Br
Брестчина
Производит · Предлагает · Приглашает

Ягелло-Яков-Владислав и первое соединение Литвы с Польшею. Лист 254, с. 251: примечания 253-269

Михаил Смирнов о том, как Литва соединилась с Польшей: наследники Ольгерда, гибель Кейстута и бегство Витовта, польское междуцарствие, брак Ягайло с Ядвигой и крещение Литвы, Одесса, 1868.

Ягелло-Яков-Владислав и первое соединение Литвы с Польшею, 1868: лист 254 из 302

С. 251

Оригинал

253. (к с. 159) VII, 785.

254. (к с. 160) Ш, 218.

255. (к с. 161) Cu. въ приложенія.

256. (к с. 162) Выписки изъ него приводитъ Нарб. въ своей истор., I, 386 400.

257. (к с. 162) Ш, 142, 354, 355.

258. (к с. 163) Нарбута исторія V, 130.

259. (к с. 164) Rogalsky, Dzieje Krżyżakow, I, 580.

260. (к с. 164) Rogalsky II, 18.

261. (к с. 164) Ibidem, II, 24.

262. (к с. 165) «Quod cum dicii Cruciferi castram Vilnense circumvallassent et Chrislianos neophyłos, paganos nuncupassent, presbyteri, praelati, canonici et clerici, tam seculares, quam religiosi ecclesiae el civilutis Vilnensis, exorantes divinam clementimm, pro pace danda et hostium ferocilute её crudelitale mitiganda, de ecclesia cathedrali, ad ессіевіаш Stae Annae, sacris vestibus el superpeliciis.induli, more sacerdotali, processionaliter, cum cantu devoto laudis, sacrum Corpus Christi el pignora seu reliquias запсіогаш pnblice in manibus delerentes, praefati Cruciferi contra dicłos presbyteros et clericos, in fidei contemptum et cońiumelium Creatoris, diversis ielis et landem pixide - sive bombarda se gitlarunt, cujus e bombarde, seu lapidis; de ipsa emissi ictus, unus sacerdos religiosus, nomine Venceslaus de Grecz, ordinis 'Sti Francisei est_ interfeclus et quam plures alii vulnerali, palam publice est поіоrium». Изъ pysonaceit Нарбута, си, Pomn; pisma historyczne, 120 стре

263. (место знака в тексте не отмечено; к с. 165) Шайноха, Ш, 356.

264. (к с. 165) Нарбута исторія, V. dodatek II.

265. (к с. 166) «Singuli kmetones, tam Ruteni, quam Christiani>. cu. Stadnicki, Synowe Gedymina II, 161.

266. (к с. 167) Polska czyli o położeniu, obyczajach, urzędach i rzeczy Pospolitej królewstwa polskiego, przez Marcina Kromera. Переводъ на польскій языкъ Владислава Сырокомли, Вильпа 1853 r. 66 я 67 стр.

267. (к с. 167) Шайвоха, MI, 144, 145, 355, см. примѣч. 208, гдѣ мы выписаля показанія этяхѣ лѣтописцевъ.

268. (к с. 167) <quos genilrix eorum formabat ad mores цгаесов, rilum graecum illis inslillans.> X, 61. Aoxxao замѣтить, что Длугошъ знаетъ только одну жену Ольгерда — дочь тверскаго князя.

269. (к с. 168) «gentili еггоге abjecto[неразборчиво], X, 104; также нерѣшительно H другое его sHpazenie: «ad fidem de tenebris gentium eductus”. XI, 657.

Современная орфография

253. (к с. 159) VII, 785.

254. (к с. 160) Ш, 218.

255. (к с. 161) Cu. в приложения.

256. (к с. 162) Выписки из него приводит Нарб. в своей истор., I, 386 400.

257. (к с. 162) Ш, 142, 354, 355.

258. (к с. 163) Нарбута история V, 130.

259. (к с. 164) Rogalsky, Dzieje Krżyżakow, I, 580.

260. (к с. 164) Rogalsky II, 18.

261. (к с. 164) Ibidem, II, 24.

262. (к с. 165) «Quod cum dicii Cruciferi castram Vilnense circumvallassent et Chrislianos neophyłos, paganos nuncupassent, presbyteri, praelati, canonici et clerici, tam seculares, quam religiosi ecclesiae el civilutis Vilnensis, exorantes divinam clementimm, pro pace danda et hostium ferocilute её crudelitale mitiganda, de ecclesia cathedrali, ad ессиевиаш Stae Annae, sacris vestibus el superpeliciis.induli, more sacerdotali, processionaliter, cum cantu devoto laudis, sacrum Corpus Christi el pignora seu reliquias запсиогаш pnblice in manibus delerentes, praefati Cruciferi contra dicłos presbyteros et clericos, in fidei contemptum et cońiumelium Creatoris, diversis ielis et landem pixide - sive bombarda se gitlarunt, cujus e bombarde, seu lapidis; de ipsa emissi ictus, unus sacerdos religiosus, nomine Venceslaus de Grecz, ordinis 'Sti Francisei est_ interfeclus et quam plures alii vulnerali, palam publice est поиоrium». Из pysonaceit Нарбута, си, Pomn; pisma historyczne, 120 стре

263. (место знака в тексте не отмечено; к с. 165) Шайноха, Ш, 356.

264. (к с. 165) Нарбута история, V. dodatek II.

265. (к с. 166) «Singuli kmetones, tam Ruteni, quam Christiani>. cu. Stadnicki, Synowe Gedymina II, 161.

266. (к с. 167) Polska czyli o położeniu, obyczajach, urzędach i rzeczy Pospolitej królewstwa polskiego, przez Marcina Kromera. Перевод на польский язык Владислава Сырокомли, Вильпа 1853 r. 66 я 67 стр.

267. (к с. 167) Шайвоха, MI, 144, 145, 355, см. примеч. 208, где мы выписаля показания этяхе летописцев.

268. (к с. 167) <quos genilrix eorum formabat ad mores цгаесов, rilum graecum illis inslillans.> X, 61. Aoxxao заметить, что Длугош знает только одну жену Ольгерда — дочь тверского князя.

269. (к с. 168) «gentili еггоге abjecto[неразборчиво], X, 104; также нерешительно H другое его sHpazenie: «ad fidem de tenebris gentium eductus”. XI, 657.