Повесть временных лет Червоной, или Галицкой, Руси. Лист 506 - с. 37
Скан издания 1845 года. Русский дореформенный текст и современная русская версия.
Оригинал
М.
IN NOMINE DOMINI, AMEN.
Quod magnifica Regum decrevit fieri authoritas pro commodo subditorum ratum atque stabile debet perpetuo permanere. Ea propter Nos Casimirus Dei Gratia Rex Poloniae nec non Terrarum Cracoviae, Sandomiriae, Siradiae, Lancitiae, Cujaviae, Pomeraniae Russiaeque Dominus et Haeres. Notum facimus universis, quod pia consideratione zeloque Regiae Majestatis providere advertereque disturbia ac incommoda quam plurima, quibus Civitas nostra Lwow perplexa noscitur ab hostibus quibuslibet importunis. Et ut eadem Civitas in utilitatibus, commodis, profectibus et prosperitatibus peramplius valeat adaugeri. Inconsolationem itaque dictae Civitatis et ipsius fidelium Incolarum, in augmentum damus perpetuis temporibus tribuimus praedictae Civitati Jus Theutonicum, quod vulgariter Maydeburgense appellatur; removentes ibidem omnia Jura Ruthenicalia et consuetudines Ruthenicales universas, ac quaevis alia quocunque nomine censeantur, quae ipsum Jus Theutonicum perturbare, seu impedire consueverunt. Absolvimus insuper Civitatem praedictam et Incolas ipsius quoslibet ab omnibus jurisdictionibus Palatinorum, Judicum, Subjudicum, Capitaneorum, Ministerialium eorundem et a potestatibus quibuscuque, quocunque nomine dicantur. Ita quod coram ipsis, vel eorum aliquo, pro causis tam magnis, quam parvis furti, incendii, sangvinis, homicidii, membrorum mutilationis et quibusvis aliis enormibus excessibus citati nulli penitus respondebunt nec aliquas poenas solvere teneantur, nisi Cives coram suo advocato, advocatus vero coram Nobis, et hoc, dum per Nostras literas specialiter fuerit citatus et evocatus tantummodo suo Jure Theutonico Maydeburgensi respondebit. In causis autem criminalibus vel quibuscunque emergendis advocato dictae civitatis judicandi, sententiandi, puniendi, corrigendi plectendi et condemnandi secundum Jus Theutonicum prout exigit
Русская версия
М.
Во имя Господне, аминь.
То, что величественная власть королей постановила совершить ради пользы подданных, должно пребывать твёрдым и незыблемым вечно. Поэтому Мы, Казимир, Божьей милостью король Польши, а также земель Краковской, Сандомирской, Серадзской, Ленчицкой, Куявской, Поморской и Русской государь и наследник, объявляем всем, что, по благочестивому размышлению и ревности королевского величества, желаем предусмотреть и отвратить весьма многие смуты и невзгоды, которыми, как известно, терзаем наш город Львов от всяких докучливых врагов. И чтобы этот город мог всё более возрастать в выгодах, удобствах, успехах и благополучии, в утешение означенного города и верных его жителей, к их приумножению, даём на вечные времена и жалуем вышеназванному городу Немецкое право, которое в просторечии называется Магдебургским, устраняя там все русские права и все русские обычаи, а также любые иные, каким бы именем они ни назывались, которые обыкновенно нарушали или стесняли само это Немецкое право. Сверх того освобождаем вышеназванный город и всех его жителей от всякой юрисдикции воевод, судей, подсудков, старост и их служителей и от каких бы то ни было властей, как бы они ни именовались, так что перед ними или перед кем-либо из них по делам как большим, так и малым — о краже, поджоге, крови, убийстве, увечье и о любых иных тяжких преступлениях — они, будучи вызваны, вовсе не будут отвечать и не будут обязаны платить никаких пеней, а только горожане — перед своим войтом, войт же — перед Нами, и то лишь когда будет особо вызван и призван Нашей грамотой, и отвечать он будет единственно по своему Немецкому Магдебургскому праву. По делам же уголовным или каким бы то ни было возникающим войту означенного города судить, выносить приговоры, наказывать, исправлять, карать и осуждать по Немецкому праву, как того требует