Jesień. A może zima?..

Obraz „Jesień. A może Zima?..” zanurza widza w przestrzeni, w której granice między naturą a architekturą, realnym a fantastycznym, ulegają zatarciu. Na pierwszym planie wyrastają formy przypominające jednocześnie muszle mięczaków i wieże dawnych umocnień, co przywodzi na myśl archetypy czasu i wieczności. Nad nimi unosi się ogromny obiekt, kształtem zbliżony do instrumentu muzycznego lub kosmicznego naczynia, wypełniony liniami i wewnętrznym napięciem. Tło, utrzymane w złocisto-zielonkawych tonach z białymi plamami, przywołuje skojarzenie ze zmianą pór roku, z ulotnym przejściem między życiem a jego zatrzymaniem. Plastyka form skłania się ku organiczności, lecz równocześnie niesie w sobie motywy industrialno-konstruktywne. Powstaje wrażenie świata, w którym dobrze znane kategorie „jesień” i „zima” przestają być jedynie porami roku, stając się metaforą cykliczności istnienia. Połączenie symboliki kosmicznej, motywów architektonicznych i żywej natury nadaje dziełu wymiar filozoficzny, skłaniający do refleksji nad wiecznym kręgiem życia