Повесть временных лет Червоной, или Галицкой, Руси. Лист 510 - с. 41
Скан издания 1845 года. Русский дореформенный текст и современная русская версия.
Оригинал
et Sieńko de Balicz. Significamus tenore praesentium, quibus expedit generaliter universis, praesentibus et futuris, praesentium notitiam habituris. Quomodo, ne in agendis et Causis per Nos tractandis Terrae Civitatisque Leopoliensis ac Districtus Zydaczovensis Rempublicam concernentibus et tangentibus, Regiae Maiestatis et inclitae sacraeque Coronae Regni Poloniae aliquatenus reddamur suspecti primo et principalius promittimus Serenissimo Principi et Domino Dno Casimiro Dei Gratia Regi Poloniae M. D. Litv. Russiae, Prussiaeque Domino et Haeredi, Dno nostro gratiossisimo, ac Inclytae et Sacrae Coronae Regni Poloniae sinceram Fidelitatem debitaeque obedientiae puritatem. Attendentes insuper, et libramine verae Rationis pensantes, quoniam ex inadvertentia et discordia Nostra, Terra Leopoliensis, Districtusque Zydaczovien. nostrae inhabitationis similiter et Civitas Leopolien. ad quam in extrema necessitate, tota Terra Russiae, tanquam ad Civitatem Capitalem suam habet respectum et refugium, per plurimos annos, usque in hactenus diversis injuriis, impressionibus[?], gravaminibus, calumniis et damnis hinc inde affliguntur; ita quod prae gravaminum afflictione amplius non valeant respirare: volentesque huiusmodi casum instaurare, ut in adversis maioribus ad resistendum consiliis et auxiliis abundemus, Cum Consulibus et Civibus totaque Communitate Civitatis praedictae Leopolien. fraterna unione nos univimus, et eos in Confratres nostros nobis Conjuratos, prout et Litera eorum ab altera parte Nobis data eiusdem vis[?] canit, gratanter suscepimus hoc modo. Quia promittimus et spondemus Civitati Leopoliensi omnia Jura et Privilegia eiusdem Civitatis, cum omnibus articulis in eis contentis, ac consuetudines singulas ab antiquo teptas[?], tenere et observare firmiter illaese. Et quod Consulibus et Civibus totique Communitati dictae Civitatis Leopoliensis pro augmento, et profectu Reipublicae, siue communis boni Civitatis eorum, consiliis, auxiliis, defensionibus, ac omni modo semper et irremisse assistere volumus. Si vero per aliquam, sive aliquas personam vel personas, cuiuscunque status, dignitatis, vel praeeminentiae existat vel existant, in Juribus suis dicta Civitas Leopolien. sive eius Consules, Cives et Incolae vexati, impediti, molestati, debilitati, seu quovis modo perturbati vel etiam quascunque
Русская версия
и Сенько из Балича. Объявляем содержанием настоящей грамоты всем вообще, кому надлежит, нынешним и будущим, кто узнает о настоящем. Каким образом: чтобы в делах и тяжбах, которые нами ведутся и касаются общего блага Львовской земли и города и Жидачовского повета, нам никоим образом не стать подозрительными для Королевского Величества и славной и священной Короны Королевства Польского, прежде всего и главнейшим образом обещаем светлейшему государю и господину, господину Казимиру, Божьей милостью королю Польскому, великому князю Литовскому, государю и наследнику Руси и Пруссии, всемилостивейшему господину нашему, и славной и священной Короне Королевства Польского искреннюю верность и чистоту должного послушания. Принимая притом во внимание и взвешивая на весах здравого рассудка, что по нашей неосмотрительности и раздорам Львовская земля и Жидачовский повет, место нашего жительства, а равно и город Львов, на который в крайней нужде вся Русская земля взирает как на свою столицу и в котором ищет убежища, в течение многих лет и доныне терпят с разных сторон различные обиды, притеснения, тяготы, клеветы и убытки, так что от тяжести притеснений уже не могут более вздохнуть; и желая поправить такое положение, чтобы в больших невзгодах нам изобиловать советами и помощью для отпора, мы соединились братским союзом с райцами и мещанами и со всей общиной названного города Львова и с радостью приняли их в наши собратья, присягнувшие нам, как гласит и их грамота, данная нам с другой стороны, следующим образом. А именно: обещаем и ручаемся городу Львову все права и привилегии этого города со всеми содержащимися в них статьями, а также отдельные обычаи, издавна соблюдаемые, твёрдо и ненарушимо держать и соблюдать. И что райцам, мещанам и всей общине названного города Львова для приумножения и преуспеяния общего дела, или общего блага их города, хотим всегда и неотступно содействовать советами, помощью, защитой и всяким образом. Если же каким-либо лицом или лицами, какого бы звания, достоинства или первенства оно ни было или они ни были, названный город Львов или его райцы, мещане и жители будут в своих правах притесняемы, стесняемы, беспокоимы, ослабляемы или каким бы то ни было образом тревожимы, или же претерпят какие-либо