Br
Брестчина
Производит · Предлагает · Приглашает

История Короны Польской, т. II. Разворот 49, с. 92-93

Хроника Бернарда Ваповского о Польше и Литве от Мельнского мира 1422 года до Варны 1444 года: смерть Витовта и война за его наследство, Свидригайло и Сигизмунд Кейстутович, смерть Ягайло, Владислав III на польском и венгерском престолах. Польский перевод Миколая Малиновского, Вильно, 1847.

История Короны Польской, т. II, 1847: разворот 49 из 261

С. 92-93

Оригинал (по-польски)

czego 1 Paweł mistrz zakonu pruskiego, dla przyzwoitości raczéj, niż ze szczerej chęci, z wesołą twarzą zdawał się przyczyniać, nawet kilka wyrazów o zgodzie książąt przemówił. Zbigniew biskup krakowski wytrwać nie mógł, aby jego zdrad i podstępów, Niemcom wrodzonych, nie skarcił, okazawszy własne listy, niedawno przejete, które, z największą nienawiścią ku Polakom, do cesarza pisał. Gdy tak wzajemne z obu stron przymówki gniew Jjątrzą i rzecz w Kkłótnią przechodziła, wdanie się przyjaciół, umysły złagodziło. Poczém Wilołd gości swoich, książąt i mistrza zakonu, wielkiémi upominkami, według obyczaju obdarzywszy, pożegnał, sam zaś pozbawiony nadziei korony, tak się dręczył, iż ze smutku niemal zmarniał i wpadł w chorobę wrzodem gangrenowym zwaną65, która codzień zwięlszając się i schorzałe ciało niszcząc, żadnémi środkami, żadną lekarską pomocą pokonać się nie dała.

Około tego czasu przybyli do Władysława posłowie od książąt szląskich z oświadczeniem pomocy, całémi siłami i całą potęga, przeciw rzymskiemu i węgierskiemu królowi, o którym mówiono, że wojnę z Jagiełłą przedsiębierze; utrzymywali, że zdarzało się im słyszeć często, chełpiącego się Zygmunta, iż rzucił kość między dwóch psów zajadłych, o którą wzajemnie do ostatka się zagryzą, on zaś z założonémi rękami patrzeć nato będzie. Wszakże Zygmunt w nadziei swojéj ciężko był omylony; jeżeli bowiem kiedy, tedy właśnie w téj chwili Witołd brata i króla swojego szanował. Gdy stan zdrowia coraz slawał się niebezpieczniejszym, lekarze zaś dla sprawienia ulgi radzili odmianę miejsca i powietrza, wielli książe w dniu ś. Jadwigi,66 powozem, w towarzystwie króla Władysława do Trok przybył, gdzie chorobą przyciśniony obłóżnie zaniemógł. Władysław widząc Witołda tak ciężko chorym, oraz zważając, że już długo życia nie przeciągnie, biskupa Zbigniewa i innych panów koronnych, mimo ich wolą i opór od siebie odprawił; Iękali się bowiem, aby pod ich nicobecność, nie postanowiono czego w Litwie na szkodę korony; co też poźniej rzeczywiście miało miejsce. Władysław bowiem Jagiełło tym końcem panów polskich odesłał do królestwa, aby bez przeszkody mógł Litwą rozrządzić. Owoż, sam oświadczył się oddać bratu swojemu Świdrygielle, w zarząd (o Lsięstwo, w razie śmierci Aleksandra-Witołda Gdyby zaś hiskup Zbigniew i inni panowie koronni byli wówczas obecnymi, pewnoby króla Władysława odwiedli od tak nierozważnego i niebezpiecznego daru; książęla bowiem litewscy zawsze pałali niemniarkowaną żądzą panowania; zdawało się, że Witołd, jakby w puściźnie, zoslawił ją swoim następcom. Król Władysław

Примечания

65 Anthrax,

66 Dnia 15 października,.

Перевод на русский

чему 1 Павел, магистр прусского ордена, скорее из приличия, чем из искреннего желания, казалось, содействовал с веселым лицом и даже сказал несколько слов о согласии князей. Збигнев, епископ Краковский, не выдержал, чтобы не упрекнуть его в своих предательствах и обманах, свойственных немцам, и показал ему свои собственные письма, недавно конфискованные, которые он писал императору с величайшей ненавистью к полякам. Когда разгорелись взаимные оскорбления с обеих сторон и ссора закончилась, вмешательство друзей успокоило умы. Тогда Вилольд одарил своих гостей, князей и магистра ордена, по обычаю большими дарами и попрощался, а сам, лишенный надежды на корону, так мучил себя, что чуть не чахнул от печали и впал в болезнь, называемую гангреной язвой, называемой65, которая, разрастаясь с каждым днём, разрушала больное тело, и не могла быть побеждена никакими средствами, никакой медицинской помощью.

Примерно в это же время к Владиславу прибыли послы силезских князей с заявлением о помощи, всей своей силой и мощью, против римского и венгерского короля, который, как говорили, планировал войну с Ягайлой; они утверждали, что часто слышали, как Сигизмунд хвастался, что бросил кость между двумя свирепыми собаками, из-за которых они будут кусать друг друга до последнего, в то время как он со сложенными руками кто это будет смотреть. Однако Сигизмунд серьезно ошибся в своей надежде; jeżeli Bowiem Kiedy, tedy właśnie w tej chwili Witołd brata и cróla swojego szanował. Когда состояние его здоровья становилось все более опасным и врачи советовали сменить место и воздух для облегчения, великий князь на Св. Ядвиги,66 powozem, w towarzystwie króla Władysława do Trok przybył, gdzie chorobą przyciśniony obłóżnie zaniemógł. Владислав, видя Витовта столь серьезно больным и считая, что он проживет недолго, отстранил епископа Збигнева и других коронованных лордов, несмотря на их волю и сопротивление; Iękali się boiem, aby pod ich nicobecność, nie postanowiono czego w Litwie na szkodę korony; co też poźniej rzeczywiście miało miejsce. Владислав Боем Ягайло tym końcem panów polskich odesłał do królestwa, aby bez przeszkody mógł Litwą rozrządzić. Ну, а сам он предлагал отдаться брату своему Свидригелле, в случае смерти Александра-Витовта, в случае смерти Александра-Витовта, и если бы епископ Збигнев и другие цесаревичи присутствовали в то время, то они наверняка отговорили бы короля Владислава от такого неосмотрительного и опасного подарка; Литовские князья всегда имели неослабевающее желание править; казалось, что Витовт, словно в пучине, zoslawił ją swoim następcom. Кроль Владислав

Примечания

65 Сибирская язва,

66 15 октября,