Великое княжество Литовское 1569-1586, т. I. Лист 136, с. 119
Иван Лаппо о том, как жило Великое княжество Литовское после Люблинской унии: сеймы 1569-1586 годов и бескоролевья, литовская шляхта, её уряды, имения, права и повинности, паны-рада и сенат княжества. Санкт-Петербург, 1901.
С. 119
Оригинал
ибо они принадлежали къ сенаторамъ Короннымъ. Пребываніе ихъ въ Вильнѣ на обще-Литовскомъ съѣздѣ 1574 года ясно доказываетъ, что они считали себя принадлежащими Литвѣ, а не Польшѣ, полагая неправильнымъ и незаконнымъ отторженіе отъ Княжества Кіевщины и разрушая его, прежде чѣмъ Литва формальнымъ образомъ получила ее обратно, достигнувъ исполненія своихъ требованій, предъявленныхъ Короннымъ станамъ и королю Генриху въ истекшемъ году. Содержаніе документа не менѣе HHтересно. Въ виду опасности на границахъ Княжества, Литовскіе сенаторы и шляхта, съѣхавшіеся въ Вильнѣ, рѣшили, что имъ нельзя разъѣхаться, не сдѣлавъ своего общаго постановленія о
giem tey naszey Konfederacyiey mamy u braciey naszey PP, Polakow dochodzić y popierać przed I. Krolewską Mcią Panem naszym; a gdzieby kto z narodu Polskiego y Litewskiego z iakichkolwiek przyczyn kogo innego sobie za Pana obierać chciał, albo y obrał przeciwko wolnosciom naszym, przeciwko takowemu y takim wszytkim mamy się do gardł naszych zostawiać y wszelakie usiłowanie nasze obrocic, nie dając się od przedsięwzięcia naszego odrzucać, ale z tymi pozyskiwać, ktorzy głosy swemi na Arcy-Xiążęcia Ernesta zezwalać będą. A kto by wedle podpisu y zapieczętowania swego, na tę konfederacyę uczynionego, tego popierac, albo od nas odstrzelac się chciał y od nas odstąpił, zezwalając na panowanie Inszego Pana, tedy okazawszy mu to jawnie podle tey Konffederacycy naszey, taki swą sprawą stawa się bezecnym ku wiecznemu polżeniu samego siebie y Domu swego, okrom gdzieby przerzeczony Arcy-Xiąże Imc Ernest sam tey sprawy popierać nam grzbiety dzierzec y temu takowemu przedsięwzięciu naszemu ratunku statecznego przeciw tym, co by sie na nas o to oburzyli czynic nie chciał, także co się strony W. X. Ltt-o waruie, kondycyey wyżey mianowanych y Exekucyey przywileiem Uniey obwarowaney przez Elekcyą nie upewnił y dostatecznie nie wyraził y nie warował sufficientibus literis, tedy w takim przypadku zaden iednak poiedynkiem się z tego zaprzysiężenia wyzwalac y wy- łączać nie ma, ale tamże na Elekcyi to znieść y dobrą naszą (na to — вмѣсто naszą, по другому списку) deliberacyę uczynic mamy y będziem powinni tedy dopiero z dobrowolnego wszech zezwolenia z tey takiey obligacyi wolni byc mamy, gdyż to iuż nie przez nas, ale przez samego I. Mci Arcy-Xiązęcia ku niewykonaniu przyjdzie. A dla większey potęznosci bysmy powinni okazowac Braciey y Przyiaciołom swym narodu Litewskiego, ktorzy tym icszcze wiadomosci nie maią, y onych perswazyami swemi de takowey że zgody y icdnego znania w rzeczy pospolitey rozumienia przywodzić, aby się oni z nami do tey że Konfederacyey podpisowali y pieczętowali. Wszakże y innych narodow ludzi y Ргхуіасіоі naszych wolno nam będzie przywodzić do tego, aby па panowanie Arcy-Xiązęcia Ernesta z nami się zgodzali, ale tey Konffederacycy nie ukazuiąc. Pisan w Wilnie 1 mca Novembra Anno Salutis 1574. Jlarbe слѣдуютъ подписиі въ первомъ спискѣ непосредственно послѣ даты, аво второмъ передъ подписями стоитъ: «Podpisy па drugicy stronie przy pieczęciach tych osob znuyduią się takowe». Самыхъ подписей здѣсь Не выписываемъ, такъ какъ имена подписавшихся приводятся нами въ нашемъ изложенш событій.
