Br
Брестчина
Производит · Предлагает · Приглашает

II. Акты и Грамоты Нунція Кардинала Литты (продолженіе)

Официальный сборник 1849 года: акты нунциев Аркетти и Литты, папские буллы и соглашение России со Святым Престолом 1847 года.

4. О Луцкой Епархіи

Латинскій текстъ.

4. De Dioecesi Luceoriensi.

Laurentius ex Marchionibus Litta etc.

Universis et singulis Christi Fidelibus in Gubernio Wolhyniensi degentibus, Salutem in Domino sempiternam.

De Apostolicae Potestatis plenitudine, qua Sanctissimo Domino Nostro Papae Pio VI datum est, justis concurrentibus causis et Ecclesiae necessitate atque utilitate interveniente, Episcopales Ecclesias erigere, transferre, supprimere, earumque Dioeceses dividere, separare atque unire, prout in Domino noverit expedire, considerans Sanctitas Sua hodiernum Episcopatus Luceoriensis statum, et quod futuri ejusdem Ecclesiae Pastores ex temporum circumstantiis libere commodeque spiritualem eorum jurisdictionem exercere uti antea non valeant in locis illis, quae sub Dominia Austriacum et Borussicum transierunt, suae Apostolicae curae reservando hisce eisdem locis prospicere, commisit Nobis, ut interea futurae Luceoriensis Dioecesis existentiae in hoc Imperio, ejus Pontificio nomine atque auctoritate, consuleremus. Pontificiis hisce mandatis obtemperando arbitrati sumus pro Catholicae religionis bono in illis partibus plurimum convenire, si a Dioecesi Kioviensi (quae parva hucusque Dioecesis existit) Gubernii ipsius districtu separato, reliqua hujus Dioecesis pars una cum Cathedrali Ecclesia Capitulo ac Seminario in Zytomir existentibus, Ecclesiae supradictae Luceoriensi accederet atque uniretur. Enimvero Dioecesis haec in toto Wolhyniensi Gubernio protensa, satis amplum Ecclesiarum ac Catholicorum numerum comprehenderet, nec non commode nimis foret, ut rite salubriterque regi valeat ac gubernari. Quare obtenta hac de re Apostolica approbatione ac facultate, necessariisque et opportunis informationibus Nobis prius comparatis, processuque atque aliis videndis visis ac diligenter perspectis, Ecclesiis prius in districtu Kioviensi existentibus Archiepiscopatui Mohileviensi, uti supra, applicatis, superextantem modo Kioviensem Dioecesim in partibus Wolhyniae una cum Cathedrali Ecclesia, Sede Episcopali, Capitulo, Seminario et omnibus ac singulis ejus bonis Fasztow nuncupatis, rebus et proprietatibus, nec non illorum fructibus, juribus et emolumentis universis, cujuscumque qualitatis nominis et speciei existant, Luceoriensi Ecclesiae seu Episcopatui perpetuo unimus atque applicamus, ita ut dicta Ecclesia Kioviensis, quoad Dioecesis partem in Wolhynia locatam, eidem Luceoriensi Ecclesiae aeque principaliter unita Concathedralis cum ipsa esse et recognosci debeat, neque una alteri subjecta, sed ambae sint independenter et principaliter unitae; hac tantum differentia, quoad Ecclesiam Cathedralem in Zytomir existentem admissa, quod cum eadem Ecclesia Kioviensis