Древняя Польша. Том III. Великое княжество Литовское. Лист 616, с. 618
Михал Балинский о Великом княжестве Литовском: история Литвы от племён до Люблинской унии и описание одиннадцати воеводств - городов, замков, монастырей и местечек, с Брестом, Пинском, Кобрином и Беловежской пущей. Варшава, 1846.
С. 618
Оригинал (по-польски)
wogródek wystawiony był kilkakrotaie na ich łupieztwa. Już w latach 1503 i 1504 Sułtan Byty-Gerej na czele 6,000 Mongołów, blisko jeż groził temu miastu, inna zać horda trzytysięczna okolice jego spłondrowała. Niebezpieczniejszy był ich najazd w r. 1505, bo kiedy senatorowie litewscy wyrzuceni z łaski królewskiej za sprawą Glińskiego zgromadzili się do Nowegródka na radę, jakby do niej powrócić i zapobiedz nadal przemocy tegoż Glińskiego: nagle ukazali się pod miastem Tatarzy. Rezpierzchli się senatorowie, ale Wojciech Gastowd wojewoda nowogrodzki spólnie z Młaskiewiczem borodniczym zamknąwszy się w zamku, walecznie go bronili. Odeszli Tatarowie spustoszywszy miasto, lecz w r. 1506 z większemi się jeszcze siłami w okolieach jego ukazali, gdy walne zwycięztwo pod Kleckiem na zawsze ich zniechęciło od ponawiania mapaści tak głęboko w państwo litewskie. — Kazimierz IV przywilejem brzeskim roku 1444 w sebotę po niedzieli Białej swebody municypalne miastu udzielając, policzył go do głównych grodów Litwy. Nie otrzymał jednakic Nowogódek tak prędko praw niemieckich; dopićre niemi Zygmunt I obdarzył miaste w r. 1511 dnia 26 lipca iadykta 14 na Brzeskim sejmie. Ważny jest jego przywilej i szczegóły ciekawe. Wyjmując król mieszkańców z pod mocy praw litewskich i ruskich, poddaje powadze ustaw miejskich miemieckich, które się zowię magdeburskiemi. Ustamawia wójta z przeznaczeniem trzeciego grosza dlą niego od win i peresudew, a dwóch pieniędzy do kassy ratuszowej, i i nadając omemuż wolną jednę karczmę. Co do mieszczan, ci mają odtąd płacić tylko po 50 złotych Węgierskich do 29
Перевод на русский (машинный)
В 1503 и 1504 годах султан Быты-Герай возглавлял 6000 монголов, еж грозил этому городу, другая орда три тысячи окрестностей его сжигала. Опаснее было их нашествие в г. 1505, потому что когда литовские сенаторы, изгнанные из королевской милости по Глиньскому, собрались в Новодворке на совет, как бы к нему вернуться и предотвратить насилие Глиньского: вдруг появились под городом татары. Отбросили сенаторы, но Войцех Гастовд воевода новгородский вместе с Мласкевичем замкнулся в замке. Татары ушли, опустошив город, но в 1506 г. с еще большими силами в окрестностях его показали, когда крупное поражение под Клецком навсегда отвлекло их от повторения карты так глубоко в Литовское государство. Не получил он ни одного Новгорода так быстро немецких прав; допил немыми Сигизмунд I одарил города в 1511 г. 26 июля иадикта 14 на Брестском сейме. Важна его привилегия и интересные подробности. Извлекая жителей из-под литовских и русских прав, он подчиняется тяжести городских законов, которые называются магами. Устает войт с назначением третьей копейки, они должны ему от вин и пересудов, а две деньги в ратушную кассу, и давая омоле свободную одну таверну. Что касается горожан, то они теперь должны платить только по 50 злотых Венгерских до 29.