Древняя Польша. Том III. Великое княжество Литовское. Лист 458, с. 460
Михал Балинский о Великом княжестве Литовском: история Литвы от племён до Люблинской унии и описание одиннадцати воеводств - городов, замков, монастырей и местечек, с Брестом, Пинском, Кобрином и Беловежской пущей. Варшава, 1846.
С. 460
Оригинал (по-польски)
duje się w attykule P, Dubois pod tytułem: o Kopcach, twierdzach, warowniach i okopach Rossyi Zachodniej, umieszczonym w Roczniku Podróży i Jeografii wydawanym w Paryżu pod kierunkiem Fryderyka Łaeroia 288. Autor wstępując w ślady Jana Potvckiego i Koeppena, zajmował się gorliwie archeologią północnowschodniej Europy i pogranicznej Azyi, i ważne oddał przysługi tej nauce. W tym zaś piśmie swojém powiedziawszy o kopcach czyli kurhanach (Tumuhis) milczyjskich, scytyjskich, o kopcach posągami zakończonych czyli o kurhanach z posągami zwanemi Baba, o kuchanach waregskich czyli ruskich, o ukraińskich albo kozackich, przystępuje nakoniec do litewskich (Tumulus Litnaniens). „Mogiły obłożone kamieniami, pisze Dubois, najliczniej dają się widzieć ku wschodowi, w powiatach Poniewieżskim (Upitskim) i Szawełskim; a ponieważ bardzo mię zajmowały te grobowiska w moich poszukiwaniach historycznych i archedlogicznych w Litwie, będę więc inógł wejść w szczegóły
Сноски
287 (окончание сноски со с. 459) Podolien, par Frćderic Dubois de Montpereur, avec 8 planches et une carte gćognostique. Berlin 1831, in 40.) De Tumulus, des Forts, et des Remparts de la Russie occidentale. Prómier article ob. Annuaire des Voyages et de la Góographie pour Uannce 1845, par une Reunion des Głographes et de Voyageurs, sous la direction de M. Frćdćric Lacroix. Paris 1845 p. 178—193. Deuxieme article w tóm samóm dziełe na rok
288 Podług Koppena (Uber Tumuli in Russland/ wyraz kurhan ma pochodzić od tatarskiego: gur, kur, albo kyr, poegórek, mogiła, i od szane, dom. Kurgane zatem, czyli Kurszane znaósyłoby dom lub schronienie grobowe.
* Annuuire eto, r. 1846, str. 51.
Перевод на русский (машинный)
Он расположен в аттикуле P, Дюбуа под названием: о холмах, крепостях, крепостях и окопах Западной России, размещенном в Ежегоднике путешествий и иеографии, издаваемом в Париже под руководством Фридриха Лаэроя288. Автор, следуя примеру Яна Потцкого и Коппена, усердно занимался археологией северо-восточной Европы и приграничной Азии, и оказал важную услугу этому учению. В этом письме, рассказав о холмах, или курганах, или (тумухис) молчаливых, или скифских, о холмах, оканчивающихся статуями, или курганах со статуями, называемыми Баба, о варегских, или русских, или о украинских, или казачьих, приходит в конце к литовским (Тумулус Литнаниенс). «Могилы, обложенные камнями, — пишет Дюбуа, — чаще всего дают видеть себя на восток в Поневежском и Савельском повятах; а так как эти гробницы занимали меня в моих исторических и археологических поисках в Литве, то я постарался вникнуть в подробности.
Сноски
287 (окончание сноски со с. 459) Подолье, пар Frzderic Дюбуа де Монперер, avec 8 planches et une carte gciognostique. Берлин 1831, in 40. De Tumulus, des Forts, et des Remparts de la Russie occidentale. Prómier article ob. Annuaire des Voyages et de la Gógraphie pour Uance 1845, par une Reunion des Glographes et de Voyageurs, sous la direction de M. Frzdcztrick Lacroix. Париж 1845 р. 178—193. Deuxieme article в том же произведении за год
288 По Коппену (Uber Tumuli in Russland/ слово kurhan происходит от татарского: гуру, кур, или кир, поугорка, могила, и от chane, дом. Таким образом, курган, то есть Курган, будет означать дом или укрытие гробницы. =) Annuuire eto, r. 1846, стр. 51.
* Annuaire, 1846 г., с. 51.