Род Гедимина. Разворот 77, печатные с. 144-145

Оригинал (по-польски)

144 SYNOWIE OLGERDA.

barzu rodzin Litewskich. Niesiecki wie, że byli „książęta Kobryńscy. Z tych Sylwester książę Kobryński był władyką Chełmskim, atoli dawno już ten dom zszedł 1). Nie zdaje mi się, aby jeden z tych kniaziów był władyką, gdyż gdyby ostatni kniaź Kobryński Iwan Semenowicz między przodkami swymi posiadał władykę, niewątpliwie by o tem wspomniał w wyżej przytoczonym „pomianniku* *). Prawdopodobnie niejaki Sylwester, z archimandryty Kobryńskiego został władyką Chełmskim i może gdziekolwiek, jako duchowny, nazwany kniaziem, co było dostatecznem do utworzenia. władyki kniazia Kobryńskiego. Annę Semenównę, żonę Wacława Kostewicza, tenże Niesiecki zalicza do rodziny Siemonowiczów herbu Radwan 9).

Więcej zagadkową osobistością jest kmiać Michał Semenowicz Horodecki, Bielski i Kobryński, który z żoną swą kniahinią Wassą fundował cerkiew w Bielsku *). Kniaź ten wszakże prędzej musiał należeć do rodu kniaziów Horodeckich 5); dlaczego jednak nazwany Kobrynskim? — objaśnić nie umiem.

*) Niesiecki, wyd. Bobrowicza V. 186 i I. 106.?) Patrz wyżej str. 119. *) Niesiecki VIII. 339, +) Patrz wyżej str. 104, *) O kniaziach Horodeckich patrz wyżej str, 31.

Перевод на русский

144 СЫНОВЬЯ ОЛЬГЕРДА.

бар литовских семей. Несецкий знает, что были «кобринские князья. Из них Сильвестр, князь Кобринский, был холмским господином, но этот дом давно исчез 1). Я не думаю, что кто-то из этих князей был паном, потому что если бы у последнего князя Кобринского, Ивана Семеновича, был среди предков пан, он, несомненно, упомянул бы о нем в упомянутом выше «Мемуаре* *). Вероятно, некий Сильвестр, от архимандрита Кобринского, стал правителем Хелма и, возможно, как священнослужитель, назывался князем, чего было достаточно, чтобы создать в роду Семеновичей Радванского герба Анну Семеновну, жену Вацлава Костевича 9).

Более загадочная личность – знаменитый Михаил Семенович Городецкий, Бельский и Кобринский, который вместе со своей женой, княгиней Вассой, основал в Бельско православную церковь *). Однако этот князь, должно быть, принадлежал к роду Городецких 5); но почему позвонил Кобринский? — Я не могу объяснить.

*) Несецкий, изд. Бобровица В. 186 и I. 106.?) См. выше, стр. 119. *) Несецкий VIII. 339, +) См. выше, стр. 104, *) О князьях Городецких см. выше, стр. 31.

Оригинал (по-польски)

ac

6. Jagajło-Władysław

i

: 7. Skirgajło-Iwan*.

Jagajło, najstarszy syn Olgerda i drugiej jego żony Julianny ks. Twerskiej, przez ojca przeznaczony na następcę, po jego śmierci w 1377 r. objął zwierzchnią władzę nad państwem Litewskiem. Zostawszy w 1386 r. królem Polskim, przez lat sześć panował wspólnie w Polsce ś Litwie i dopiero w 1392 r. złożył godność wielkoksiążęcą Litewską w ręce Witowda?), sobie tylko tytuł „ewierzchniego księcia Litwy i Rusi", zachowując. Szczegóły genealogiczne tyczące się Władysława - Jagajły i jego potomków na tronie Polskim, zanadto są dobrze znane abyśmy je tutaj powtarzali. '

Skirgajło, książe Trocki w 1382 r.3), pierwszy z siedmiu braci przyjął 1383—1384 chrzest według obrządku wschodniego,

1) Stadnicki, Bracia Wład. Jagiełły str. 256—282.

2) Patrz niżej.

3) Z tytułem księcia Trockiego występuje już w 1882 r. (Patrz wyżej str. 86).

Ród Godimina. 10 *

Перевод на русский

переменный ток

6. Ягайло-Владислав

я: 7. Скиргайло-Иван*.

Ягайло, старший сын Ольгерда и его второй жены Юлианны, о. Тверской, назначенный отцом своим преемником, после его смерти в 1377 году принял на себя верховную власть над Литовским государством. Став королем Польши в 1386 г., он правил совместно в Польше и Литве шесть лет и только в 1392 г. передал Витовту Великое княжество Литовское?), сохранив лишь титул «Верховного князя Литовского и Малороссийского». Генеалогические подробности Владислава-Ягайлы и его потомков на польском престоле слишком хорошо известны, чтобы их здесь повторять. '

Скиргайло, князь Троцкий в 13823 г.), первый из семи братьев, крещен по восточному обряду в 1383-1384 гг.

1) Стадницкие, Братья Влад. Ягайло, стр. 256–282.

2) См. ниже.

3) Титул князя Троцкого он носит уже в 1882 году (см. выше, стр. 86).

Дом Годимина. 10*