Cathedralis usque adhuc fuerit appellata, quia Kioviensis totus districtus ab eadem separatus Archiepiscopali Ecclesiae Mohileviensi, uti supra, unitus remansit ac incorporatus, denominationis idcirco Kioviensis loco, Zytomiriensis Cathedra in posterum nuncupabitur, ejusque Capitulum similiter Zytomiriense Capitulum appellabitur. Hinc unus Episcopus utrique Ecclesiae praeerit, et Episcopus Luceoriensis simul et Zytomiriensis Episcopus in futurum nuncupabitur. Et earum Ecclesiarum quaelibet sic principaliter unita omnibus et singulis respectivis suis facultatibus, exemptionibus, praerogativis, honoribus et juribus in omnibus uti antea fruetur atque gaudebit. Volumus autem, ut Episcopi ad ejusmodi Dioecesim Apostolica auctoritate pro nunc et in posterum promovendi, possesionem semper et in perpetuum capiant prius in Ecclesia Luceoriensi, ac deinde in Ecclesia Zytomiriensi. — Pro habitatione vero Episcoporum erunt aedes, quae tam ad Episcopos Luceorienses, quam ad Episcopos Kiovienses hucusque pertinuerunt. — Nam ad futuros Episcopos omnes saepe dictae hujus Dioecesis plenum atque integrum dominium domorum, praediorum, reddituum et fructuum qui usquedum Cathedralibus Ecclesiis Luceoriensi atque Kioviensi pertinebant, Apostolica auctoritate transire ac spectare debere statuimus, ac declaramus, exceptis tamen bonis Torczyn quae Illmus et Rmus modernus Episcopus Luceoriensis pro suo arbitrio et prudentia applicabit pro indemnitate Hospitalium, Piorum locorum et Ecclesiarum parochialium, pro Seminario, pro reparatione Episcopalis aedis, aliisque, quibus ob rerum jacturam, postremis temporibus obventam, supradicta Dioecesis Luceoriensis maxime indigere dignoscitur. Ut autem Luceoriensis Episcopus pro tempore existens habeat semper intra suae Dioecesis limites Praelatum Episcopali charactere insignitum, qui necessitate occurente valeat ejus loco Pontificalia atque alia Episcopalia munera obire, hinc pro majori dictae Luceoriensis Dioecesis bono ac decore, extantes jam in ipsa Suffrageneatus una cum eorum bonis ac fundationibus per praesentes approbamus ac confirmamus; et ut a vinculo, quo Episcopi Luceorienses usque adhuc, qua Suffraganei, erga Ecclesiam Archiepiscopalem Gnesnensem erant obstricti, liberentur, ad ejusmodi effectum Apostolica auctoritate Dioecesim hanc Luceoriensem a Metropolitica jurisdictione praefatae Ecclesiae Gnesnensis separamus, ipsamque et omnes futuros ejus Antistites Ecclesiae metropolitanae Mohiloviensi ejusdemque pro tempore existenti Archiepiscopo submittimus atque subjicimus. — Non obstantibus etc. Hujus autem Nostrae imo vero Apostolicae dispositionis actus duo exemplaria confici jussimus, quorum unum ad Sanctissimum Dominum Nostrum Pium P. P. VI remisimus, et alterum in archivo Ecclesiae Cathedralis Luceoriensis asservari mandavimus. — Datum Petropoli die vigesima octava Julii juxta vetus Calendarium, octava vero Augusti juxta Gregorianum. Anni 1798.

