Пограничье Литвы и Короны в планах короля Сигизмунда Августа. Разворот 13, с. 22-23
Юзеф Марошек о подляских владениях Сигизмунда Августа между Неманом и Наревом: Кнышинская резиденция, тыкоцинская крепость с арсеналом и сокровищницей, хозяйство староств, люди королевской службы и судьба королевского замысла после 1572 года. Белосток, 2000.
С. 22-23
Оригинал (по-польски)
horodenskaho śti cerez tot stav jeho idet povedali nam osoćniki i bortniki belskije, iż ottul pocinajutsja hranicy belskije s Hanjazem. W 1536 r., jeden z ekspertów sądowych, Iwan Łuczynic wysłany przez dzierżawcę knyszyńskiego Aleksandra Chodkiewicza do zapoznania się z opiniami osoczników i bartników, po powrocie z wizji terenowej doniósł, że okoły czyli stajnie wielkoksiążęce — jedne usytuowane były nad rzeczką Czarną, przy wielkiej drodze, a drugie przy ujściu Sokołdki, czyli rzeki Czarnej do Supraśli? v tych okolech koroli ich milost stoivali i zver lovlivali п toj puści belskoj i horodenskoj... Tut też ot tych okolov Vitoldova Doroga byla do togo dvora śto па Vojdilovce loviśca byli. Namestnik belskij ljudmi belskirmi most i дай roblivali i popravowali, aż do togo dvora i tyj senożati, to v toj Sokoldki i v Suprasly po Kriwuju Olchu z veku na Belsk vsja volost belskaja a sarażskaja kośwala na lovy. A koli kotoroj zimy lovov v toj puści ne bylo, toje seno na zamok Belsk abo na Saraż birali, a z Ganjazja v tuju puścu i do tych senożatej nicogo ne тей, ani stupovalisja, bo Ganjaz' о tot Gas byl reć malaja31. Znakomity znawca dziejów tych ziem Ignacy Kapica-Milewski w 1801 r. opierając się na swych dogłębnych studiach historyczno-prawnych pisał: w dawnych czasach Mazowsza z Tykocinem sucha granica była, to jest gości-
Mapa Sziedm fizerunków granicz Knyschinskich, Thicoczkich, Grodzinszkich 1 inszich z 1536 г. (?). uzupełniona po 1561 r., 83x 63,8 cm. Skala ok. 1:100 000, BU Wilno, Е. 23, nr 135.
Сноски
31 Napervej priveli mene osoćniki К Vojdilovce rece, v puśći belskoj pod ostupom Hvozdnym, mila ot Knyśina. Розейй i uskazali mi, iż na tom mestcy byl dvor korolevskij, loviśca. Vitold, Żikgimont, Kazimir i Aleksandr koroli ich milost, gde teper Knysyn a Dobrenec i Dolgaja Luka, i też u gorodenskoj puści zver lovlivlali. A koli Кого! ne byl, ino lovćij ego Levko Basman eżival i v tom dvore stoival i v toj puści zver па КЛМ bival. A tot duor zavżdy volostju belskoju budovan i popravovan. I storoża też zavżdy v tom duore z Belska byvala, kotorajaż storoża obecne togo dvora steregivala. I kdy pan Mikolaj Radivil Belsk derżal, v tot cas kak eśćo podcaśim byl u КЛМ, tot dvor byl sgorel, i on газе ego zarobil ljudmi belskimi. I kak knjazju Michailu Glinskomu Ganjaz” byl о otćinu dostalsja, on v tuju puścu i v tot dvor ne vstupovalsja i о tom dvore ne byval. I tot dvor za niego byl cel, a dzerżan ku Belsku i pod mocoju vrjadnika belskogo byval. A potom kdy panu Mikolaju Radivilu Ganjaz' v u otcinu dostalsja i Belsk drugij raz emu dan derżati — on tot dvor molćkom kazal izżeti, i na to mesto na Sokoldce v puści belskoj sobe zbudoval dvor. I tam vcćnil sobe loviśca i ku Ganezju to povernvul. Gdeź i teper est dobre znatt, gde tot dvor byl. I teper peći svetlićnyi i kominy, gde byli i domy, gde stojali jest znati dobre... Tut też ot tych okolov Vitoldova Doroga byla do togo dvora $0 na Vojdilovce lowiśća byli. Namestnik belskij ljud'mi belskimi most i дай roblivali i poprawvowali, aż do togo dvora % tyi senożati, śto v toj Sokoldki i о Suprasły po Krivuju Olchu z чеки na Belsk vsja volost belskaja a sarażskaja kośivala na lovy. A koli kotoroj zimy lovov v toj puści ne bylo, toe seno na zamok Belsk abo na Saraż birali, a z Ganezja v tuju puścu i do tych senożatej nicogo ne тей, ani stupovalisja, bo Ganjaz' v tot ёа5 byl reć malaja. Por. Archeograficeskij Sbornik dokumentov otnosjaśćcichsja К istorii severo-zapadnoj Rusi. Izdavaemyi pri upravlenji Vilenskago ućebnago Okruga, Vilna 1867, s. 14-18. [Dalej cyt. Arch. sb.]. Rekonstrukcję przebiegu Drogi Polikowskiego opierając się na miejscowej tradycji opracował E. Popławski, Materiały do historii parafii dobrzyniewskiej. Dzieje, cz. 1. Do pomiary włócznej, Białystok 1990, s. 70-73 i mapa: Parafia dobrzyniewska — stare nazwy pól, osad i strumieni.
Перевод на русский (машинный)
Дорогу к ним вел и мещанский дворик, и бельгийский дворник, который отстоял границу Бельского с Ганьязом. В 1536 году один из судебных экспертов, Иван Лучник, посланный книшинским арендатором Александром Ходкевичем для ознакомления с мнением ослов и бартников, повернул взор к местности. Наместник Бельский Людмил Бельскирми мост и дажья строили и казнили, до того двора и до тех сеножатых, то в Сокольске и в Супрасле после Кривой Ольхи из возраста на Бельск все было по-бельгийски, а саражская косила на охоту.31. Выдающийся знаток истории этих земель Игнатий Капица-Милевский в 1801 г., опираясь на свои глубокие историко-правовые исследования, писал: в прежние времена Мазовия с Тыкоцином была сухой границей, то есть гость-
Карта Шзидм физерунков, граничащих с Knyschinskich, Thicocczych, Gzoszienskich 1 иншых из 1536 г. (?). дополн. после 1561 г., 83x 63,8 см. Масштаб ок. 1: 100 000, BU Вильнюс, Е. 23, No 135.
Сноски
31 ,,) -., - в;: И как княжество Михаилу Глинскому и дворцу Глиньскому. То есть, в осаду попал он, то во двор не входил и то, во дворе не был. И то двор был целью, а кузнец к Бельску и под властью военачальника Бельского был. А потом господину Николая у Радивилу Наместник бельгийского южанина,почти 14 лет назад.Почти все еще живы.Почти до сих пор в этом районе. Для измерения копья, Белосток 1990, стр. 70-73 и карта: Добрыневская приход старые названия полей, осадок и ручьев.