, należały do jezuitów, następnie zaś oddane Tadeuszowi Wołodkowiczowi, dziś własność Wincentego Wołodkowicza, Iwańsk wsławiony został w dziejach naszych walnem zwycięstwem, odniesionem tu przez Mikołaja Radziwiłła „Czarnego” nad woj- Skiem cara Iwana Groźnego, dowodzonem przez knazia Piotra Szujskiego, poległego na polu bitwy, dnia 26 stycznia 1564 r. Odznaczyli się w tej bitwie Hrehory Chodkiewicz, Roman Sanguszko, Onikij Korsak, Jury Zenowicz i wielu innych. Jest W Iwańsku gorzelnia wzorowo urządzona, młyn parowy, piękna stadnina koni kłusowych, obfita studnia artezyjska z wytryskającą wodą, pałac z ogrodem i t. p. Do klucza Iwańskiego należą folwarki: Alinpol, Nowiny, Wiszeńki i Burdyki. Najbliższa stacja pocztowa w Czaszninikach o 8 wiorst, kościół parafjalny w Hubinie o 25 w., od Lepla 35 wiorst.

Iwje, m. w p. oszmiań., g. wil., 5 tysięcy mieszkańców, w tej liczbie 3,500 żydów, 800 katolików, 500 tatarów, 30 prawosławnych rosjan. Kościół parafjalny zbudowany przez Mikołaja Kiszkę 1563 r. z konwentem Ojców Bernardynów od 1037 r., a od 1837 r., po kasacie klasztoru, został parafjalnym o 11 tysięcach wiernych. Ludność białoruska. Na miejscu poczta i telegraf, urząd gminny, szkółka ludowa, apteka, doktór, biuro naczelnika ziemskiego i „pry- Stawa” policyjnego. Odległość od m. Lidy 40 wiorst, od Oszmiany 52 wiorsty. Najbliższa stacja kolei żel. Gawia Mikoł. dr. ż. 9 wiorst od Ivji. We środy odbywają się ogromne targi, handel lnem, zbożem, sprzedaż i kupno koni. Przy miasteczku majątek ' tejże nazwy Tom. hr. Zamoyskiego z gorzelnią i tartakiem. dwieniec, miasteczko w zachodniej stronie powiatu i gub. mińskiej, nad rzeką Wołmą, od roku 1810 własność Plewaków, niegdyś Sołłohubów; miasteczko zasiedlone przeważnie żydami. Ludność żydowska trudni się drobnym handlem, chrześcijańska słynie zduństwem, wyrobem garnków i kafli. Do roku 1868 był tu kościół parafjalny, a także byli tu