Br
Брестчина
Производит · Предлагает · Приглашает

Древняя Польша. Том III. Великое княжество Литовское. Лист 579, с. 581

Михал Балинский о Великом княжестве Литовском: история Литвы от племён до Люблинской унии и описание одиннадцати воеводств - городов, замков, монастырей и местечек, с Брестом, Пинском, Кобрином и Беловежской пущей. Варшава, 1846.

Древняя Польша. Том III. Великое княжество Литовское, 1846: лист 579 из 893

С. 581

Оригинал (по-польски)

cznym należą do formacyi Jura, a mianowicie do jej średniego pokładu zwanego przez angielskich geologów Kelloway-rock, przez francuzkich zaś Grouppe Oxfordienne. Skamieniałości mięczaków morskich w nim odkrywsjące się tak są doskonale zachowane, jakby dziś z morza były wyjęte. Skorupa ich zupełnie. prawie w pierwotnej pozostała całości, połysk nawet perłowy jest zachowany. - Znane już są dobrze te ska. mieniałości europejskim geologom od r. 1830, u których wielkie znaczenie tak dla rzadkiej swej konserwacyi, jako i dla nowych i nieznanych gatunków zjednały, Ulmann Ober Berghauptman z Ignacym Emmanuelem. Lachnickim, pićrwsi je podobno odkryli i rozpoznali okuło r. 1824. Dubois de Montpereux po nich już zwie» dzał Popielany. Eichwald uczony naturalista (naprzód w Uniwersytecie Wileńskim, a teraz w Petersburskim prefessor) korzystając z tych odkryć, w piśmie peryodycznóm w Mitawie wychodzącem (Quatember von Dr. Trautvetter, Mitau 1830 Bd. II. Heft 4) podał wiadomość o wielu skamieniałościach popielańskich, z których jednak wiele wziął mylnie za nowe gatunki. Po nim Pusch w piśmie Polens Paleonthologie, także o nich pisał. Buch znamienity geolog niemiecki w Berlinie, w piśmie Ueber den Jura in Deutschland, Berlin 1839 p. 61—63, wymienia z pomiędzy skamieniałości popielańskich: Terebratula varians i Ammonites Jason; tylko przez pomyłkę Popielany umieścił w Kurlandyi (Popilani in Kurland). Następnie sławny geulog francuzki Alcide d'Orbigny w głośném teraz dziele: G'eołogie de la Russie d'Europe ef des montagnes d'Oural, par Roderick Impey Murchison, Edouard de Verneuil,

Перевод на русский (машинный)

—) — средний палубный камень, называемый английскими геологами Kelloway-rock, а французскими группами Oxfordienne. Окаменелости морских моллюсков в нем прекрасно сохранились, как если бы они были сегодня извлечены из моря. Оболочка их полностью. Почти в первозданном виде, даже перламутровый блеск сохраняется. - Эти ск. имущества хорошо известны европейским геологам с 1830 г., у которых большое значение как для редкой своей консервации, так и для новых и неизвестных видов привлекли, Ульман Обер Бергауптман и Игнаци Эммануэль. Лахницким, пихровцы, якобы, открыли их и окружили их в 1824 г. Дюбуа де Монпе. Эйхвальд, ученый-натуралист (в Вильнюсском университете, а теперь и в Петербургском преференциальном университете), использовал эти открытия в письме, написанном выходцами из Митава (Quatember von Dr. Trautvetter, Mitau 1830 Bd. II. Heft 4), чтобы сообщить о многих полинезийских ископаемых, но многие из них были приняты за новые виды После него Пуш в письме Polens Paleonthologie, также писал о них. Буч известный немецкий геолог в Берлине, в Ueber den Jura in Deutschland, Берлин 1839 p. 61—63, перечисляет из между попелянских ископаемых: Terebratula varians и Ammonites Джейсон; только по ошибке Попелани поместил в Kurlandy inPopilani). Затем знаменитый французский гойолог Альсид д'Орбиньи в знаменитой работе: G'eologie de la Russie d'Europe ef des montagnes d'Oural, пар Родерик Импи Мерчисон, Эдуар де Вернель,