История Короны Польской, т. I. Лист 355, с. 351
Хроника Бернарда Ваповского о Польше и Литве от смерти Ольгерда до Мельнского мира 1422 года: усобица Ягайло и Кейстута, брак с Ядвигой и крещение Литвы, княжение Витовта, Грюнвальд и войны с Орденом, Констанцский собор и гуситы. Польский перевод Миколая Малиновского, Вильно, 1847.
С. 351
Оригинал (по-польски)
slém obiężeniem opasal. "Tu gdy Butrym marszałek dworny Aleksandra Witołda i Mikita oraz wielu in nych znakomitszych. mężów, nieostróżnie podczas tego oblężenia w ogrodach, niedaleko murów miejskich. zabawili, krzyżacy pokryjomu z zamku wypadłszy schwytali ich i z sobą jak jeńców uprowadzili. Władysław spostrzeglszy, iż twierdza była nadto warowną, aby w przeciągu kilku dni zdobytą być mogla, posunął obóz do Elbląga miasta najmocniéj uzbrojonego w całych Prusiech, gdyż uczyniono mu nadzieję, Ze mieszkańcy sami dopomoga do jego opanowania, lecz gdy w Elblągu żadnego nie było poruszenia, podstąpiono pod Dzirgów, skąd za piérwszém ukazaniem się hufców królewskich krzyżacy uciekli, zamek więc złupiwszy podpalono. Riesenburg który i Prabutem zowią, książę litewski Zygmunt Korybut, jeszcze przed przybyciem królewskićm, dobył, zrabował i spalił, z równąż łatwością Bischofswerder wpadł w moe królewską. Nad nadzieję obfitsze łupy wszędzie zdobyto w złocie, srébrze, sukuie, koniach i innych kosztownych sprzętach, tak, iż wojsko znacznie się wzbogaciło. Postanowił potém Władysław Jagiełło do Chelmna i Torunia, zamożnych i kwitnących wówczas miast pruskich obóz przenieść, będąc ostrzezonym o nienawiści mieszkańców ku krzyżakom, którzy uciążliwszymi dla nich byli, niż dla innych poddanych swoich. Jakoż donieśli już tajemnie królowi, aby przyśpieszył swoje przybycie a bramy miast otwarte znajdzie; Władysław
Перевод на русский
Слем был отягощен. «Здесь, когда Бутрым, придворный предводитель Александра Витовта и Микита, и многие другие выдающиеся люди во время осады беззаботно играли в садах у городских стен, тевтонские рыцари тайно бежали из замка, захватили их и взяли с собой, как пленников. Владислав, заметив, что крепость слишком укреплена, чтобы ее можно было захватить в течение нескольких дней, перенес лагерь в Эльблонг, наиболее тяжеловооруженный город во всей Пруссии, потому что надеялись, что жители сами помогут овладеть им, но когда в Эльблонге не было никакого движения, был атакован Дзиргув, откуда тевтонские рыцари бежали при первом появлении королевских войск, а замок был разграблен и подожжен литовским князем Зигмунтом Корибутом, которого называли также Ризенбургом, который еще до их прибытия царским, взял, ограбил и. сгоревший, с одинаковой легкостью Бишофсвердер попал в королевскую чернь.