Современная орфография
ибо они принадлежали к сенаторам Коронным. Пребывание их в Вильне на обще-Литовском съезде 1574 года ясно доказывает, что они считали себя принадлежащими Литве, а не Польше, полагая неправильным и незаконным отторжение от Княжества Киевщины и разрушая его, прежде чем Литва формальным образом получила ее обратно, достигнув исполнения своих требований, предъявленных Коронным станам и королю Генриху в истекшем году. Содержание документа не менее HHтересно. В виду опасности на границах Княжества, Литовские сенаторы и шляхта, съехавшиеся в Вильне, решили, что им нельзя разъехаться, не сделав своего общего постановления о
giem tey naszey Konfederacyiey mamy u braciey naszey PP, Polakow dochodzić y popierać przed I. Krolewską Mcią Panem naszym; a gdzieby kto z narodu Polskiego y Litewskiego z iakichkolwiek przyczyn kogo innego sobie za Pana obierać chciał, albo y obrał przeciwko wolnosciom naszym, przeciwko takowemu y takim wszytkim mamy się do gardł naszych zostawiać y wszelakie usiłowanie nasze obrocic, nie dając się od przedsięwzięcia naszego odrzucać, ale z tymi pozyskiwać, ktorzy głosy swemi na Arcy-Xiążęcia Ernesta zezwalać będą. A kto by wedle podpisu y zapieczętowania swego, na tę konfederacyę uczynionego, tego popierac, albo od nas odstrzelac się chciał y od nas odstąpił, zezwalając na panowanie Inszego Pana, tedy okazawszy mu to jawnie podle tey Konffederacycy naszey, taki swą sprawą stawa się bezecnym ku wiecznemu polżeniu samego siebie y Domu swego, okrom gdzieby przerzeczony Arcy-Xiąże Imc Ernest sam tey sprawy popierać nam grzbiety dzierzec y temu takowemu przedsięwzięciu naszemu ratunku statecznego przeciw tym, co by sie na nas o to oburzyli czynic nie chciał, także co się strony W. X. Ltt-o waruie, kondycyey wyżey mianowanych y Exekucyey przywileiem Uniey obwarowaney przez Elekcyą nie upewnił y dostatecznie nie wyraził y nie warował sufficientibus literis, tedy w takim przypadku zaden iednak poiedynkiem się z tego zaprzysiężenia wyzwalac y wy- łączać nie ma, ale tamże na Elekcyi to znieść y dobrą naszą (na to — вместо naszą, по другому списку) deliberacyę uczynic mamy y będziem powinni tedy dopiero z dobrowolnego wszech zezwolenia z tey takiey obligacyi wolni byc mamy, gdyż to iuż nie przez nas, ale przez samego I. Mci Arcy-Xiązęcia ku niewykonaniu przyjdzie. A dla większey potęznosci bysmy powinni okazowac Braciey y Przyiaciołom swym narodu Litewskiego, ktorzy tym icszcze wiadomosci nie maią, y onych perswazyami swemi de takowey że zgody y icdnego znania w rzeczy pospolitey rozumienia przywodzić, aby się oni z nami do tey że Konfederacyey podpisowali y pieczętowali. Wszakże y innych narodow ludzi y Ргхуиасиои naszych wolno nam będzie przywodzić do tego, aby па panowanie Arcy-Xiązęcia Ernesta z nami się zgodzali, ale tey Konffederacycy nie ukazuiąc. Pisan w Wilnie 1 mca Novembra Anno Salutis 1574. Jlarbe следуют подписии в первом списке непосредственно после даты, аво втором перед подписями стоит: «Podpisy па drugicy stronie przy pieczęciach tych osob znuyduią się takowe». Самых подписей здесь Не выписываем, так как имена подписавшихся приводятся нами в нашем изложенш событий.