Br
Брестчина
Производит · Предлагает · Приглашает

Пограничье Литвы и Короны в планах короля Сигизмунда Августа. Разворот 248, с. 468-469

Юзеф Марошек о подляских владениях Сигизмунда Августа между Неманом и Наревом: Кнышинская резиденция, тыкоцинская крепость с арсеналом и сокровищницей, хозяйство староств, люди королевской службы и судьба королевского замысла после 1572 года. Белосток, 2000.

Пограничье Литвы и Короны в планах короля Сигизмунда Августа, 2000: разворот 248 из 338

С. 468-469

Оригинал (по-польски)

29 VII 1572 r. Konarski złożył swój podpis na rachunku wystawionym przez stolarza robiącego trumnę Zygmuntowi Augustowi, gałkę do proporca i ramę do welum, stwierdzając wykonanie tych prac?4!.

Konarski zmarł wkrótce po złożeniu zeznań przed sejmem warszawskim, bo w dokumencie pisanym w Krakowie 30 IX 1573 r. mówi się o nim jako już nieżyjącym1360. Może jego śmierć miała jakiś związek ze złożonymi zeznaniami i wiedzą na temat wydarzeń. Zresztą chorował już wcześniej, a już Zygmunt August w liście datowanym z Warszawy 12 II 1570 r. współczuł mu z powodu choroby i radził zmienić mieszkanie na mniej wilgotne. To w wyniku współczucia monarchy zajął pomieszczenia w Domu Króla, także piwnicę, w której przechował zrabowane przez Mniszchów rzeczy: ur., nam wierny, miły. Powiedział nam Zalieski o niesposobnym zdrowiu twoim. I lito nam tego, alie aby się co odmienić mogło wola i rozkazanie nasze jest, byś się z tego mieszkania wyprowadził, gdzie indziej, chocia tam, gdzie złożenie rzeczy naszych bywa. Bo tak się nam zda, iz tam lepszy wczas może być i nie tak wilgotno, gdfyż mieszkanie wszytko na podrunie postawione jest243,

Pewnie Konarski był tożsamy z klucznikiem dworu knyszyńskiego, który zgodnie z inwentarzem 1569 r. miał we wsi Czarna (dziś Milewskie) od płatu wolnych wł. 2. Również posiadał grunty w mieście Knyszynie, w tymże 1569 r. wspominano: Mikołajowi klucznikowi za zalewki naddano m. 4244,

KORYCKI JAROSZ, koniuszy JKM litewski, star. knyszyński, zm. 1565 r.

Hieronim (Jarosz) Korycki, rodem wywodzący się z Koryckiej Woli, w ziemi stężyckiej woj. sandomierskiego już w 1548 r. pełnił funkcję królewskiego koniuszego dwornego litewskiego i jednocześnie w 1554 r. koniuszego koronnego. Stale związany był z królem Zygmuntem Augustem, z którym podróżował dozorując wspaniałe stadniny monarsze, m.in. olbrzymie, liczące ok. 3,5 tys. rasowych koni stado knyszyńskie. Król w liście z 4 VIII 1548 r. do Mikołaja Radziwiłła podczaszego WKL dopisał: O jachaniu królowej z Litwy do Polski, i drogi spisanie, i jaki ma być porządek p. lubelskiego i koniuszego p. Jarossa. 21 VII 1554 r. jego służebnik skarżył się przed urzędem miejskim w Knyszynie na mieszczan knyszyńskich o nie oddanie długu.135913621361

11 IX 1564 r. spisano Inwentarz dochodów i pożytków wszelakich.. starostwa knyszyńskiego... przy spuszczaniu tego starostwa... i przy podawaniu tego starostwa w sprawę p. Hieronima Koryckiego koniuszego JKM1363. Powierzenie mu tej niezwykle odpowiedzialnej funkcji świadczy o olbrzymim zaufaniu króla do niego. 29 XI 1565 r. Korycki już nie żył, a spisano wówczas Inwentarz dochodów starostwa knyszyńskiego... po śmierci p. Jarosza Koryckiego koniuszego JKM podając to starostwo Stanisławowi Zachariaszewiczowi Włoszkowi1364,

