Br
Брестчина
Производит · Предлагает · Приглашает

39. Подлинныя бумаги (А–Д)

Денис Зубрицкий. Москва, 1845. Русский дореформенный текст.

Подлинныя бумаги, относящіяся къ этому сочиненію.

А. Михаилъ милостію Божіею Архиепископъ Митрополитъ Киевскій Кгалицкій и всеа Россіи.

Смиреніе наше будучи намъ телесне зде во градѣ Лвовѣ посѣщающе расточенное стадо хрістовыхъ овецъ. Слышачи великое обстояніе и бѣды отвсюду съдержащая жителей града того, и многое смущеніе от иновѣрныхъ, и своихъ нерадивыхъ безчинныхъ Пастырей: и мнозіи от вѣры вразличныхъ ересехъ погибоша, пачеже от Благороднѣйшыхъ Пановъ. Благочестивіи же храняще преданія святыя съборныя церкве нашея гражане Львовскіе зѣло нищи во всемъ обрѣтошася. И понеже церковь ктиторства ихъ огнемъ погорѣвши успеніе Пресвятыя Владычица нашея Богородица, и вся доми церковныя от огня зпогорѣвши[?] обнищаша. И ученіе святыхъ писаній зѣло оскудѣ, пачеже словенскаго Россискаго языка, и всы человѣцы приложишася простому несъвершенному лядскому писанію, и сего ради вразличныя ереси впадоша, невѣдуще в Богословіи силы съвершеннаго грамматическаго словенскаго языка. Божіимъ же благоволеніемъ, приде во градъ и Лвовъ святѣйшій Куръ Іоанъ Патріархъ великія Антіохія Божія града. И совѣтова устроити чинъ церковнаго Братства и школную Граматическую науку еллинскаго и словенскаго писанія. Притомже и друкарню И о семъ возвѣсти своимъ писаніемъ в Константинъ градъ ко вселенскому Патріарху, яже вселенски Патріархъ привилейнымъ писаніемъ своимъ вся сія укрѣпивши постановивъ. Посемже и самъ пришествіемъ своимъ второе утвердилъ, Сего ради и смиреніе наше съборнымъ писаніемъ нашимъ съ всѣми епископи. Братство, школи, и друкарню во Лвовѣ застановивши утвердили есмо во вѣчныя роды. И просимо всѣхъ васъ, идеже аще обрѣтаетеся всякаго сана благочестивыхъ христіанъ, сътворѣте подобающую милостыню от исбытковъ имѣніи вашихъ, на сія недостатки общаго душевнаго ради спасенія вашего, понеже вси купно Братство церковь знову заложили муровати, и всѣ домы церковныя шпиталь школу и друкарню, и домъ поповскый, сподѣваючися на милость Божію и на христіанское посполитое споможеніе, за что ко Господу Богу всегда общая молитва приноситися будетъ. Благословеніе же и молитва нашего смиренія да будетъ съ всѣми вами. Писанъ влѣто отрождества Господа нашего Ісусъ Хріста. 1592 во Лвовѣ мѣсяца генуарія двадцатаго дня:

(М. П.) Михаилъ митрополитъ кіевскій кгалицкый рукою власною.

