Род Гедимина. Разворот 50, печатные с. 90-91

Оригинал (по-польски)

2. Dymitr Olgerdowicz )).

P. Stadnicki poplątał życiorysy Dymitra Olgerdowicza starszego i brata jego Koributa-Dymitra.

„W 1356 r. Olgerd przedsięwziął wyprawę na Brańsk i Smoleńsk; w Brańsku następnie panował krótko niejaki kniaź Wasil, po śmierci którego wybuchło powstanie, a skutkiem tego Brańsk ostatecznie przyłączonym został do Litwy?). W tych szczegółach, które zachowała nam kronika, niema wzmianki o tem, aby już wówczas, jak twierdzi p. Stadnicki, Dymitr Olgerdowicz osadzonym został w Brańsku; Inogło to nastąpić i znacznie później. Dość jednak, że Olgerd dał Brańsk w udziale synowi swemu Dymitrowi. Rozejm zawarty w 1372 r. (?) między sprz; mierzonymi Olgerdem, Kiejstutem i Swiatosławem Smoleńskim a w. ks. Dymitrem Dońskim, rozciągniętym został na kniaziów

?) Bracia Wład. Jagiełły str. 110—118.

2) Kronika Nikonowska (Poln. sobr. Russ. lietop. X.) str. 228. Kniaź Wasil Brański miał pochodzić z książąt Smoleńskich? Pochodzenie jego i potomstwo bardzo jednak niepewne (Chmyrow, Alfawitno sprawocznyj pereczeń udielnych kniaziej str. 46 Nr. 424). Inny ród kniaziów Brańskich pochodził od kniaziów Czernihowskich. Do tych należeli kniaź Roman Michałowicz Brańsk zabity 1401 r. w Smoleńsku i syn jego kmiaż Semen Romanowicz żonaty z Maryą Korczewską (Miłoradowicz, Lubecz str. 36).

Перевод на русский

2. Димитр Ольгердович )).

П. Стадницкий перепутал биографии Димитра Ольгердовича старшего и его брата Корибута-Димитра.

"В 1356 году Ольгерд предпринял поход против Бранска и Смоленска; затем в Бранске недолгое время правил некий князь Василь, после смерти которого вспыхнуло восстание, и в результате Бранск был окончательно присоединен к Литве?). в Бранске это произошло гораздо позже. Однако Ольгерд отдал Бранск своему сыну Димитру, в 1372 (?) было заключено перемирие между Ольгердом, Кейстутом и Святославом Смоленским.?) Братья Влад. Ягайло, стр. 110–118.

2) Кроника Никоновская (Полн. собр. рус. л. X.) с. 228. Происходил ли князь Василь Бранский от смоленских князей? Однако его происхождение и потомство весьма неясны (Хмиров, Алфавитно черный перекценя удельне князей с. 46, № 424). Другой род бранских князей происходил из черниговских князей. В их число входили князь Роман Михаилович Бранский, убитый в 1401 году в Смоленске, и его сын кмяз Семен Романович, женатый на Марии Корчевской (Милорадович, Любеч, стр. 36).

Оригинал (по-польски)

DYMITR. 91

Michała Twerskiego, Dymitra Brańskiego i innych, przemieszkujących tak w ziemiach Olgerda jak i księcia Swiatosława 1).

Po śmierci Olgerda, Dymitr należąc do starszych jego synów, nie ' mógł sympatyzować wyniesieniu młodszego, przyrodniego swego brata Jagajły, na wielkie księstwo. To też gdy w 1379 r. w. ks. Dymitr Doński, wysłał na Litwę wyprawę, której przewodniczyli: brat jego (stryjeczny) kniaż Włodzimierz Andrejewicz (zięć Olgerda), kniaż Andrzej Olgerdowicz Połocki, kniaź Dymitr Michałowicz Wołyński i wielu wojewodów, i wojska Moskiewskie zajęły Trubczesk, Starodub i inne włości, kniaż Dymitr Olgerdowicz Trubczeski (?) nie stawił im żadnngo oporu, ale wystąpiwszy z miasta, z żoną, dziećmi i bojarami, udał się do Moskwy; wielki książe Dymitr Iwanowicz przyjął go łaskawie i nadał mu gród Perejasławl ). Jedyna to wzmianka o Dymitrze jako kniaziu Trubceeskim i niewątpliwie jestto omyłka; kniaź Dymitr Olgerdowicz oprócz Brańska władał jak widać i Trubczeskiem, mógł nawet chwilowo przemieszkiwać w nim, ale nie był on jego główną dzielnicą, gdyż zresztą stale nazywany kniasiem Brańskim. W następnym roku Olgerdowicze, Andrzej Połocki i brat jego kniaź Dymitr Olgerdowicz Brański, zawezwani przez w. ks. Moskiewskiego do współnej walki z Tatarami, pośpieszyli ze swemi drużynami na pomoc wielkiemu księciu i brali udział w bitwie na Kulikowem polu*). Nie znamy innych szczegółów pobytu Dymitra w państwie Moskiewskiem.