Laurentius Archiepiscopus Thebarum (L. S.).

Antonius Lochmann de Multz Notarius Apostolicus.

Русскій текстъ.

Лаврентій изъ Маркизовъ Литта и проч.

Всѣмъ и каждому вѣрнымъ о Христѣ, въ губерніи Волынской живущимъ, вѣчнаго о Господѣ спасенія желаемъ.

Въ силу Апостолическаго полновластія, которое дано Святѣйшему Государю нашему Папѣ Пію VI въ случаѣ справедливыхъ нуждъ и пользы Церкви, учреждать, переносить и упразднять Епископскія церкви, а также разграничать, раздѣлять и соединять ихъ Епархіи, какъ сіе пожелаетъ выполнить о Господѣ, Его Святѣйшество, соображая нынѣшнее положеніе Луцкой Епархіи, и усматривая, что будущіе сей церкви Пастыри по обстоятельствамъ времени не въ состояніи будутъ, какъ прежде, столь свободно и удобно отправлять свою духовную расправу въ тѣхъ мѣстахъ, которыя перешли подъ власть Австріи и Пруссіи, и предоставивъ своему Апостолическому попеченію промыслить о сихъ мѣстахъ, поручилъ намъ покамѣстъ озаботиться Первосвященническимъ именемъ и властію о будущемъ въ сей Имперіи состояніи Луцкой Епархіи. Повинуясь симъ Первосвященническимъ повелѣніямъ, сочли мы всего удобнѣйшимъ для блага Католической Религіи въ сихъ мѣстахъ, чтобы за отдѣленіемъ отъ Кіевской Епархіи (которая и донынѣ незначительна) части находящійся въ Кіевской губерніи остальную часть Кіевской Епархіи вмѣстѣ съ Каѳедральною Церковью, Капитуломъ и Симинаріею, въ Житомірѣ находящимися, присоединить къ вышесказанной Луцкой церкви. Ибо чрезъ то сія Епархія, простираясь по всей Волынской губерніи, заключитъ въ себѣ довольно значительное число Церквей и Католиковъ, и завсѣмъ тѣмъ можетъ быть управляема весьма правильно и хорошо. Почему получивъ на сей предметъ Апостолическое согласіе и полномочіе, и собравъ предварительно нужныя свѣдѣнія, и разсмотрѣвъ и тщательно изслѣдовавъ все, что разсмотрѣть надлежало, по предварительномъ присоединеніи какъ выше упомянуто, Церквей, находящихся въ Кіевской губерніи къ Могилевскому Архіепископству остальную только за тѣмъ часть Кіевской Епархіи остающуюся въ Волыніи вмѣстѣ съ Каѳедральною Церковью, Епископскимъ Престоломъ, Капитуломъ, Семинаріею и со всѣми особенными имуществами, Фаштовъ называемыми, вещами и собственностію, и со всѣми ихъ доходами, правами и всяческими выгодами, какого бы то ни было качества, наименованія и вида, присоединяемъ и присовокупляемъ на вѣчныя времена къ Луцкой Церкви или Епископству такъ, что упомянутая Кіевская Церковь, относительно той части Епархіи, которая находится въ Волыни, будучи присоединена къ Луцкой Епархіи на правѣ равенства, должна быть и признаваться вмѣстѣ съ нею Каѳедральною, и, сіи двѣ церкви не будучи одна другой подчиненными, да будутъ соединены другъ съ другомъ независимо и на правѣ равенства, съ тѣмъ только различіемъ относительно Каѳедральной Церкви въ Житомірѣ состоящей, и доселѣ именовавшейся Кіевскою Каѳедральною Церковью, что, за отдѣленіемъ отъ нея всего Кіевскаго округа, и присоединеніемъ онаго, какъ выше сказано, къ Могилевской Архіепископской Церкви, Каѳедра сія впредь будетъ вмѣсто Кіевской называться Житомірскою, и Капитулъ ея равнымъ образомъ будетъ именоваться Житомірскимъ Капитуломъ. Посему одинъ Епископъ будетъ начальствовать надъ обѣими Церквами, именоваться Епископомъ Луцкимъ и Житомірскимъ и каждая изъ сихъ Церквей соединенныхъ такимъ образомъ на правѣ равенства будетъ пользоваться во всемъ, какъ и прежде всѣми своими властями, изъятіями, преимуществами, почестями и правами. Желаемъ однакожъ чтобъ Епископы нынѣ и въ послѣдствіи Апостолическою властію назначаемые въ сію Епархію вводимы всегда были во владѣніе сперва Луцкой церкви, а потомъ уже Житомірской. Для помѣщенія Епископовъ назначены будутъ тѣ зданія, которыя доселѣ принадлежали Луцкимъ и Кіевскимъ Епископамъ: ибо въ силу Апостолической власти постановляемъ и объявляемъ, что къ будущимъ Епископамъ сей часто упоминаемой Епархіи должно перейти во всей полнотѣ и цѣлости владѣніе домами, помѣстьями и доходами, доселѣ принадлежавшими каѳедральнымъ церквамъ Луцкой и Кіевской, за исключеніемъ однако имѣнія Торчынъ, которое преосвященный и преподобнѣйшій нынѣшній Епископъ Луцкій по своему благоусмотрѣнію назначитъ для вознагражденія Госпиталей, Богоугодныхъ заведеній, и приходскихъ церквей, на Семинарію, на починку Епископскихъ зданій и на все то, въ чемъ по причинѣ понесенныхъ въ послѣднія времена убытковъ нуждается вышесказанныя Луцкая Епархія. Для того же, чтобъ Луцкій Епископъ имѣлъ всегда въ предѣлахъ своей Епархіи Прелата, Епископскимъ саномъ облеченнаго, который бы въ случаѣ надобности могъ за него исполнять Первосвященническія и другія Епископскія обязанности, настоящею грамотою утверждаемъ и подтверждаемъ для вящшаго блага и преуспѣянія упомянутой Луцкой Церкви существующія уже въ ней Суффраганства вмѣстѣ съ ихъ имуществами и фундушами; для освобожденія же Луцкихъ Епископовъ отъ обязанности, которая доселѣ на нихъ лежала, какъ на Суффраганахъ Гнѣзненской Архіепископской Церкви, въ силу Апостолической власти, исключаемъ сію Луцкую Епархію изъ Митрополитскаго вѣдомства вышерѣченной Гнѣзненской церкви, какъ оную такъ и всѣхъ будущихъ ея Епископовъ и подчиняемъ ихъ Могилевской Митрополитской Церкви и ея Архіепископамъ. Отмѣняя и проч. Сего же нашего и Апостолическаго распорядительнаго Акта повелѣли Мы составить два экземпляра, изъ которыхъ одинъ отправили къ Святѣйшему Государю нашему Папѣ Пію VI, другой же указали хранить въ Архивѣ Луцкой Каѳедральной Церкви.

