Br
Брестчина
Производит · Предлагает · Приглашает

Великое княжество Литовское 1569-1586, т. I. Лист 261, с. 244

Иван Лаппо о том, как жило Великое княжество Литовское после Люблинской унии: сеймы 1569-1586 годов и бескоролевья, литовская шляхта, её уряды, имения, права и повинности, паны-рада и сенат княжества. Санкт-Петербург, 1901.

Великое княжество Литовское, т. I, 1901: лист 261 из 797

С. 244

Оригинал

Принадлежность къ шляхетскому сословію такимъ образомъ является или слѣдствіемъ рожденія, или слѣдствіемъ пожахованія. Но можетъ въ великомъ княжествѣ Литовскомъ поселиться и не туземецъ его, а человѣкъ «обчого народу», чужестранецъ. Законъ гласитъ: «а хотя бы хто обчого народу за свои заслуги въ той речы посполитой пришолъ ку осѣдлости 3% ласки и данивы» государевой, или какимъ-либо «иншимъ правомъ»665, такія лица «ужываютъ» свою осѣлость-имѣніе, дѣлаясь черезъ это обывателями Княжества и неся земскую службу Литвѣ. Однако, они не совсѣмъ равны въ своихъ шляхетскихъ правахъ съ родичами Литовскими, такъ какъ «на достоенства и всякій врядъ духовный и свѣцкій» можетъ избираться шляхтою и назначаться государемъ «толко здавна продковъ своихъ уроженецъ Великого Князства Литовского Литвинъ и Русинъ»666 Статья эта, принятая статутомъ 1566 года изъ статута 1529 года667, была принята и статутомъ 1588 года668. Этотъ послѣдній опредѣляетъ и то, кого нужно понимать подъ «уроженцами» Литовскаго княжества. Это — «Литва, Русь, Жомойть, родичи старожытные и уроженцы великого князства Литовъского и иныхъ земль, тому великому княз-

bus quibuscunque tota Nobilitas tam in Regno nostre Poloniae, quam in Ducatu Magno Lithuaniae gaudet et fruitur, concedentes illis potestatem dignitates omnes et officia ac munera Nobilibus dari pro cuibusque meritis solita capiendi, item terrestria quaeuis bona quocunque modo acquirendi eaque pacifice possidendi cum omni eorum prole ac posteritate temporibus perpetuis non alia conditione ac modo, nisi quo tenentur et possidentur ab aliis Regni nostri Poloniae ct Magni Ducatus Lithuaniae nobilibus incolis. Porro Stemma Nobilitatis iam ante illis vsitatum et familiare in omne futurum tempus illis concedimus, sagittam nimirum duabus transuersis (a. 60) lineis dissectam et vulgo Lisowiec dictam flauam ipsam in rubro campo depictam cuius quidem stemmatis ille cum fratre praedicto ac omni розіегііаіс sua non modo in angulis gestandi ac eo litteras et quaeuis munimenta obsignandi, verum etiam in auro её argento sculpendi et in locis priuatis ac publicis depingendi secundum ехірепііаш rei et temporum plenam omnibus temporibus habebit potestatem. In cuius quidem rei firmius robur et euidens testimonium has illis litteras nostras sigillo nostro appenso munitas concessimus. Datum Lublini diec sexta Februarii Anno Domini Millesimo Quingentesimo Sexagesimo Nono in conuentione magna et generali consiliariorum statuumque omnium et ordinum tam Керпі Poloniae quam Magni Ducatus Lithuaniae. Per manus supramemorati Nicolai Radziwił Ducis in Dubinki et Bierze Palatini Uilnensis et Magni Ducatus Lithuaniae Cancellarii, syncere nobis dilecti. Subscriptio S. R.

Ni Maiestatis. Лит, Метр. 8 z. 59 06.—60 o6.

Примечания

665 Hnp., no женѣ. —

666 II cr. Ш. 9.

667 I cr. IIL3.

668 MI cr. IIL 12,

Современная орфография

Принадлежность к шляхетскому сословию таким образом является или следствием рождения, или следствием пожахования. Но может в великом княжестве Литовском поселиться и не туземец его, а человек «обчого народу», чужестранец. Закон гласит: «а хотя бы хто обчого народу за свои заслуги в той речы посполитой пришол ку оседлости 3% ласки и данивы» государевой, или каким-либо «иншим правом»665, такие лица «ужывают» свою оселость-имение, делаясь через это обывателями Княжества и неся земскую службу Литве. Однако, они не совсем равны в своих шляхетских правах с родичами Литовскими, так как «на достоенства и всякий вряд духовный и свецкий» может избираться шляхтою и назначаться государем «толко здавна продков своих уроженец Великого Князства Литовского Литвин и Русин»666 Статья эта, принятая статутом 1566 года из статута 1529 года667, была принята и статутом 1588 года668. Этот последний определяет и то, кого нужно понимать под «уроженцами» Литовского княжества. Это — «Литва, Русь, Жомойть, родичи старожытные и уроженцы великого князства Литовъского и иных земль, тому великому княз-

bus quibuscunque tota Nobilitas tam in Regno nostre Poloniae, quam in Ducatu Magno Lithuaniae gaudet et fruitur, concedentes illis potestatem dignitates omnes et officia ac munera Nobilibus dari pro cuibusque meritis solita capiendi, item terrestria quaeuis bona quocunque modo acquirendi eaque pacifice possidendi cum omni eorum prole ac posteritate temporibus perpetuis non alia conditione ac modo, nisi quo tenentur et possidentur ab aliis Regni nostri Poloniae ct Magni Ducatus Lithuaniae nobilibus incolis. Porro Stemma Nobilitatis iam ante illis vsitatum et familiare in omne futurum tempus illis concedimus, sagittam nimirum duabus transuersis (a. 60) lineis dissectam et vulgo Lisowiec dictam flauam ipsam in rubro campo depictam cuius quidem stemmatis ille cum fratre praedicto ac omni розиегииаис sua non modo in angulis gestandi ac eo litteras et quaeuis munimenta obsignandi, verum etiam in auro её argento sculpendi et in locis priuatis ac publicis depingendi secundum ехирепииаш rei et temporum plenam omnibus temporibus habebit potestatem. In cuius quidem rei firmius robur et euidens testimonium has illis litteras nostras sigillo nostro appenso munitas concessimus. Datum Lublini diec sexta Februarii Anno Domini Millesimo Quingentesimo Sexagesimo Nono in conuentione magna et generali consiliariorum statuumque omnium et ordinum tam Керпи Poloniae quam Magni Ducatus Lithuaniae. Per manus supramemorati Nicolai Radziwił Ducis in Dubinki et Bierze Palatini Uilnensis et Magni Ducatus Lithuaniae Cancellarii, syncere nobis dilecti. Subscriptio S. R.

Ni Maiestatis. Лит, Метр. 8 z. 59 06.—60 o6.

Примечания

665 Hnp., no жене. —

666 II cr. Ш. 9.

667 I cr. IIL3.

668 MI cr. IIL 12,