Б

А се ꙗ князь Левь снъ короля Данила згадавшися емъ[?] снашими боꙗри ꙗко прадѣдъ нашъ царь великый Володомиръ и ѡтецъ нашь и придалъ митрополитомъ и епископомъ по всѣмъ землямъ роусскимъ. такоже и мы Богоу и пресвѣтломоу преѡбраженію[?]. предаемъ кцеркви святаго спаса манастырю. село страшевичи и созань манастырь святаго михаила. Даемъ и придаимъ поченши ѡтъ Дистра[?] по прорвоу, чресъ потокъ воладиславъ черезъ гороу по потокъ зовемый стынь а ѡтъ връхъ стаго по коблянкоу рѣчкоу до връха. ѡтъ връхъ коблянькы кременемъ по връхъ соушычкы и подъзоужца по връхъ кольчина а ѡтъ връхъ кольчины раздѣляемъ на рѣкоу полпсѣй[?] бродъ. А на дроугоую стороноу. по потокъ чирвоныи до връха доубна даемъ и приписоуемъ на вѣки. зданьми и зроботами и съ всѣми оужитки. и сприходы и справы всѣми и ролями лоуками польми и зрѣками и потокы. и съ всѣми пожитки. влѣсѣхъ и врѣкахъ и вловищахъ ихъ и змлыными даемъ кцркви святаго спаса манастыря. и владыце нашемоу епископꙋ ефимію и понюмъ бꙋдоучимь. епископомъ комꙋ Богъ изволитъ и даотъ[?] на вѣкы дръжати и поживати и цркви святыѣ правити и рядити а за нашѣ предъкы и за насъ Бога милого просити. а ктомоу еще придаем коуны врокъ споповьдавати[?] и соуды дхныѣ цркви соудить столечнаꙗ. а во то боꙗре нашѣ и дѣти нашѣ. и по насъ боудоучиѣ да не оуступаются адани и десятины медовыѣ и звиноградовь. и змыты на вѣкы вѣчныѣ да не оудалено боудитъ отъ црквіе выше писаноѣ. а кто ꙋступитъ на мое слово соуть снимь предь Богомь. и да боудетъ клятва Божіꙗ на немъ всей вѣкъ и въ боудучей. въ день страшнего соуда Божіꙗ. на то есмо грамотоу нашю дали и печать привѣсили свою а при томь были. митрополить галицкый скрылоса. и владыка перемыскыи лариѡнь. и князь андреи ꙗрославичь. и панъ васко. и иныхъ боꙗрь много было притомъ. а писана и дана грамота въ лвовѣ. въ пятокъ мца октовриа въ и день лѣта ҂ѕѿго. А писецъ захариꙗ вихотъ.

В.

А се ꙗ князь левь сынъ кроля данила згадшися есмо снашими боꙗры. ꙗко прадѣдь нашь црь віеликыи. володомирь. и ѡтьць нашь и придалъ митрополитомъ и еппьмъ по всимь землꙗмъ[?] роуськымъ такожіе и мы Богоу и святомоу Иѡанноу. Еппии перемыскои придали есмо. село роушевичи. поченши ѡтъ оурочищъ. презъ клепино граници роушовской до млинища. ѡтъ млинища до дроугого млинища. на глажевѣ ѡтъ глажева до виръховины до бичища ѡтъ бичища до юлътоховы росохы. ѡтъ доунковичь. а ѡтъ юлътоховы до высокои горы. А ѡтъ тои горы до пероунова доуба горѣскломь. а ѡтъ пероунова доуба до бѣлыхъ береговъ а ѡтъ бѣлыхъ береговъ до колъменскыхъ і потоковъ изобѣма берегы а отъ колъменскыхъ і потоковъ до черемошном. а доловъ череменского до клепина млиница. даемъ сполми и сѣножатми и злоуками и ставы и млинми и злѣсы и збортьми и медовыми данми и ѡвчими данми и с всѣми пожитки. и ловищи дали есмо коу святомоу иѡанноу вь богомолство на вѣкы вѣчни. еппомъ вьсѣмъ держати поживати и на вѣкы вѣчне. а за нась бога просити и за нашѣ предкы а на мое слово кто оуступитъ соудъ снимъ предъ Богомъ и да боудетъ клятва божиꙗ на немь всеи вѣкъ и вобоудоучни. во днъ страшнаго соуда божиꙗ. на тое есмо грамотоу нашоу дали и печать свою привѣсили. а притомъ были. митрополитъ галицкый скрылоса и влдка перемыскыи ларионъ. и князъ андреи ꙗрославичъ. и панъ васко. и иныхъ боꙗръ много было притомъ. а писана и дана грамота оуволвовѣ[?]. впятокъ мсца ѡктовриꙗ во и днъ лѣта ҂ѕѡ десꙗтого. а писецъ захариꙗ вихотъ.

Этотъ документъ В, и вышеприведенный Б, выписаны изъ граматики свящ. Іосифа Левицкаго, напечатанной въ Перемышлѣ 1834 года. Оба они находятся въ архивѣ Перемышльской капитулы Греческаго обряда

Г.

