Пограничье Литвы и Короны в планах короля Сигизмунда Августа. Разворот 121, с. 225, вклейка XIV
Юзеф Марошек о подляских владениях Сигизмунда Августа между Неманом и Наревом: Кнышинская резиденция, тыкоцинская крепость с арсеналом и сокровищницей, хозяйство староств, люди королевской службы и судьба королевского замысла после 1572 года. Белосток, 2000.
С. 225, вклейка XIV
Оригинал (по-польски)
Tablica XIV. Dworzec królewski w Knyszynie w 1564 r. Oprac. Józef Maroszek i Tomasz Popławski, 1998.
odpowiedzieć, kiedy powstał. Czy znalazł się tam ok. 1551 r., czy może po pożarze zabudowy ul. Dworskiej w 1574 r., a może później? Trudno to dziś rozstrzygnąć wobec braku badań konserwatorskich i poważnych przemalowań przedstawienia.
Przyległa do dworca część Knyszyna również miała swój ścisły z dworcem związek, mimo że tereny te włączono do lokowanego w 1538 r. miasta, charakter służebny wciąż był widoczny. Była to pozostałość najdawniejszej, jeszcze przedlokacyjnej historii Knyszyna. W odróżnieniu od mieszkańców ul. Goniądzkiej (dawniej wsi kmiecej, powstałej ok. 1520 r.), mieszczan zamieszkałych przy Rynku, ul. Grodzieńskiej, ul. Kościelnej i w części ul. Tykockiej (miasta lokowanego w 1538 r.), mieszczan z ul. Szpitalnej (dziś Legionowa), Nadarzyńskiej (dziś Pocztowa), Rozwadowskiej (dziś?) i Szkolnej, Do Wody, Siodlarskiej (dziś cd. Kościelnej) rozplanowanych przez P. Chwalczewskiego (ok. 1558-1564 r.) to pozostała część miasta wyróżnia się jeszcze w czasach króla Zygmunta Augusta swym bliskim związkiem z rezydencją.
Część mieszkańców miasta Knyszyna osadzonych było na prawie bojarskim. Była to pozostałość czasów jeszcze budowy dworu radziwiłłowskiego z 1510 r. Jeszcze w l. 1553-1554 mieszkańcy ulic Starodwornej i Tykockiej wspominali w urzędzie miejskim, że mimo iż są mieszczanami, ciążą na nich obowiązki bojarskie. 22 VI 1553 r. wzm. był Bartłomiej Mikicicz bojarzyn, 28 VII 1553 г. Stanisław Bogdanik bojarzyn, mieszczanin knyszyński, 16 II 1554 r. Jan bojarzyn Malinowski mieszczanin knyszyński... Kiedy Jakub Mikicicz mieszczanin knyszyński z ul. Tykockiej dobrowolnie darował półwłóczek we wszystkich trzech polach, wraz z sianożęcią Wojciechowi Jankowskiemu mieszczaninowi knyszyńskiemu, to zobowiązał go, że tak jak on sam, jako dawny właściciel ma służyć to jest koniem jako należy na bojarzyna8%. Zwraca uwagę zamieszkiwanie w mieście Tatarów. W 1577 r. odnotowano dom wówczas pusty, należący do Tatara$. 6 XI 1705 r. wzmiankowane były leżące przy ul. Starodwornej morgi zwane Tatarszczyzną85. Ciąg komunikacyjny z Tykocina do dworu w Wodziłówce, który w układzie miasta zaznaczył się obecnością ulic: Tykockiej i Starodwornej, był najdawniejszym elementem układu urbanistycznego, pochodzącym jeszcze sprzed 1509 r. Nawet kształt knyszyńskiego Rynku lokacyjnego w części zachował reliktowe, przedlokacyjne skrzywienie u wylotu ul. Starodwornej.
83 AGAD Warszawa, KMK, nr 1, К. 7, Tv, 17. 84 A. Jabłonowski, Podlasie, cz. 1, s. 166. 85 ĄAGAD Warszawa, KMK, nr 1, К. 200v
Перевод на русский (машинный)
Вклейка XIV. Королевская резиденция в Кнышине в 1564 году. Составили Юзеф Марошек и Томаш Поплавский, 1998.
Ответить, когда он был создан. Попал ли он туда около 1551 года, или, может быть, после пожара застройки ул. Дворской в 1574 году, или, может быть позже? Сегодня это трудно решить из-за отсутствия исследований по консервации и серьезных перекрашиваний спектакля.
Прилегающая к резиденции часть Кнышина также имела тесную связь с резиденцией, несмотря на то, что эти территории были включены в расположенный в 1538 году город, служебный характер все еще был виден. Это был остаток древней, еще доселе предместской истории Кнышина. В отличие от жителей ул. Гондзкой (бывшая деревня Кмеце, возникшая около 1520 г.), В 1558-1564 гг. эта остальная часть города еще во времена короля Сигизмунда Августа отличалась своим тесным связующим звеном с резиденцией.
Часть жителей города Кнышина поселилась на боярском праве. Это был остаток времен еще строительства королевского двора в Радвиле с 1510 года. Еще в 1. 1553-1554 жители улиц Стародворной и Тикоцкой вспоминали в городском управлении, что хотя они были горожанами, на них возложены боярские обязанности. 22 июня 1553 года. Обращает на себя внимание проживание в городе татар. В 1577 году был зарегистрирован дом, принадлежащий к татарскому доллару. 6 ноября 1705 года упоминались расположенные на ул. Стародворской морги, названной Татарщиной85. Транспортный элемент от Тыкоцина до королевского двора в Водиловке, который в городской планировке был отмечен наличием улиц: Тыкоцкой и Стародворной.
83 AGAD Варшава, КМК, No 1, К. 7, ТВ, 17. 84 А. Яблоновский, Подляшье, ч. 1, стр. 166. 85 AGAD Варшава, КМК. No 1, К. 200v