Данъ въ Санктпетербургѣ дня 28 Іюля по старому Календарю, 8 Августа по Григоріанскому 1798 года.

5. Назначеніе преосвященнаго Владыки Епископа Цѣцишовскаго Луцкимъ Епископомъ

Латинскій текстъ.

5. Institutio Illmi Dni Episcopi Cieciszowski ad Episcopatum Luceoriensem.

Laurentius ex Marchionibus Litta etc.

Universis et singulis Christi Fidelibus Dioecesis Luceoriensis Salutem in Domino Sempiternam.

Favente Deo et Apostolica Nobis communicata auctoritate cum Nos Dioecesi Luceoriensi novos limites assignaverimus, Ecclesiam Cathedralem Kioviensem una cum districtu Zytomiriensi eidem adjungendo, Sanctitas Sua praefatam Cathedralem Luceoriensem a 1796 anno Pastore suo pie defuncto Adamo de Naruszewicz orbatam, modo de novo Episcopo cupiens providere, qui per ejus providam solertiam Ecclesiae ipsi maximis proficere valeat incrementis, considerans quod Venerabilis Frater Noster Gaspar Cieciszowski, Episcopus Kioviensis, perspecta Augustissimi Imperatoris Pauli Primi benigne fruatur gratia et favore, ad eumdem Praesulem animum mentemque suam adjecit, qui pro ejus literarum scientia, Religionis zelo, morum integritate, Spiritualium ac temporalium providentia, prudentia, pietate, aliisque virtutum meritis quibus fide digno et peramplo commendatur testimonio, uberius poterit in commissa sibi Pastorali cura, Deo coadjuvante, proficere. Hisce itaque attentis, nec non consideratis quod praefatus Illmus Episcopus Cieciszowski Cathedralem suam in Zytomir existentem una cum Episcopali Sede, capitulo atque Seminario Dioecesi Luceoriensi unitam ac adnexam habet, et quod omnes Regiones illas, ex quo proprius defuit Pastor, ipse de respectivorum Ordinariorum votis et assensu cum facultatibus sibi a Sancta Sede specialiter communicatis, et uti Episcopus Dioecesanus vicinior cum omni sollicitudine et cura laudabiliter salubriterque per multum temporis rexerat; Sanctitas Sua Nobis dedit in mandatis, quatenus praelaudatum Praesulem dictae Dioecesi Luceoriensi, uti supra, dispositae ac ordinatae, praeficeremus. Nos itaque vigore ejusmodi mandatorum eumdem Venerabilem Fratrem Gasparum Cieciszowski Episcopum Kioviensem in Dioecesis Luceoriensis Episcopum evehimus atque transferimus; Eidem curam atque regimen tam in spiritualibus quam in temporalibus ipsius Dioecesis plenarie committendo. Omnes propterea, tam Ecclesiastici, quam saeculares, universusque Clerus ac populus Dioecesis Luceoriensis Latini ritus eundem Praesulem, tanquam patrem ac pastorem animarum suarum devote deinceps recipiant, ac debita honorificentia prosequantur, suisque monitis ac mandatis salubribus humiliter intendant, ita quod ipse in Eis devotionis filios et iidem Patrem in eo benevolum invenisse gaudeant. Hortamur denique atque rogamus Venerabilem Fratrem Nostrum Archiepiscopum Mohileviensem, cui modo dicta Ecclesia Luceoriensis Metropolitico jure subesse dignoscitur, quatenus eximiam Virtutem adeo optimi Praesulis favore suo prosequatur, ita ut uberius in pastorali suo officio proficiendo, tam ipse quam praelaudatus Archiepiscopus divinam misericordiam et Sanctae Sedis Apostolicae benedictionem et gratiam exinde uberius consequi valeant. Datum Petropoli, die vigesima nona Iulii juxta vetus calendarium, nona vero Augusti juxta Gregorianum. Anni 1798.

