Великое княжество Литовское 1569-1586, т. I. Лист 414, с. 397
Иван Лаппо о том, как жило Великое княжество Литовское после Люблинской унии: сеймы 1569-1586 годов и бескоролевья, литовская шляхта, её уряды, имения, права и повинности, паны-рада и сенат княжества. Санкт-Петербург, 1901.
С. 397
Оригинал
инстигаторѣ знаетъ и Виленскій сеймъ 1565 года*, на которомъ королю была подана просьба о томъ, чтобы «инстыкгаторъ 3 рамени господарского и зезволенья всихъ становъ того сойму уставленъ былъ» въ справѣ тѣхъ, кто «службы земское замешкивали и на войнахъ не бывали», Какъ многіе вряды Литовскіе, возникшіе путемъ заимствованія изъ Польши, инстигаторъ, по всей вѣроятности появился впервые въ Подляшьѣ и уже затѣмъ стахъ обще-Литовскимъ достояніемъ. Подляшье въ эпоху передъ ХЛюблинской Уніею имѣло своихъ инстигаторовъ, и изученіе этого вряда на Подляшьѣ даетъ намъ ясную и опредѣленную картину его функціонированія и назначенія. Въ королевской грамотѣ, данной въ Люблинѣ 16 августа 1566 года на Подляшскую инстигатуру (in instigationem Podlasensem) Мельхіору Нѣцѣцкому* читаемъ: «quia ex superioritatis nostrae debito prospicere cupientes, quantum pro posse et viribus, ut homines innocentes, praesertim qui secundum statum conditionemque suam Deum primum deinde leges reuereantur, quiete et sine molestia permaneant ab illis, qui ea negligant ac posthabeant, tum ne illi, qui pro effrenata libidine, timore Dei et proximi dilectione obmissis, nulla habita nostrae superioritatis ac legum reuerentia, suis potius obtemperent cupiditatibus, magis ac magis ruant in scelera in detrimentum superioritatis nostrae proborumque hominum. Habentesque certam notitiam ex dilactione quorundam fide dignorum esse in terris nostris Podlassensibus non paucos, quł impune talia facinora perpetrarent, quibus et diuina prouocat ira et superioritas nostra contra leges et condita publica offendant. Qua re nos, volentes talibus malis contraire, officium seu munus instigationis nostrae in Шіз terris nostris Podlasensibus. nempe Drohiciensi Mielniciensi, Belscensique, generoso Melchiori Nieciecki, culus dexteritas nobis probata est, commitentes, dantes et conferentes, duximus, committimusque, damus et conferimus praesentibus>. Далѣе королевская грамота приказываетъ всѣмъ обитателямъ Подзяшскихъ земель старостамъ, врядникамъ и всѣмъ обывателямъ признавать упомянутаго Нѣцѣцкаго «рго vero instigatore causa-
sanctae Catherinae cittationem mandati 5 —ае Regiae Maiestatis ex parte eiusdem maiestatis Regiae et iustigatoris ipsius super nobiles . . . . >. Лит. Метр.
NIA 35 A 33—33 o6.
Примечания
1209 (место знака в тексте не установлено) I. M. Apx. Мин. Юст. I. Стр. 163. A x. 18 06. —19.
I гу .Inr. Merp. гл
Современная орфография
инстигаторе знает и Виленский сейм 1565 года*, на котором королю была подана просьба о том, чтобы «инстыкгатор 3 рамени господарского и зезволенья всих станов того сойму уставлен был» в справе тех, кто «службы земское замешкивали и на войнах не бывали», Как многие вряды Литовские, возникшие путем заимствования из Польши, инстигатор, по всей вероятности появился впервые в Подляшье и уже затем стах обще-Литовским достоянием. Подляшье в эпоху перед ХЛюблинской Униею имело своих инстигаторов, и изучение этого вряда на Подляшье дает нам ясную и определенную картину его функционирования и назначения. В королевской грамоте, данной в Люблине 16 августа 1566 года на Подляшскую инстигатуру (in instigationem Podlasensem) Мельхиору Нецецкому* читаем: «quia ex superioritatis nostrae debito prospicere cupientes, quantum pro posse et viribus, ut homines innocentes, praesertim qui secundum statum conditionemque suam Deum primum deinde leges reuereantur, quiete et sine molestia permaneant ab illis, qui ea negligant ac posthabeant, tum ne illi, qui pro effrenata libidine, timore Dei et proximi dilectione obmissis, nulla habita nostrae superioritatis ac legum reuerentia, suis potius obtemperent cupiditatibus, magis ac magis ruant in scelera in detrimentum superioritatis nostrae proborumque hominum. Habentesque certam notitiam ex dilactione quorundam fide dignorum esse in terris nostris Podlassensibus non paucos, quł impune talia facinora perpetrarent, quibus et diuina prouocat ira et superioritas nostra contra leges et condita publica offendant. Qua re nos, volentes talibus malis contraire, officium seu munus instigationis nostrae in Шиз terris nostris Podlasensibus. nempe Drohiciensi Mielniciensi, Belscensique, generoso Melchiori Nieciecki, culus dexteritas nobis probata est, commitentes, dantes et conferentes, duximus, committimusque, damus et conferimus praesentibus>. Далее королевская грамота приказывает всем обитателям Подзяшских земель старостам, врядникам и всем обывателям признавать упомянутого Нецецкого «рго vero instigatore causa-
sanctae Catherinae cittationem mandati 5 —ае Regiae Maiestatis ex parte eiusdem maiestatis Regiae et iustigatoris ipsius super nobiles . . . . >. Лит. Метр.
NIA 35 A 33—33 o6.
Примечания
1209 (место знака в тексте не установлено) I. M. Apx. Мин. Юст. I. Стр. 163. A x. 18 06. —19.
I гу .Inr. Merp. гл