А се ꙗ князь левъ снъ короля Даніла згадавшися есмо зъ нашими Бояры, прадедъ нашъ Царь великій Владимерь и Отець нашъ и предалъ Митрополитомъ и Еппископомь по всѣмъ землямъ Рускимь якожъ и мы Богу и пречистой Его Мтри ко Церкви Святаго Ея Оуспенія Крилоскомъ Попомъ. Соборнымъ Митрополіи Галицкой и всѣмъ Архіеп. и Еп. и Монастыремъ православной стой вѣры Греческой дали есмо Право духовное, потомъ же какъ держитъ Кіевская Црковь по христіанскому и святыхъ Оцъ оуправленію, и потвердили есмо приданя церковніе на вѣки вѣчніе. Села зъ людми, и поля зъ лѣсы, и еще есмо дали на тоты села грамоты особливіи межи нашихъ Границь и боярскихъ, и въ ихъ поляхъ, и лѣсехъ вызначаючи границы, ꙗко было издавна. и придали есмо десятины съ Нашего и князскія и ѡтъ превозовъ не возметъ десятину и по боярскимъ селомъ преданніе и даны медовіе, выходы и борты и рыбныя ловища, и Езера даемъ Церкви стой Бгоматери Митрополітѣ нашемꙋ Григорію, и по немъ будучимъ Архіеппіскопомъ, кому Бгъ изволитъ, и дастъ держати на вѣки и поживати, и Церковь святую правити и рядити, а Наша предки, и за насъ Милостиваго Бга просити, а кщому еще, придаемъ куны въ Рокъ съ Поповъ давати, и суды духовнія судити Црковь столечная ѿ мірскихъ въ законѣ ѡтлучины, Распусты: свадебщини и беззаконно поятія все, духовніе Права судятъ Архіепископы, а сіи людіе ѡтрипніи[?] церковніи Игумены, Попове, и діаконы, и священницы, Причетницы церковніи, и Черноризцы Иконніи Писарове, Поповичове и Дяцы, Проскурникове, и Бгодѣлніи, и странніи и тіе людіе церковніе волны ѿ Насъ, и отъ Бояръ Нашихъ, ѡбладаетъ и судитъ ихъ великая церковь, опрочъ Міряиъ. А на мое слово не треба оуступатися нѣкому, ни отняти, ни дѣтемъ моимъ ни тымъ кому по насъ Бгъ дастъ. на вѣки вѣчніе. А се управили есмо святыхъ Оцъ, и первыхъ Царей хрістіанскихъ. А кто на мое слово оуступитъ Судъ мы съ нимъ предъ Богомъ и отлученъ будетъ Милости Божія, въ день страшнаго Божого сꙋда, и да будетъ клятва Божая на немъ въ сей вѣкъ и въ будущій.

На тоесмо Грамоту нашу дали и печать свою привѣсили. А притомъ были Митрополитъ Кіевскій Купріанъ Владыка Перемышлскій Ларіѡнъ и Князь Андрѣй Ꙗрославичъ, и Панъ Васко, и иныхъ Бояръ много було при томъ. А писана и дана Грамота въ Галичи въ Четвертокъ Мѣсяца Марта, въ осмый день. Лѣта, Шестьтысящнагѡ осмсотного девятогѡ. А писецъ Захаріа Выхотъ.—

Выписана изъ „Dissertationes historico-criticae“ Ходыкевича, и свѣрена со спискомъ, находящимся въ дѣлахъ Львовской капитулы.

Д

Sigismundus Dei gratia, Rex Poloniae, Magnus Dux Litvaniae, Russiae totiusque Prussiae ac Mosoviae etc. Dominus et Haeres. Manifestum facimus omnibus et singulis praesentibus et futuris notitiam habituris. Quia veniens ad praesentiam nostram Venerandus Pater Laurentius Vladica Premisliensis deplorata ingenti calamitate, quam ob ignem, conflagratione Ecclesiae ac Synagogae Ritus eorum Ruthenici343 in Civitate Nostra Premisliensi accepisse se exposuit in qua non res tantum et fortuna tam sua quam ecclesiae, sed etiam ornamenta ecclesiastica atque litterae et priviligia totaliter exusta sunt. Quorum quidem privilegiorum exempla veraciter ut ipse asserebat ex originalibus litteris Serenissimi olim Regis Vladislai Avi Nostri, et Ducis Leonis descripta coram nobis exhibuit, et instanter petiit, ut tenores eorumdem, praesertim vero Vladislai Regis, litteris Nostris inferri, atque authoritate Nostra simul et decreto, approbare et confirmare dignaremus; cujus quidem exempli literarum Serenissimi Vladislai Regis tenor talis erat „In Nomine Domini Amen. Ad perpetuam rei memoriam.—Vladislaus Dei gratia Rex Poloniae Terrarumquae Cracoviensis, Sandomiriensis, Seradensis, Lanciciensis, Cuiaviensis, Pomeraniae Litvaniaeqve Princeps supremus, et haeres Russiae. Notitiam facimus his nostris litteris praesentibus et futuris. Agnovimus ad petitionem honorabilis in Domino, Deo Kipriani Metropolitani kiiosiensis et haliciensis, totiusque Russiae, et Illustrium Principum Domini Simeonis Lochviena et Domini Fedluszka[?] Lubartovicza Fratribus nostris dilectis, et etiam aliorum fidelium Nostrorum Nobilium Russiae servitium volentium, Nostram gratiam exhilarare Premisliensis Wladyctwa, Templi Sancti Joannis consecrati, grecae religionis et Russiae et ita eo tempore, Religioso Aftanasio Vladicae Przemysliensi et ejus Successoribus, post eum et aliis Vladicis Russiae omnibus quibuscunque conferetur in aevum, in latitudine Regni Nostri, terrarum Russiae in Districtibus Przemysliensi et Samboriensi, villas quas ex antiquo ad laudem Dei collatae sunt superius scriptae Cerkwie pertinentes et quaelibet curiola nomine vocata hoc est: Walawa, Małkowice, Tarnawce, Gniewnowice, Kalnikow, Monasterium Hruszewice, Małe Stubienko, Makuniowo, w Wielunicach tres curiae, Korostowice, Dziewięczyce, w Boniowach sex curiolae, w Buszkowicach duae curiolae, w Pleszowicach duae curiolae, w Grochowcach tres curiolae, Jaskmanicach duae curiolae, w Kormanicach duae curiolae, w Klokowicach curiola, et circa Przemysliam civitatem Nostram in sola margine Mosciska, Monaster, Mukulińce, Arcem versus, quinque curiolae, Szczeholzyce curiola, et w Samborach, Straszewice, Babina, Wolkowice, Monaster Sgo Spasa, Templum monasteria Sosań, Smolnica, et Ławrów. Monaster Sgo Onufrego et alia omnia monasteria, quae sunt sub obedientia Vladicae. — Quemadmodum Villae superius scriptae et cum monasteriis et etiam curiolis cum additis ad spirituales, cum omnibus et singulis censibus et fructibus, pertinentiis et juribus omnibus, cum agris, campis, pratis, silvis, maericis[?], gais, quercinis, rubetis, virgis, barćmi z pastwami, et cum fluviis, piscinis, stagnis, lacubus, aquis, et cum prachensione piscium, emolumentis, et cum venatione ferarum et avium et aliis omnibus quibus cunque nominibus vocitentur,—Z dolinami, montibus y równoscami, et cum aliis przebiegi ad eas villas, vel etiam monasteriis superius descriptis, sicut ex antiquo pertinebatur, et Nos damus et donamus, et roboramus, et ex Nostra libera adauctione, perpetua dotatione, in aevum superius descriptae Cerkwie omnibus, Vladicis tenere, habere, possidere, et uti, frui, et Dominum Deum pro omnibus rogare, et superius descriptarum illarum ex quolibet Cmethone ex Laneo, vel etiam ex curiola alias Dworzyska344 singulis Annis per duos grossos monetae Nostrae et debet dari ad Nostram cameram, dum alii dant, et alia jura nostra regalia, solutiones vel etiam servitia omnium Vladicarum et subditorum ejus, Sacerdotum et omnium spiritualium in tota terra Russiae liberos eos facimus in omnibus rebus, et ita spiritualium negotia, superius dicto Vladicae et Judicia spiritualia quae ex antiquo pertinebant, ad