Laurentius Archiepiscopus Thebarum (L. S.)

Antonius Lochmann de Multz Notarius Apostolicus.

Русскій текстъ.

Лаврентій изъ Маркизовъ Литта и проч.

Всѣмъ и каждому Епархіи Луцкой вѣрнымъ о Христѣ вѣчнаго о Господѣ спасенія желаемъ.

Когда Божіею милостію и въ силу данной намъ Апостолической власти, обозначили мы новые предѣлы Луцкой Епархіи, присоединеніемъ къ ней Кіевской Каѳедральной Церкви вмѣстѣ съ Житомірскимъ округомъ, Его Святѣйшество желая вышесказанной Луцкой Каѳедральной Церкви, сиротствующей съ 1796 года по благочестивой кончинѣ ея Пастыря Адама Нарушевича, даровать новаго Епископа, который своею предусмотрительною заботливостью могъ бы споспѣшествовать вящшему преуспѣянію сей Церкви, и принимая въ уваженіе, что Преподобный Братъ нашъ Гаспаръ Цѣцишовскій Епископъ Кіевскій пользуется совершенною благосклонностью Августѣйшаго Императора Павла I-го, обратилъ свое вниманіе, на сего Іерарха, который по своимъ ученымъ свѣдѣніямъ, ревности къ вѣрѣ, чистотѣ нравовъ, предусмотрительности въ дѣлахъ духовныхъ и свѣтскихъ, мудрости, благочестію и другимъ достоинствамъ и добродѣтелямъ, достовѣрно засвидѣтельствованнымъ, можетъ наилучше успѣть въ исполненіи при помощи Божіей ввѣренной ему Пастырской обязанности, и такъ принимая все сіе во вниманіе и не упуская изъ виду, что Каѳедральная Церковь преосвященнаго Епископа Цецишовскаго, въ Житомірѣ находящаяся, вмѣстѣ съ Епископскимъ Престоломъ, Капитуломъ и Семинаріею присоединена къ Луцкой Епархіи и что всѣми сими областями, когда мѣстнаго не было Пастыря, управлялъ онъ какъ ближайшій Епархіальный Епископъ, по опредѣленію и согласію Ординаріевъ на основаніи особаго, даннаго ему отъ Святѣйшаго Престола, полномочія, со всею заботливостью и попеченіемъ достохвально и благодатно въ теченіе долгаго времени, Его Святѣйшество повелѣлъ Намъ, назначить упомянутаго Іерарха главою сей Луцкой Епархіи, учрежденной и устроенной на вышеизложенномъ основаніи. Посему мы на основаніи сихъ повелѣній возводимъ и переводимъ сего Преподобнаго Брата Гаспара Цѣцишовскаго, Епископа Кіевскаго въ Епископы Луцкой Епархіи, возлагая на него вполнѣ попеченіе и управленіе сею Епархіею какъ въ дѣлахъ духовныхъ, такъ и свѣтскихъ. Посему всѣ, какъ Духовные такъ и свѣтскіе, и весь Клиръ и Народъ Луцкой Епархіи Латинскаго исповѣданія должны съ благочестіемъ принять сего Іерарха, какъ Отца и Пастыря душъ своихъ, оказывать ему должныя почести, и со смиреніемъ повиноваться его спасительнымъ увѣщаніямъ и повелѣніямъ, такъ, чтобъ онъ обрѣлъ въ нихъ сыновъ благочестивыхъ, а они въ немъ Отца благосклоннаго. Наконецъ увѣщеваемъ и просимъ Преподобнаго Брата Нашего Архіепископа Могилевскаго, котораго Митрополитскому праву подчиняется Луцкая Церковь, да возлюбитъ высокую добродѣтель столь славнаго Іерарха, для того, чтобъ успѣвая въ исполненіи пастырской обязанности, какъ самъ онъ, такъ и помянутый Архіепископъ могли чрезъ то снискать Божеское милосердіе и благословеніе и милость Святаго Апостолическаго Престола.

