Древняя Польша. Том III. Великое княжество Литовское. Лист 327, с. 329
Михал Балинский о Великом княжестве Литовском: история Литвы от племён до Люблинской унии и описание одиннадцати воеводств - городов, замков, монастырей и местечек, с Брестом, Пинском, Кобрином и Беловежской пущей. Варшава, 1846.
С. 329
Оригинал (по-польски)
. do Krakówa na Brześć i Lublin, udawali się naprzód do Rudnik, stamtąd do Olkienik i do Merecza. Zygmunt August prowadząc roku 1551 zwłoki żony swojej Barbary z Krakowa do Wilna, gdy tu d. 19 czerwca przybył, powitany od senatorów litewskich, jednego z nich najzasłużeńszego sobie Mikołaja Czarnego Radziwiłła marszałka i kanclerza W. Lit. na dostujaość wojewody wileńskiego wyniósł. — Olkieniki w samym roku otwierającym wiek 18 w Polsce, stały się smutnej, pamiątki historycznóm miejscem w całym kraju. Powiększający się olbrzymim krokiem nierząd wewnętrzny na schyłku panowania Jana Sobieskiego, postawił Litwę w najopłakańszym stanie. Trzęśli ją samowolnie możnowładcy, gniotąc swoją przemocą gmin szlachty i natrząsając się z praw i władzy królewskiej. Z nich Sapiehowie najmożniejsi wówczas po upadku domu Paców, tak się dumą swą i przewagą dali we znaki szlachcie litewskiej, że całą Litwę oburzyli na siebie. Tymczasem gdy Kazimierz Sapicha Wda wileński, Het. man wielki litew. wojsko niepłatne oddawna i niechętne porozstawiał na leże zimowe po dobrach biskupich ' i duchownych w W. księztwie lit., Konstantyn Brzestowski biskup wileński rozjątrzony tym postępkiem hetmana rzucił nań klątwę r. 1694. Zawziętość ta po wielu sporach 193 chociaż na pozór zgodą za pośrednic-
Сноски
193 Między innemi pismami tej smutnej sprawy ciekawy jest „druk owoczesny, który Sapieha na obronę swoję wydał, pod tytułem: Enucleatio Nullitatis Excommunicalionis, ralione prae- ' tensae devastationis eclesiarum bonorumque Diaecesis Vilnensi publicatae. Anno 1695, folio, bez wyrażenia miejsca druku (w Wilnie).
Перевод на русский (машинный)
. в Краков на Брест и Люблин, направлялись вперед в Рудник, оттуда в Олькеник и в Мереч. Сигизмунд Август в 1551 году провел труп своей жены Барбары из Кракова в Вильнюс, когда он прибыл сюда 19 июня, приветствовался от литовских сенаторов, одного из них заслуженного Николая Черного Радзивилла маршала и канцлера В. Олькеники в самом начале 18 века в Польше стали печальными, памятными историческими местами по всей стране. Растущий гигантским шагом внутренний блуд на закате правления Яна Собеского поставил Литву в самое плачевное состояние. Ее произвольно трясли вельможи, гнили своими насилием гмин дворянства и сотрясали себя от королевских законов и власти. Из них Сапеги самые влиятельные в то время после падения дома паков так гордились и преобладали над литовской знатью, что всю Литву возмутили друг на друга. Между тем, когда Казимеж Сапиха воевода в Литве. бесплатное войско отдаленное и неохотное расставило на зимние ложи по епархиям и духовенству в В. литов., Константин Брестский епископ Виленский, разъяренный этим поступком гетмана, наложил на него проклятие 1694 г.193 При этом, по согласованию с посредником,
Сноски
193 Среди других сочинений этого печального дела интересен «современный шрифт, который Сапега издал в свою защиту, под названием: Enucleatio Nullitatis Excommunicalionis, ralione prae- ' tensae devastationis eclesiarum bonorumque Diaecesis Vilnensi publicatae. Anno 1695, foliu pluo se.