Br
Брестчина
Производит · Предлагает · Приглашает

43. Подлинныя бумаги (Л–Н)

Денис Зубрицкий. Москва, 1845. Русский дореформенный текст.

Л. 1398 год. ЗАПИСЬ Луцкаго епископа Іоана, данная королю Ягайлу Владиславу, объ условіи на полученіе Галицкой Митрополіи 1398 года.

Сія пергаменная грамота, писанная полууставомъ, находится у канцлера, графа Н. П. Румянцова. Смотр. Описаніе Кіево-Софійскаго Собора и Кіевской Іерархіи. Кіевъ. 1825. Прибавленіе, стр. 38—39.

А се азъ владыка Иванъ из Луцка знаемо чиню всѣмъ, аже далъ ми Государь мой Великій Король Митрополію Галицкую, хочетми помочи на поставленье Митрополитомъ, а коли Бгъ дастъ стану Митрополитомъ, я за то слюбую и хочу дати, оже Бгъ дастъ, моему милому Государю Королю двѣстѣ гривенъ Рускихъ, а тритцать коній безъ хитрости и того не хочю иступити, и на то есмь свой листъ далъ и печатъ привѣсилъ в Опатовѣ предъ Громницями у лѣта нароженья Сына божья тысячи триста девяносто осмого лѣта.

(Отъ печати осталися только голубые снурки.)

М.

IN NOMINE DOMINI, AMEN.

Quod magnifica Regum decrevit fieri authoritas pro commodo subditorum ratum atque stabile debet perpetuo permanere. Ea propter Nos Casimirus Dei Gratia Rex Poloniae nec non Terrarum Cracoviae, Sandomiriae, Siradiae, Lancitiae, Cujaviae, Pomeraniae Russiaeque Dominus et Haeres. Notum facimus universis, quod pia consideratione zeloque Regiae Majestatis providere advertereque disturbia ac incommoda quam plurima, quibus Civitas nostra Lwow perplexa noscitur ab hostibus quibuslibet importunis. Et ut eadem Civitas in utilitatibus, commodis, profectibus et prosperitatibus peramplius valeat adaugeri. Inconsolationem itaque dictae Civitatis et ipsius fidelium Incolarum, in augmentum damus perpetuis temporibus tribuimus praedictae Civitati Jus Theutonicum, quod vulgariter Maydeburgense appellatur; removentes ibidem omnia Jura Ruthenicalia et consuetudines Ruthenicales universas, ac quaevis alia quocunque nomine censeantur, quae ipsum Jus Theutonicum perturbare, seu impedire consueverunt. Absolvimus insuper Civitatem praedictam et Incolas ipsius quoslibet ab omnibus jurisdictionibus Palatinorum, Judicum, Subjudicum, Capitaneorum, Ministerialium eorundem et a potestatibus quibuscuque, quocunque nomine dicantur. Ita quod coram ipsis, vel eorum aliquo, pro causis tam magnis, quam parvis furti, incendii, sangvinis, homicidii, membrorum mutilationis et quibusvis aliis enormibus excessibus citati nulli penitus respondebunt nec aliquas poenas solvere teneantur, nisi Cives coram suo advocato, advocatus vero coram Nobis, et hoc, dum per Nostras literas specialiter fuerit citatus et evocatus tantummodo suo Jure Theutonico Maydeburgensi respondebit. In causis autem criminalibus vel quibuscunque emergendis advocato dictae civitatis judicandi, sententiandi, puniendi, corrigendi plectendi et condemnandi secundum Jus Theutonicum prout exigit et requirit, plenam et omnimodam concedimus facultatem. Et licet toti Civitati praedictae et omnibus habitantibus et commorantibus in ea, tribuimus Jus Maydeburgense supradictum, tamen ex speciali Nostro favore aliis gentibus habitantibus in eadem Civitate, videlicet Armenis, Ruthenis, Saracenis, Judaeis et aliis gentibus cuiuscunque status vel conditionis existant tribuere gratiam specialem, volumus eos circa ritum eorum in ipsorum Jure illibatos conservare, dantes tamen facultatem eis ut pro quibuscunque super causis vel criminibus inter ipsos aut inter eos vel aliis quibuscunque super causis vel articulis emergere habuerint quaestionem licitu sit eis praedicto Jure Maydeburgensi uti coram advocato Civitatis et perfrui juxta eorum petitionem petitam et oblatam. Sin autem refutaverint praedictum Jus Maydeburgense quo perfrui debeat Civitas ante dicta, tum dictae nationes: Armenorum, Ruthenorum, Saracenorum, Tartarorum346 et Judaeorum et aliarum quarumcunque nationum, quae ibidem congregatae et adinventae fuerint, quaelibet suae nationis jure, praesidente tamen advocato Civitatis eidem judicio ipsorum, quaelibet quaestio debebit terminari et finiri347. Volentes insuper praedictam Civitatem Lwow gratia prosequi speciali attribuimus eidem Civitati pro melioratione jusdem septuaginta mansos Franconicos in silvis, mericis, pratis et pascuis secundum quod inibi enumerari siue mensurari poterit, de quibus mansis sexaginta volumus esse censuales singulis annis in festo beati Martini de quolibet manso pro censu solvendo Nobis viginti quatuor grossos computare Ruthenicales. Postquam vero extirpati fuerint reliquos decem mansos in loco vicino Civitati antedictae qui vulgariter Belohowicz348 apellatur, dimittimus eis pro pascuis, sine cuiuslibet pecuniae solutione. Ad maiorem autem meliorationem Civitatis saepedictae, Damus eidem Civitati ex speciali Nostra gratia et favore, ut nullus terrigenarum, religiosorum civitatum aut aliarum quarumcunque personarum locet, limitet aut aedificet tabernam vel tabernas per unum milliare mensuratum a civitate eadem distare. In quorum omnium testimonium et evidentiam pleniorem sigillum Nostrum in robur perpetuae firmitatis duximus appendere. Actum Sandomiriae feria sexta infra octavas Pentecostes. Anno Domini Millesimo trecentesimo quinquagesimo sexto, praesentibus his testibus nostris fidelibus dilectis Ioanne Jura Castellano Cracoviensi, Vilczcone Domino Sandomiriensi, Dobeslao Vislicensi Castellanis, Floriano Praeposito et Cancellario Lenczycensi, Petro Tribuno Cracoviensi, Andrea Cracoviensi, Raphaele Sandomiriensi Succamerariis, Joanne decretorum doctore, Praeposito Gnesnensi et Cancellario Russiae, et aliis etiam nobilibus terrae Russiae veluti Wolczkone de Drohowieza, Iwano dicto Łogi de Skarzeszow349, Slunieczkone de Rozbora haeredibus et aliis multis fide dignis. Datum et ordinatum per manus Domini Joannis nostri Cancellarii Russiae antedicti.