Данъ въ Санктпетербургѣ, 29 Іюля по старому календарю, 8 Августа по Григоріанскому 1798 года.

6. О Каменецкой Епархіи

Латинскій текстъ.

6. De Dioecesi Camenecensi.

Laurentius ex Marchionibus Litta etc.

Universis et singulis Christi Fidelibus in gubernio Podoliensi, degentibus salutem in Domino Sempiternam.

Summus Pontifex Apostolica erga Ecclesias omnes sollicitudine et pro Ejus in universum Catholicum gregem paterno zelo atque amore prospicere aeque cupiens Camenecensi Dioecesi, et prae oculis habens Augustissimi Imperatoris Pauli I piam voluntatem, ut Camenecensis in futurum Dioecesis extensio pro hoc Imperio Rossiaco constitueretur ad totum Gubernium Podoliense, ubi Venerabilis Frater Ioannes Dembowski Episcopus Drasensis et Coadjutor cum futura successione ejusdem Ecclesiae Camenecensis Episcopalem jurisdictionem exerceret; Sanctitas Sua piis ejusmodi Augustissimi Imperatoris votis morem gerens commisit Nobis, ut Apostolico ejus nomine et auctoritate, Dioecesis Camenecencis limites pro hoc Imperio declararemus, ibique eumdem Venerabilem Fratrem Ioannem Dembowski, erga quem Augustissimi Imperatoris singularis beneficentia atque gratia aperte se prodidit, in Episcopum statueremus. Haec igitur Sanctitatis Suae mandata exequentes receptis prius diligentibus de eadem Ecclesia Camenecensi informationibus, nec non aliis videndis visis ac consideratis, cum praelaudatus Episcopus Dembowski in Episcopum Coadjutorem per Apostolicas Bullas ab anno 1775 evectus ac consecratus, Praesul pietate, zelo, doctrina, aliisque Christianis virtutibus ornatus, originale ipsum Instrumentum Venerabilis Fratris Episcopi Adami Krasiński Coadjuti ejus Nobis exhibuerit, ex quo idem Episcopus Krasiński ob gravescentem ejus aetatem ipsi liberum jurisdictionis Spiritualis exercitium ab anno 1795 cesserat super omnes Dioecesis Camenecensis Ecclesias et loca in dicto Gubernio Podoliensi existentia, una cum omnibus juribus atque emolumentis in ejusdem Dioecesis parte comprehensis; Apostolica Nobis uti supra commissa auctoritate, Episcopatum Camenecensem pro hoc Imperio ex nunc et in futurum ad totum Gubernium Podoliense extendi, ejusque Cathedralem et Episcopalem Sedem cum Capitulo et Seminario in civitate Camenecensi fore et esse mandamus; et supra citatum Illmi Coadjuti Episcopi Krasiński cessionis seu resignationis instrumentum favore Illmi Dembowski approbantes, ipsum Illmum Episcopum Dembowski jam canonice institutum, et qui regiones illas laudabiliter ac salubriter rexerat, Episcopum hujus Dioecesis fore et esse declaramus. — Eumdemque omnibus et singulis privilegiis, gratiis, exemptionibus, praerogativis, concessionibus et indultis tam spiritualibus quam temporalibus ab Episcopis Camenecensibus antea de jure et consuetudine uti solitis, gaudere et uti posse ac valere concedimus atque impertimur. Cum autem Cathedralis haec Ecclesia suffraganea hucusque fuerit Archiepiscopalis Sedis Leopoliensis, eamdem, ejusque Pastorem una cum Ecclesiis omnibus ac locis intra limites suae Dioecesis existentibus, pari Apostolica Nobis concessa auctoritate, Metropoliticae Leopoliensis jurisdictionis loco Metropolitanae Ecclesiae Mohileviensi, ejusque moderno Archiepiscopo ac successoribus pro nunc et in perpetuum subjicimus. Ne autem ullo in posterum tempore Christi fideles in dicto gubernio Podoliensi existentes spirituali pabulo orbentur, et ne Episcopi Camenecenses necessario unquam desint auxilio ad rite ipsorum curae commissam Ecclesiam regendam ac gubernandam, eadem Apostolica qua muniti sumus auctoritate, Suffraganeatum in eadem Ecclesia existere semper statuimus; ita, ut omnes deinceps Camenecenses Praesules, hodierno comprehenso, Episcopum habeant Suffraganeum intra propriae Dioecesis limites, cujus persona atque opera, juxta Canonicas Sanctiones uti valeant ac possint, tam pro spirituali animarum regimine, quam pro functionibus ac caeremoniis exercendis, quae Episcopalem requirunt characterem. Ad hunc itaque effectum praelaudato hodierno Episcopo Camenecensi facultates Nostras communicamus, ut cum primum favente Deo opportunitas ipsi erit Canonicam fundationem pro sui Sufraganei sustentatione inveniendi, eamdem qua Delegatus Sanctae Sedis dicto Suffraganeatui perpetuo applicet et assignet. Non obstantibus etc. Hujus autem Nostrae, imo vero Apostolicae dispositionis actus duo exemplaria confici jussimus, quorum unum ad Sanctissimum Dominum nostrum Pium P. P. VI remisimus, et alterum in archivo Ecclesiae Cathedralis Camenecensis asservari mandavimus. — Datum Petropoli die vigesima octava Iulii juxta vetus calendarium, octava vero Augusti juxta Gregorianum. Anni 1798. — Subscriptiones ut supra et sigilli locus.

Русскій текстъ.

Лаврентій изъ Маркизовъ Литта и проч.

Всѣмъ и каждому вѣрнымъ о Христѣ, въ Губерніи Подольской живущимъ вѣчнаго о Господѣ спасенія желаемъ.