Powróciwszy do ojczyzny kniaś Dymitr Olgerdowicz w 1388 r. w Mołodecznie, składa hołd królowi, wspominając jednocześnie iż poprzednio wykonał przysięgę wielkiemu księciu Moskiewskiemu). Niewątpliwie otrzymał napowrót swoją dzielnicę, albowiem w 1390 r. kmiaś Dymitr opisywał granice z królem Władysławem, przyrzekając mu jednocześnie przymierze i posiłki przeciwko wszystkim, wyjąwszy własnym braciom, których jednak obiecuje nie wspierać przeciwko królowi 3). Dymitr poległ w'bitwie z Tatarami; w liczbie kniaziów, którzy zginęli w 1399, nad Worsklą,!) Daniłowicz, Skarbiec Nr. 45).

3) Pon. sobr. Rues. lictop. VIII str. 34. 3) Tamże IV. 77, VI. 91, VIII. 36. +) Krupowicz, Zbiór dyplomatów str. 6. Rykaczewski, Inventarium str. 375. Prochaska, Codex str. 16. Daniłowicz, Skarbiec Nr. 563. * %) Daniłowicz, Skarbiec Nr. 575.

Перевод на русский

ДМИТРИЙ. 91

Михаил Тверский, Димитр Бранский и другие, жившие в землях Ольгерда и князя Святослава 1).

После смерти Ольгерда Димитр, будучи одним из его старших сыновей, не мог сочувствовать возвышению на великое княжество своего младшего сводного брата Ягайлы. Было также, когда в 1379 г. о. Димитр Донский отправил в Литву экспедицию во главе: своего брата (двоюродного брата) князя Владимира Андреевича (зятя Ольгерды), князя Анджея Ольгердовича Полоцкого, князя Димитра Михайловича Волынского и многих воевод, а московские войска заняли Трубческ, Стародуб и другие имения, князь Димитр Ольгердович Трубческий (?) не оказал им никакого сопротивления, но оставив города, с женой, детьми и боярами он отправился в Москву; Великий князь Дмитрий Иванович принял его милостиво и подарил город Переяславль). Единственное упоминание о Дмитрии есть как о князе Трубцеесе, и это, несомненно, ошибка; Князь Димитр Ольгердович, помимо Бранска, правил еще и Трубческо, он мог даже жить там временно, но это не был его главный округ, потому что его постоянно называли князем Бранском. В следующем году Ольгердович, Андрей Полоцкий и его брат, князь Дмитрий Ольгердович Бранский, были вызваны священником. Москвы вместе сражаться против татар, они бросились со своими дружинами на помощь великому князю и приняли участие в битве на Куликовом поле*). Других подробностей пребывания Дмитрия в Московском государстве нам неизвестны.

Вернувшись на родину, князь Дмитрий Ольгердович в 1388 году в Молодечно отдает дань царю, упоминая при этом, что ранее он приносил присягу великому князю Московскому). Он, несомненно, снова получил свой округ, потому что в 1390 году Димитр описал границы с королем Владиславом, пообещав ему союз и подкрепления против всех, кроме собственных братьев, которых он обещал не поддерживать против короля 3). Дмитрий погиб в битве с татарами; в число князей, погибших в 1399 г. на реке Ворскле!) Данилович, Скарбиец Нр. 45).

3) Пн. Сб. Рус. лижтоп. VIII стр. 34. 3) Там же. IV. 77, в. 91, VIII. 36. +) Крупович, Сборник дипломатов с. 6. Рыкачевский, Инвентариум, с. 375. Прочаска, Кодекс, с. 16. Данилович, Скарбец Нр. 563. * %) Данилович, Скарбиец Nr. 575.