Великое княжество Литовское 1569-1586, т. I. Лист 162, с. 145
Иван Лаппо о том, как жило Великое княжество Литовское после Люблинской унии: сеймы 1569-1586 годов и бескоролевья, литовская шляхта, её уряды, имения, права и повинности, паны-рада и сенат княжества. Санкт-Петербург, 1901.
С. 145
Оригинал
передъ Литовскимъ посольствомъ повторена королемъ Стефаномъ присяга, принесенная имъ раньше Полякамъ. Въ листѣ съ этою присягою454 король говоритъ: «Cum, divina voluntate ай gubernacula communis reipublicae regni Poloniae et magni ducatus Lithuaniae vocati, Cracoviae more institutoque christianorum regum ac istius reinublicae coronaremur>, случилось, что при коронапіи He присутствовали сенаторы, врядники и послы Литовскіе по той причинѣ, что еще не состоялось общаго соглашенія относительно избранія Баторія. Теперь Мстибоговскій съѣздъ призналъ Стефана королемъ и прислалъ своихъ пословъ ejusque rei declarandae ac postulatorum, quae ad suffragiorum ejus gentis jus её libertates et immunitates ceteras tuendas pertinerent deferendorum causa. Послы эти потребовали отъ короля повторенія въ ихъ присутствіи той присяги, которую онъ принесъ Коронѣ и Княжеству въ Краковѣ, обѣщая послѣ этого принести ему свою присягу отъ своего и становъ Литовскихъ имени. Далѣе идутъ слѣдующія замѣчательныя слова: Hoc primum et ante omnia testati et professi, quod id non poscerent, ut vel electionem et coronationem nostram in dubium vocarent, vel ut hanc consuetudinem iterandi magni ducatus Lithuaniae ordinibus juramenti a regibus, indeque magnis ducibus Lituaniae, ab utraque natione scilicet Polona et Lituana communiter, prout de jure est, electis, inducerent vel unionis privilegium laedi vellent, cujus vinculum sacrosanctum et indissolubile perpetuis temporibus esse deberet; sed prospictentes, ut jus etlibertas suffragiorum lis cum regno Poloniue senatoribus, officialibus ac nobil:- tate communis, eodem jure integra saluaque maneat et пипдиат minuatur; de qua libertate in ipso privilegio unionis cautum sit quod videlicet non separatim a solis Polonis vel item Litvanis rex Poloniae et idem magnus dux Litvaniae creari debeat, sed зітиі communtibus, ut in privilegio unionis scriptum est, vocibus et suffragiis: proinde nullum in regno Poloniae et magno ducatu Litvaniae imperare posse, vel etiam potuisse ex praescripto privilegii unionis, nisi reguisito legitume ac de jure accedente utriusque nationis proprio consensu, guemadmodum etiam in reliquis regni сопvenfibus nihil status posse, quo utraque поіго teneatur et obligetur,
коронаціонный сеймъ, отбылъ изъ Кракова и 12 пюня прибылъ въ Варшаву, тамъ его «panowie litewscy, jako Jan Chotkiewicz kasztelan wileński, Ostafi Wo- łowicz trocki, Jan Kiszka krajczy, Aleksander Chotkiewicz starosta grodzieński imieniem wszystkiego ks. litewskiego witali i za pana przyznawali».
Примечания
454 Źródła Dziejowe. T. IV. X XV.
Современная орфография
перед Литовским посольством повторена королем Стефаном присяга, принесенная им раньше Полякам. В листе с этою присягою454 король говорит: «Cum, divina voluntate ай gubernacula communis reipublicae regni Poloniae et magni ducatus Lithuaniae vocati, Cracoviae more institutoque christianorum regum ac istius reinublicae coronaremur>, случилось, что при коронапии He присутствовали сенаторы, врядники и послы Литовские по той причине, что еще не состоялось общего соглашения относительно избрания Батория. Теперь Мстибоговский съезд признал Стефана королем и прислал своих послов ejusque rei declarandae ac postulatorum, quae ad suffragiorum ejus gentis jus её libertates et immunitates ceteras tuendas pertinerent deferendorum causa. Послы эти потребовали от короля повторения в их присутствии той присяги, которую он принес Короне и Княжеству в Кракове, обещая после этого принести ему свою присягу от своего и станов Литовских имени. Далее идут следующие замечательные слова: Hoc primum et ante omnia testati et professi, quod id non poscerent, ut vel electionem et coronationem nostram in dubium vocarent, vel ut hanc consuetudinem iterandi magni ducatus Lithuaniae ordinibus juramenti a regibus, indeque magnis ducibus Lituaniae, ab utraque natione scilicet Polona et Lituana communiter, prout de jure est, electis, inducerent vel unionis privilegium laedi vellent, cujus vinculum sacrosanctum et indissolubile perpetuis temporibus esse deberet; sed prospictentes, ut jus etlibertas suffragiorum lis cum regno Poloniue senatoribus, officialibus ac nobil:- tate communis, eodem jure integra saluaque maneat et пипдиат minuatur; de qua libertate in ipso privilegio unionis cautum sit quod videlicet non separatim a solis Polonis vel item Litvanis rex Poloniae et idem magnus dux Litvaniae creari debeat, sed зитии communtibus, ut in privilegio unionis scriptum est, vocibus et suffragiis: proinde nullum in regno Poloniae et magno ducatu Litvaniae imperare posse, vel etiam potuisse ex praescripto privilegii unionis, nisi reguisito legitume ac de jure accedente utriusque nationis proprio consensu, guemadmodum etiam in reliquis regni сопvenfibus nihil status posse, quo utraque поиго teneatur et obligetur,
коронационный сейм, отбыл из Кракова и 12 пюня прибыл в Варшаву, там его «panowie litewscy, jako Jan Chotkiewicz kasztelan wileński, Ostafi Wo- łowicz trocki, Jan Kiszka krajczy, Aleksander Chotkiewicz starosta grodzieński imieniem wszystkiego ks. litewskiego witali i za pana przyznawali».
Примечания
454 Źródła Dziejowe. T. IV. X XV.