Древняя Польша. Том III. Великое княжество Литовское. Лист 95, с. 97
Михал Балинский о Великом княжестве Литовском: история Литвы от племён до Люблинской унии и описание одиннадцати воеводств - городов, замков, монастырей и местечек, с Брестом, Пинском, Кобрином и Беловежской пущей. Варшава, 1846.
С. 97
Оригинал (по-польски)
się zakonowi Witowda, postanowił powrócić ojczyznie dzielnego obrońcę jej w osobie książęcia, a Krzyżaków pozbawić potężnego środka niepokojenia jej ustawicznego. "Tym końcem wysłane do Prus zaufane osoby, w największej tajemnicy. ofiarowały Witowdowi powrót do łaski r przyjaźni dawnej Wielkiego. Książęcia, oraz dzierżawę księżtwa Grodzieńskiego, Podlaskiego i części Wołynia, zamiast Trok i Żmudzi oddanych Skirgajle, z warunkiem wyrzeczenia się raz na zawsze wszelkich związków z zakonem. Nie odrzucił syn Kejsteta przełożeń braterskich, bo mu nieznośną była opieka przewrotnych Teutonów, bo mu co wieksza! tęskno było za rodzinnym krajem i boleśno żebrać chleba u zawziętych jego nieprzyjaciół, których walczeniu sławny ojciec Kejstut cały swój żywot poświęcił. Zahezpieczywszy się zatem o pewności dotrzymania umówiorej zgody z Jagiełłą, udał przed Mistrzem zamiar wyprawienia się na wojowanie Litwy, i 12 lipca roku 1384 we czterysta koni wiernych sobie Litwinów, opuścił Prusy. Potrzeba koniecznego odebrania zagarnionych i nowo zbudowanych przez Krzyżaków twierdz nadniemweńskich, które ułatwiały im powtarzanie rezbojów po Litwie, a przytólię zapewne tajemny o to trkład z Jagiełłą, zniewoliły Witowda że w tym swoim powrecie stanąwszy pod Jurborgiem, podstępnie go opamował, równie jak Bajerberg. Nie udały się podobne zamiary jego na inne zamki, a mianowicie na Kowieński; i dla tego ten ostatni jako klucz do całej Litwy, Jagiełło połączywszysię z Witowdem postanowili zdobyć wstępnym bojem. Pamiętne to oblężenie Kowna, trwające miesiąc cały, pomimo walecznej obrony Krzyżaków, pomimo edsieczy przyprowadzonej przez Marszałka zakonu
Перевод на русский (машинный)
В конце концов, посланные в Пруссию доверенные лица, в величайшей тайне. предложили Витовту возвращение к милости старой дружбы Великого. Князья, а также аренду княжества Гродненского, Подляского и части Волыни, вместо Трок и Жмудз преданных Скиргайле, с условием отказаться от раз и навсегда всех связей с орденом. Не отверг сын Кейстета братских переводов, потому что ему невыносима была забота коварных тевтонов, ибо он все больше и больше! Он жаждал родного края и мучительно просил хлеба у его заклятых врагов, которым славный отец Кейстут посвятил всю свою жизнь. Поэтому, заручившись уверенностью в соблюдении договорного согласия с Ягайло, он отправился перед Мастером в поход на войну Литвы, и 12 июля 1384 года в четырехстах конях верных себе литовцев покинул Пруссию. Необходимость отнять взятые и вновь построенные крестоносцами крепости наднемвенского типа, которые облегчали им повторение резни в Литве, а я, вероятно, придавлю тайный урожай с Ягайло, поработили Витовта, что он в этом своем возвращении, именно под Юрборгом, хитро отстал от него, как и от Байерберга. и поэтому последний, как ключ ко всей Литве, Ягайло, соединившись с Витовтом, решили взять предварительным боем. Памятным является осада Каунаса, продолжающаяся целый месяц, несмотря на отважную оборону крестоносцев, несмотря на отсечение, проведенное маршалом ордена