Br
Брестчина
Производит · Предлагает · Приглашает

Древняя Польша. Том III. Великое княжество Литовское. Лист 302, с. 304

Михал Балинский о Великом княжестве Литовском: история Литвы от племён до Люблинской унии и описание одиннадцати воеводств - городов, замков, монастырей и местечек, с Брестом, Пинском, Кобрином и Беловежской пущей. Варшава, 1846.

Древняя Польша. Том III. Великое княжество Литовское, 1846: лист 302 из 893

С. 304

Оригинал (по-польски)

Geraj, przodek tylu hanów panujących w Taurydzie przez długie lata. Żydów zaś pomimo Karaitów którzy się z niemi nienawidzą, niemniej napłynęło tu za Witowda, który im wójta osobnego ustanowił, prawa przepisał. "Troki więc za epoki Witowda były obcą osadą wśród głębokiej Litwy, co do ludu zamieszkującego miasto. Dwór i panowie ciągle ta niemal przebywający, należeli do dwóch pokoleń litewskiego i ruskiego. Stąd początek różnorodnych świątyń, które już na początku XIV wieku w Trokach założone zostały. Roku 1409 wpośród samego miasta na wyniosłości nad owóm pięknóm jeziorem, Witowd który tak się okazał żarliwym w rozkrzewianiu wyznania rzymskiego po Litwie pogańskiej, fundował tu wielki kościół farny. przywilejem w "Trokach danym. Fundusz jakim tę '. nową fundacyą opatrzył, był bardzo znacznym, którego połowę na proboszcza i szkołę, a drugą na dwóch kanoników przeznaczył. W wielkim ołtarzu tej Fary W. książe kazał umieścić obrąz N. Panny Maryi, starożytnego pędzla w stylu bizantyńskim, który miał w. darze od Manuela II Cesarza wschodniego otrzymać. Prócz tego na zamku wyższym znajdowała się kaplica pod tytułem ś. Jerzego, również katolicka. Co do obrządku wschodniego, chociaż mieszkańcy prócz małej liczby Litwinów katolików rzymskich, należeli prawie ” wszyscy do wyznania mojżeszowego lub mahometańskiego: obecność jednak Anny drugiej żony Witowda, księżniczki smoleńskiej, wymagała znowu tego wyznsnia świątyni. Za jej życia wszakże zdaje się, że tylko, kaplica grecka w nowym zamku na wyspie urządzoną była. Dopićro kiedy po jej zgonie tu w Trokach r. 1418

Перевод на русский (машинный)

Герай, предок стольких ганов, много лет правивший в Тавриде. Евреи, несмотря на ненавидящих их караимов, все же пришли сюда при Витовте, который назначил им отдельного мэра и предписал законы. "Тракае, таким образом, в эпоху Витовта было иноземным поселением среди глубокой Литвы, по отношению к людям, жившим в городе. Поместье и господа там еще принадлежали двум племенам, литовскому и русинскому. Отсюда и происхождение различных храмов, которые были основаны в Тракае в начале XIV века. В 1409 году среди самого города на высокой точке над этим прекрасным озером появился Витовт, который столь увлеченный распространением римской религии в языческой Литве, основал здесь большую приходскую церковь с дарованной во Фракии привилегией. В верхнем замке находилась часовня под названием Св. Эхи, тоже католическая. Что касается восточного обряда, то хотя жители, за исключением небольшого числа католиков-литовцев, почти все принадлежали к мозаичной или магометанской вере: однако присутствие Анны, второй жены Витовта, смоленской княгини, снова потребовало этого исповедания храма, однако при ее жизни, кажется, в новом замке на острове ее была устроена только греческая часовня. Фракия в 1418 году