Древняя Польша. Том III. Великое княжество Литовское. Лист 443, с. 445
Михал Балинский о Великом княжестве Литовском: история Литвы от племён до Люблинской унии и описание одиннадцати воеводств - городов, замков, монастырей и местечек, с Брестом, Пинском, Кобрином и Беловежской пущей. Варшава, 1846.
С. 445
Оригинал (по-польски)
rekiem 1568 umieszczone zostały. Miejsce to miało już w. owym czasie swoją farę, której fundacyi z pewnością nie wiemy. Ale o wiorstę od tej pierwszej osady na lewym brzegu Niewiaży przy końcu 16 wieku, zaczęła się wznosić nowa w dogodniejszem położeniu, która z czasem urosła w miasto dzisiejszym Poniewieżem zwane, czyli nowóm miastem, po litewsku Nauśa-miesiis. Na sejmie warszawskim roku 1601 polecono staroście upitekiemu ozmaczyć plac i zbudować dom sądowy, oraz skład na księgi aktów ziemskich 272, co też przyprowadził do skutku starosta jeneralny żmudzki, a razem upitski, Jarosz Wołłowicz w r. 1614 273, wymurowawszy budowę odosobnioną na wzgórku i nad samym brzegiem Niewiaży. "Tu więc był gród czyli zamek, gdzie się odbywały sądy ziemskie i grodzkie, oraz sejmiki, gdzie był skłąd ksiąg czyli aktów powiatowych, i wieża na więźniów. Może nawet ten zamek z kilku budowli się składał, bo obok archiwum, są dotąd wydrążenia pełne gruzów okazujące ślad innego budowa-
Сноски
272 Vol. L II. 1530.
273 Dotąd zachowana tablica marmurewa umieszczona nad żelaznemi drzwiami archiwum, ma taki napis: Regnante felicissime Sigismundo Tertio, praesule Vilnen. illmo et R. Dno. Benedicio Woyna,.Thesaurario supremo et Notario Magni Ducatus Lithuaniae nec non Capitaneo Upilen. illtri et Magnifico Dno. Dno. Hieronimo Wollowicz; ab eodem isti fornices una cum curia ista judiciorum (errestrium et Castrensium Districtus Upiten. ad laudem Dei opi. Max. et ad publicam commoditatem, studio et impensis a fundamentis, erecli et aedifcati. A. D. 1614.— Nad drugiemi drzwiami zostało tylko iniejsce po drugiej takiej tablicy, którą pośar r. 1807 zniszczył.
Перевод на русский (машинный)
Рекой 1568 года были поставлены. Это место имело уже в то время свою приходскую часовню, фундации которой мы точно не знаем. Но о верстке от этого первого поселения на левом берегу Невя в конце 16 века начала возводиться новая в более удобном положении, которая со временем превратилась в город, который сегодня называется Поневежье, то есть новый город, по-литовски Науся. На варшавском сейме 1601 г. старостам было поручено опьяневшим окунуть площадь и построить судный дом, а также склад для книг актов земли.272что также привело к исполнению мэра Жмудского, а вместе с ним и упитского Яроша Волловича в 1614 году.273«Тут был замок, где проходили земные и городские суды, а также сеймики, где был клад книг, т.е. повятов, и башня для заключенных. Возможно, даже этот замок из нескольких строений состоял, потому что рядом с архивом до сих пор находятся следы другого вырубки.
Сноски
272 Л. II. 1530.
273 До сих пор сохранившаяся мраморная доска над железными дверями архива имеет такую надпись: Regnante felicissime Sigismundo Tertio, praesule Vilnen. illmo et R. Dno. Benedicio Woyna,.Thesaurario supremo et Notario Magni Ducatus Lithuaniae nec non etrinio etrinio . Дно. Иеронимо Wollowicz; ab eodem isti fornices una cum judiiorum (errestrium et Castrensium Districtus Upiten. ad laudem Dei opi. Max. et ad publicam commoditatem, studio et impensis a fundamentalis, ericalis et A. A. D. Над второй дверью осталась только другая такая доска, которую он уничтожил в 1807 году.