Zimny akord. Gobelin
Abstrakcyjny gobelin — metafora zimy jako muzycznego akordu w kolorze i tkaninie
Gobelin „Zimowy akord” stanowi przykład syntezy sztuki dekoracyjnej i malarstwa abstrakcyjnego. Kompozycja oparta jest na przemienności kontrastowych mas barwnych: głębokich ciemnoniebieskich i brązowych tonów z olśniewająco białymi i miękkimi szarymi akcentami. Ten rytm kolorystyczny przywołuje skojarzenia z zimowym pejzażem — śnieżycą, wichrem, trzaskiem gałęzi — jednak przedstawienie pozbawione jest dosłownej przedmiotowości i zyskuje muzyczno-emocjonalne brzmienie. Tkana faktura potęguje efekt wibracji, przemieniając powierzchnię w migoczące płótno, gdzie każdy ścieg działa jako element ogólnego rytmu. Artysta posługuje się językiem znaków umownych, tworząc nie konkretny zimowy pejzaż, lecz jego emocjonalny ekwiwalent. W ten sposób „Zimowy akord” odbierany jest jako metafora harmonii natury i sztuki, gdzie zima rozbrzmiewa niczym muzyczna symfonia koloru i tkaniny