Верховный Первосвященникъ по Апостолической о всѣхъ церквахъ заботливости и по Своему отеческому рвенію и любви ко всей Католической Паствѣ, желая равнымъ образомъ споспѣшествовать преуспѣянію Каменецкой Епархіи, и имѣя въ виду благочестивую волю Августѣйшаго Императора Павла I-го относительно того, чтобы Каменецкая Епархія въ сей Россійской Имперіи состоящая простиралась впредь по всей Подольской Губерніи, и въ оной творилъ Епископскій судъ и расправу Преподобный Братъ Іоаннъ Дембовскій Епископъ Дразенскій, съ правомъ наслѣдованія сей же Каменецкой Церкви, и уважая таковыя благочестивыя желанія Августѣйшаго Императора, поручилъ намъ, Апостолическимъ его именемъ и властію означить границы Каменецкой Епархіи въ сей Имперіи, и назначить въ оной Епископомъ сего же Преподобнаго Брата Іоанна Дембовскаго, къ которому Августѣйшій Императоръ сей явно обнаружилъ особенную свою благосклонность и милость. Въ слѣдствіе сего выполняя сіи повелѣнія Его Святѣйшества, предварительно собравъ точныя о сей Каменецкой Церкви свѣдѣнія и разсмотрѣвъ и изслѣдовавъ все, что разсмотрѣть надлежало, такъ какъ упомянутый Епископъ Дембовскій, возведенный и посвященный въ Епископы Коадъюторы Апостолическою Буллою отъ 1775 года, Іерархъ, украшенный благочестіемъ, ревностію, ученіемъ и другими Христіанскими добродѣтелями, представилъ намъ подлинный Актъ Преподобнаго Брата Адама Красинскаго Епископа Коадьюта, въ силу коего сей Епископъ Красинскій, по преклонности лѣтъ своихъ, уступилъ ему съ 1795 года свободное отправленіе духовнаго суда и расправы надъ всѣми Каменецкой Епархіи Церквами и учрежденіями, въ упомянутой Подольской Губерніи состоящими, вмѣстѣ со всѣми правами и выгодами, сей части Епархіи присвоенными, — въ силу данной намъ, какъ выше сказано, Апостолической власти, постановляемъ, что Каменецкое Епископство въ сей Имперіи отнынѣ и впредь должно простираться по всей Подольской Губерніи, его же Каѳедральная Церковь и Епископскій Престолъ съ Капитуломъ и Семинаріею должны состоять въ городѣ Каменцѣ, и утверждая выше упомянутый Актъ уступленія или отреченія преосвященнѣйшаго Епископа Красинскаго въ пользу Преосвященнаго Дембовскаго, мы Преосвященнаго Епископа Дембовскаго, уже канонически утвержденнаго, и управлявшаго достохвально сими областями, объявляемъ Епископомъ сей Епархіи, и предоставляемъ ему власть пользоваться всѣми привиллегіями, милостями, изъятіями, преимуществами, какъ Духовными, такъ и свѣтскими, которыми прежде по праву и обычаю пользовались обыкновенно Епископы Каменецкіе. Но какъ сія Каѳедральная Церковь была доселѣ Суффраганствомъ Львовскаго Архіепископскаго Престола, то ее и ея Пастыря, вмѣстѣ со всѣми Церквами и учрежденіями въ предѣлахъ сей Епархіи находящимися, въ силу той же данной Намъ Апостолической власти, отнынѣ и на вѣчныя времена, изъ Митрополитскаго Львовскаго вѣдомства исключаемъ и подчиняемъ Могилевской Митрополитской Церкви, и ея нынѣшнему Архіепископу и его Преемникамъ. Чтобы однакожъ въ послѣдствіи вѣрные о Христѣ, въ упомянутой Подольской Губерніи обитающіе, никогда не были лишены духовной пищи, а Каменецкіе Епископы надлежащей помощи въ управленіи ввѣренною ихъ попеченію Церковью, то на основаніи той же, которою надѣлены мы, Апостолической власти, постановляемъ, что въ сей Церкви должно всегда существовать Суффраганство, такъ, что впредь всѣ Каменецкіе Прелаты съ настоящимъ включительно, должны имѣть въ предѣлахъ собственной своей Епархіи Епископа Суффрагана, особою и помощью котораго имѣютъ и могутъ пользоваться, по Каноническимъ правиламъ, какъ для Духовнаго управленія паствою, такъ и для выполненія обязанностей и церемоній, требующихъ Епископскаго сана. Съ сею-то цѣлію сообщаемъ упомянутому нынѣшнему Епископу Каменецкому полномочіе Наше, чтобы онъ, коль скоро первая при Помощи Божіей представится возможность открыть Каноническій фундушъ для содержанія своего Суффрагана, утвердилъ оный навсегда за сказаннымъ Суффраганствомъ, дѣйствуя въ семъ случаѣ какъ Делегатъ Святаго Престола. Отмѣняя и проч. Сего же Нашего и Апостолическаго распорядительнаго Акта повелѣли Мы составить два экземпляра, изъ которыхъ одинъ отправили къ Святѣйшему Государю Нашему Папѣ Пію VI, другой же указали хранить въ Архивѣ Каменецкой Каѳедральной Церкви. Данъ въ Санктпетербургѣ, дня 28 Іюля по старому Календарю, 8 Августа по Григоріанскому 1798 года.