Древняя Польша. Том III. Великое княжество Литовское. Лист 691, с. 693
Михал Балинский о Великом княжестве Литовском: история Литвы от племён до Люблинской унии и описание одиннадцати воеводств - городов, замков, монастырей и местечек, с Брестом, Пинском, Кобрином и Беловежской пущей. Варшава, 1846.
С. 693
Оригинал (по-польски)
go lało: Sławny ten traktament długo był w podziwieniu u króla i inszych. D. 19 stycznia król do Wilna się wrócił 446:--Do tego opisu dodać należy, że kiedy podczas sutej biesiady wyniesiono starodawny ów puhar Iwanem zwany, król po wypiciu nim na podziękowanie ża toast jego przez obecnych wzniesiony, szczególniej; szym go nadał przywilejem. Postanowił bowiem, żeby na przyszłość podczaszy chował tę czarę pod zamknięciem w kredensie, i nieinaczej wynosił Iwana do stołu, jak w orszaku licznej i strojnej służby, przy odgłosie muzyki i stokrotnym gromie dział. Pamięć tych wspaniałych odwiedzin, uwiecznił: właściciel Rożany następnym napisem, na czarnej marmurowej tablicy złotemi głoskami wyrytym: Vladislaus LIV et Caecilia Regina quatuor: dierum (2?) graliosissimi hospiles Rozanae praesentia el humanilate Regia has aedes illustrarunt MDGXLIV Januarii X?447.— Przed spodziewanem najściem na stó» licę Litwy wojsk Aleksego Michajłowicza, kapituła Wileńska uprowadziwszy z kaplicy kościoła katedral-. nego ciało ś. Kazimierza, w r. 1655 złożyła je w pałacu tutejszym, gdzie kilka lat się przechowywało. Sapichowie na pamiątkę tego wypadku; kazali w.sali w której spoczywały zwłoki świętego, wyryć na marmurze napis: Divo Casimiro sacrum. Około tego czasu piszący Cellaryusz i Starowolski wyrażają: Rożana słynęła swoim pysznym zamkiem ea kilkapiętrowych sklepionych piwnicach opartym, swojemi pięknemi mu- Fami w rynku miejskim, prostemi ulicami, i wygodne-
Сноски
446 Pamiętniki. Albr. Stan. Radziwiłła. IŁ 120.
447 Kognowicki: życia Sapiehów. III, 98.
Перевод на русский (машинный)
его лило: Знаменитый этот трактат долгое время был в восхищении у короля и других. Д. 19 января король вернулся в Вильнюс446К этому описанию следует добавить, что, когда во время пиршества был поднят древний пуар, называемый Иваном, царь, выпив его в благодарность за тост, произнесенный присутствующими, тем более — он дал ему привилегию. Ибо он решил, что на будущее запрятал бы это заклинание под замком в буфете, и иначе возил бы Ивана к столу, как в свитке многочисленной и одетой службы, при звуке музыки и стократном громе орудий. Память этих замечательных посещений увековечил: хозяин Рожаны следующей надписью, на черной мраморной доске золотыми звуками: Vladisla ca LIV —) — (—) —. —; —, — ? — 447. — Перед ожиданием наступления на стан» лика литовских войск Алексея Михайловича, капитула Виленская, забрав из часовни соборного костела тело св. Казимира, в 1655 году положила его во дворце, где несколько лет хранилось. Сапиховы в память об этом происшествии; в салюте они погребли его. Диво Casimiro sacrum. Примерно в то же время пишущий Cellaryus и Starowolski выражают: Rożana славится своим вкусным замком еа несколько подвалов на основе, его красотами mu- Fami на городской рынок, простыми улицами, и удобно-
Сноски
446 Дневники. Олбрайт Стэн. Радзивилл. Ил 120.
447 Когновицкие: жизни Сапегов. III, 98.