Pierwszą jego żoną była Anna Dowojnówna, której zapis małżeński potwierdził król po 1555, a przed 1560 r., najpewniej pośmiertnie1365. Bartosz Paprocki pisał: dom Koryckich na Podlaszu starodawny, z których jeden Jarosz był wieku mego koniuszym nadwornym, mąż znaczny. Jarosz Korycki był dwukrotnie żonaty — pierwszy raz z Hanną Andrzejówną Dowojnówną, a po raz wtóry z Zofią Chodkiewiczówną, córką Aleksandra Chodkiewicza, właściciela pobliskich Dojlid, Choroszczy, zamku Supraśl i puszczy błudowskiej. Po śmierci Aleksandra (1549 r.) włości te odziedziczył brat Zofii — Grzegorz (zm. 1572), a później bratanek Aleksander (zm. 1579 r.). Korycki był jej już drugim mężem, pierwszym był Stanisław Kieżgajło, podczaszy WKUL, star. tykociński i mohylewski. Wdowa po Jaroszu znacznie przeżyła swego męża. Swój testament spisała dopiero 1 X 1591 r., a po śmierci ciało jej spoczęło w krypcie chodkiewiczowskiej świątyni supraskiej.

Rodzoną siostrą Hieronima była Zofia z Koryckiej Woli, żona Bartłomieja Żychorskiego z Żychorzyna w pow. radomskim, dworzanina JKM, wójta drohiczyńskiego 1366,

KORYCKI MIKOŁAJ, sędzia ziemski bielski, zm. 1553 r.

2 VI 1531 r. aktem wystawionym w Krakowie król Zygmunt Stary uczynił go podsędkiem bielskim 1367. W l. 1533-1540 był starostą, czyli namiestnikiem brańskim, a w l. 1537-1553 sędzią bielskim ziemskim. Swą karierę zawdzięczał Bonie, której był wiernym i posłusznym urzędnikiem i wykonawcą

Сноски

1359 AGAD Warszawa, ASK, dz. I, Rachunki królewskie, nr 221 B, k. 42v.

1360 AGAD Warszawa, KZB, nr 3/I, К. 52.

1361 BAN Kórnik, rkps 250, nr 233, К. 91.

1362 AGAD Warszawa, ASK, dz. LVI, nr К-11, К. 14.

1363 M. Ferenc, Dwór Zygmunta Augusta..., s. 32-33 — twierdzi, że 19 VIII 1564 r. na stanowisko koniuszego król powołał Jakuba Piaseckiego, co zbiega się w czasie z objęciem przez Koryckiego dzierżawy knyszyńskiej.

1364 Dawniej przed 1944 r. w Bibliotece Narodowej jako rękopis Biblioteki Ordynacji Krasińskich nr 135, k. 35-92, 204-261. Por F. Pułaski, Opis, s. 103, nr 119; W. Chomętowski, Materiały do dziejów..., s. 267-299.

1365 CAADR Moskwa, Е. 389, op. 1, nr 98, К. 21; AGAT) Warszawa, APP, nr 19, s. 714.

1366 LMV, t. 530 [8]. (1566-1572), nr 58, s. 57-61.

1367 AGAD Warszawa, ML, nr 202, k. 157.

Перевод на русский (машинный)

29 июля 1572 г. Конарский поставил свою подпись на счете, выставленном плотником, делавшим гроб Сигизмунду Августу, ручку для пропорции и раму для велюма, констатируя выполнение этих работ? 4.

