История Короны Польской, т. I. Лист 69, с. 65
Хроника Бернарда Ваповского о Польше и Литве от смерти Ольгерда до Мельнского мира 1422 года: усобица Ягайло и Кейстута, брак с Ядвигой и крещение Литвы, княжение Витовта, Грюнвальд и войны с Орденом, Констанцский собор и гуситы. Польский перевод Миколая Малиновского, Вильно, 1847.
С. 65
Оригинал (по-польски)
ścijańską ze wszystkimi dworzanami i książętami któż rzy z nim' przybyłi, tegoż dnia zwykłym porządkiem
przynajmnićj używać go z należytą uwagą. Przywodząc traktat Jagiełły 1380, lutego 27, w Rydze, niewiadomo skąd wnosi: że Jagiełło już był chrześcijaninem. Z całego brzmienia tego traktatu, który Dogiel z oryginału w swoim Kodexie ogłosił, (t. 5. str. 80) najmniejszego śladu o tém powziąść nie można; przegiwnie znajdujemy w innym traktacie Jagiełły i Skirgiełły, we dwa lata i' o$m iniesięcy później, z Konradem Żóllaerem w. mistrzem pruskim zawartym (1382, paźdz. 31,) następujące wyrazy: „ślubujemy też niniejezém wiernie i. prawdziwie, pod czcią naszą, £e ze wszystkimi. naszymi, w ciągu tych czterech lat ochrzcimy się i zostaniemy chrześcijanami. (Ob. Kodex dypl. lit. Ed. Raczyńskiego str, 57). Jeśliby więc Jagiełło był chrześcijaninem już na początku roku 1380, czyż mistrz pruski znający doskonale to wszystko, co się w sąsied - nićj Litwie działo, pozwoliłby urągać się sobie obietnicą niemogącą mieć żadnego znaczenia. Że Jagiełło słowa nie dotrzymał, mógł Narbutt widzieć z wymienionego źrzódła u Voigta (t. 5. str. ut. w nocie), gdzie pod r. 1383. znajdują się te słowa: „gdy mistrz 'Konród' Zóllner z wielu biskupami i prałatami pojechał do niego, i ' chciał go dać ochrzcić — on uczynić tego nie chciał. Narbutt widz literalne świadectwo, £ że Jagie]lo i SkirgieHo byli chrzescijanami wschodniego wyznania, w tych wyrazach listu w..mistrza do Pa- „pieża:. „„Lithuanorum, infidelium rex gomine Jaga, una cum fratre, Suo scismatico Skirgal, et, aliorum. infidelium et scismaticorum niaima multitudine, commendatorem (Wigandum Baldersheim) cum, Smis invadens, durum conflictum pariter inierunt, in; quo ab utraque parte, quam plurimi. ceciderunt, | Pominawszy, Ze, według wszel- „kich. prewidet składni, rzeczownik acismatice. do, Jagielty odniesię- - my być nie może, ale,należy do Skirgielly, dziwno, że Narbuźf za-. pomnial o przyczynie, dla kióréj w. mistrz tego ostatniego adszesą= | piesicen. zawie, kiedy: sam „przecięż umieścił ją w dodatku „2gim do. £. 5. na etu, 7. w. liście w. komtura de wdowy Olgierda..Pisze on
aby raczyła wiedzieć:.„„quomodo carum vestram natum:Skyrgailo
Перевод на русский
Щянска со всеми пришедшими с ним придворными и князьями в тот день в обычном порядке
по крайней мере, используйте его с должной осторожностью. Ссылаясь на трактат Ягайло от 27 февраля 1380 года в Риге, неизвестно, откуда он заключает: что Ягайло уже был христианином. Во всем тексте этого трактата, который Догиэль опубликовал в оригинале в своем Кодексе (т. 5, стр. 80), нет ни малейшего следа этого; Удивительно, но в другом договоре между Ягайло и Скиргелло, два с половиной года спустя, заключенном с Конрадом Жоллаером, покойным прусским магистром (1382, 31 октября), мы находим следующие слова: «Настоящим мы клянемся верно и истинно, в нашу честь, что вместе со всем нашим народом в течение этих четырех лет мы крестимся и станем христианами» (Rev. Codex dipl. ed. Рачинский, стр. 57). Если бы Ягайло не сдержал своего слова в начале 1380 года, то мог бы Нарбутт, прекрасно знавший все, что происходило в соседней Литве, позволить себе быть оскорбленным обещанием, которое не могло иметь никакого значения в записке), где в 1383 году есть такие слова: «когда магистр «Конрод» Цольнер со многими епископами и прелатами пошел к нему и хотел его крестить - он не хотел этого делать. Буквальное свидетельство того, что Ягайло и Скиргиехо были христианами восточной деноминации, Нарбутт видит в этих словах письма магистра к Папе: «Lithuanorum, infidelium rex gomine Jaga, una cum fratre, Suo scismatico Skirgal, et, aliorum. infidelium et scismaticorum niaima multitudine, commendatorem (Wigandum Baldersheim) cum, Smis Inventens, durumconflictum pariter inierunt, in; quo ab utraque parte, quam plurimi. цесидерунт, |. Не считая того, что по всем синтаксическим предсказаниям существительное ацизматическое. не может относиться к Ягелте, но принадлежит Скиргелли, странно, что Нарбуцф забыл причину, по которой хозяин последней adzes= | шт. не удастся, когда: он сам поместил это в приложении "2-й к. 5. на ету, 7-го века листы князя и вдовы Ольгерд... Он пишет
что она соблаговолила бы знать:.""quomodo carum Vestra natum:Скиргайло