providentiam Vladicae Religionis Grecae Russiae et uni z popów et Judicia spiritualia damus et adscribimus perpetuo et in aevum iudicare et regere secundum jus spirituale et conditionem consuetudinemque. In cujus rei melius et efficatius testimonium ad has nostras Litteras Sigillum Nostrum est subappensum. Actum et datum Sandomiriae post primam dominicam Assumptionis Mariae ab Anno nativitatis Christi Millesimo quadringentesimo septimo, et circa haec erant testes superius scripti, Honorabilis in Christo pater Kiprian Metropolitanus et Dominus Semion Lochwienny (?) Dominus Feduszko[?] Lubartowicz, et etiam Magnifici et milites Dominus Chrysczon cracoviensis, D. Joannes Tarnowski Palatinus sandomiriensis, D. Michael Lubelski, Dominus Clemens visliciensis, Dominus Adalbertus Judex sandomiriensis, et alii quam plures bona fide digni. — Mandatum Regiae Majestatis. — Post cujus quidem praeinserti exempli exhibitionem Ipse Vladica ad comprobandam veritatem tenoris praeinserti litterarum obtulit coram nobis litteras Nobilium Districtus przemysliensis sub eorum sigillis, quibus testabantur, se vidisse hujusmodi litteras originales et earum tenorem intelexisse, quodque in hujusmodi exemplo ad ipsius originali nihil minutum, aut additum sit, fidem facere, et in super dictus Vladica paratum se dicebat, jurejurando confirmare velle, una cum duobus poponibus praeinsertum exemplum veraliter descriptum esse, ex litteris originalibus per ignem consumptis. Nos itaque attendendo quod nihil aeque sit dignum Principe christiano, quam eos qui vel per naufragium, vel per ignis voraginem, aut hostium incursionem, rerum et fortunarum suarum jacturam passi sunt, et nedum res sed etiam litteras et privilegia bonorum immobilium, atque libertatum fulcimenta amisserunt, clementer sublevare, litteras praeinsertas, earumque tenorem cum omnibus clausulis et conditionibus, in eis insertis, quatenus in earum usu et possessione Vladicae przemyslienses fuerunt, innovandas, approbandas, ratificandas, et confirmandas, decrevimus, prout innovamus, approbamus, ratificamus, et confirmamus, praesentium per tenorem, dantes et concedentes praefato Patri Vladicae przemysliensi bona omnia, supra in tenore litterarum descripta, oppignorata de manibus tenutariorum et possessorum eorumdem redimere et juridice eliberare. Decernimusque ut praeinsertae litterae in omnibus punctis et clausulis obtineant robur et firmitatem, tam in judiciis, quam extra ubique locorum perpetuo et in aevum.— In quorum omnium et singulorum fidem et testimonium sigillum Nostrum annulare, quo in praesens utimur praesentibus est sub appensum. Actum et Dattum vilnae feria quarta post Dominicam laetare proxima. A. D. Millesimo quingentesimo trigesimo quinto Regni vero Nostri vigesimo nono. Praesentibus Rdo in Christo Patre, magnificis, generosis, et venerabilibus: D. Joanne Choienski Episcopo przemysliensi, Nicolao Wolski woynicensi et Serenissimae conjugis Nostrae Magistro curiae, sanocensi Capitaneo, Petro Opaliński sandecensi Castalano, et serenissimi D. Sigismundi filij Nostri charissimi Magistro curiae, costenen: et olstinensi Capitaneo, Sylvestro Ożarowski cubiculi Nostri praefecto, ac in Zawichost Capitaneo, Augustino Kotwicz stabuli Nostri Praefecto. Nicolao Gralec Succamerario sieradensi, Stanislao Oleśnicki scarbimiriensi Praeposito, Canonico cracoviensi et Secretario Nostro. Sebastiano Bruniecki Cancellario gnesnensi et Referendario Nostro, et aliis quam plurimis testibus fide dignis. Sigismundus Rex—Locus Sigilli pensilis.

Примечания

  1. Изъ презрѣнія къ Греческому обряду церкви называли Синагогами.

    К тексту
  2. Dworzysko (дворикъ) значитъ тоже, что curiola, или фолваркъ, praedium, хуторъ, т. е., извѣстное пространство земли, состоящей изъ полей, луговъ, пастбищъ, и т. д. Пространство такого дворика можно себѣ представить слѣд. об: Въ Бушковицахъ, по свѣдѣтельству этого документа, Рускіе епископы владѣли двумя подобными двориками, впослѣдствіи перешедшими во владѣніе Перемышльской Латинской капитулы, и теперь составляющими одну деревушку, назыв Бушковички; слѣд., два дворика занимаютъ столько пространства, сколько деревушка Бушковички.

    К тексту