Конарский умер вскоре после дачи показаний перед варшавским сеймом, потому что в документе, написанном в Кракове 30 сентября 1573 года, о нем говорят как уже мертвом.1360. Может быть, его смерть была связана с показаниями и знаниями о событиях. Впрочем, он болел и раньше, а уже Зигмунд Август в письме, датированном из Варшавы 12 февраля 1570 г., мог бы сочувствовать ему и советовать нам поменять квартиру на менее влажную. Это по состраданию монарха занял помещения в Доме Короля, также подвал, в котором он хранил украденные у нас вещи:

Вероятно, Конарский был то же самое, что и ключник королевского двора Кнышинского, который согласно инвентарю 1569 г. имел в деревне Черную (сегодня Милевскую) от доли свободных ил. 2. Также имел землю в городе Кнышине, в том же 1569 г. упоминалось: Николаю ключнику за заливку придали м. 4244,

Корыцкий Ярош, конюшни ЕКВ литовский, star. Knyszyński, ум. 1565.

Иероним (Ярош) Корицкий, родом из Корицкой Воли, в концлагере сандомирского воеводства, который в 1548 году служил королевским конюхом при дворе литовского и одновременно в 1554 году конюхом коронного. Он постоянно был связан с королем Сигизмундом Августом, с которым путешествовал, наблюдая за великолепными конюшнями монаршей. Его слуга пожаловался перед городской администрацией в Кнышине на кнышинских мещан за невыплату долга.135913621361

11 сентября 1564 г. был составлен Инвентарь доходов и выгод всех... староста Кнышинского... при спуске этого старосты... и при сдаче этого старосты в дело г. Иеронима Корицкого конюха ЕКВ1363. Доверие к этой чрезвычайно ответственной функции свидетельствует об огромном доверии короля к нему. 29 ноября 1565 года Корицкий был уже мертв, и тогда был составлен инвентарь доходов старосты Кнышинского... после смерти г. Яроша Корыцкого конюха ЕКВ, передавая это староста Станиславу Захарьяшевичу Итальянцу1364,

Первой его женой была Анна Довоенна, свидетельство о браке которой подтвердил король после 1555 года, а до 1560 года, скорее всего, посмертно.1365. Бартош Папроцкий писал: дом Корыцких на Подляшье в древности, один из которых Ярош был моего возраста конюхом двора, важный муж. Ярош Корыцкий был дважды женат первый раз на Ганне Анджеевской Довоенной, а второй раз на Софье Ходкевичевой, дочери Александра Ходкевича, владельца близлежащего замка Дойлида. Своё завещание она написала только 1 октября 1591 года, а после смерти ее тело покоилось в склепе нокевичского супрасского храма.

Родной сестрой Иеронима была Софья из Корицкой Воли, жена Бартоломея Жихорского из Жихоржина в Радомском повяте, придворный ЕКВ, войт Дрогичинский.1366,

Николай Корицкий, судья Бельский, умер в 1553 году.

2 июня 1531 г. актом, выданным в Кракове, король Сигизмунд Старый сделал его подсудимым Беляцким.1367В 1533 1540 годах был старостой, то есть наместником Браньским, а в 1537 1553 годах земским судьей Бяла. Своей карьерой он обязан Боне, которой был верным и послушным чиновником и исполнителем.

Сноски

1359 AGAD Варшава, ASK, dz. I, Королевские счета, No 221 B, k. 42v.

1360 Варшавская АГАД, КЗБ, No 3/I, К. 52.

1361 BAN Курник, ркпс 250, No 233, К. 91.

1362 AGAD Варшава, ASK, dz. LVI, No К-11, К. 14.

1363 М. Ференц, Королевский двор Сигизмунда Августа..., стр. 32-33 утверждает, что 19 августа 1564 г. король назначил Якуба Пясецкого на должность конюха, что совпадает с временем, когда Корицкий взял в аренду Кнышинь.

1364 До 1944 г. в Национальной библиотеке как рукопись Библиотеки Красинских Ординаций No 135, к. 35-92, 204-261. Ср. Ф. Пуласки, Описание, стр. 103, No 119; В. Хомятовский, Материалы для истории..., стр. 267-299.

1365 CAADR Москва, Е. 389, op. 1, No 98, К. 21; AGAT) Варшава, APP, No 19, с. 714.

1366 ЛМВ, т. 530 [8]. (1566-1572), No 58, с. 57-61.

1367 АГАД Варшава, МЛ, No 202, к. 157.