Н. CONFAEDERATIO Terrae Leopoliensis et Districtus Zydaczowiensis cum Civitate Leopoliensi, METROPOLITANA TOTIUS RUSSIAE.

Nos Georgius Strumiło de Dymoszyn Succamerarius Leopoliensis, Joannes Swinka do Pomorzany Vexillifer, Joannes de Jaczimirz Dapifer, Joannes Chodorowski de Brzozdowce, subdapifer, Petrus de Brańce Judex Terrae Leopoliensis, Joannes et Dobeslaus de Olesko, Andreas de Szenno, Joannes de Kulikow, Jursza de Chodorostaw, Stanko de Davidow, Joannes de ibidem, Paulus et Stano de Czartorye, Petrus Czebrowski de Stoki, Dmitr Láhodowsky de Pohorełcze, Joannes de Czemierzince, Joannes de Niesłuchow, Raphael de Streptow, Michael Kay de Drempliany, Martinus de Miłatyn, Stanislaus de Liski, Nicolaus Semp de Zelechow, Martinus Calenik de Podhayce, Joannes de Miłatin, Nicolaus Wiprothek de Pieczychwosty, Mychno et Paschko de Borszow, Jurgi de Malczyce, Joannes et Petrus de Zimnawoda, Joannes de Maleczkowice, Włodek de Cuczany, Joannes et Stanislaus de Banunin[?], Błażek de Sroki, Michael de Miriszczow, Sieńko Hałka de Ełgiszow[?], Sieńko de Nahorecz, Olechno de Drohoszow, Marko et Lenko de ibidem, Petrus Wołczko de Chłodzince[?], Stecsko et Ońiśko et Stezko Ilko de Cercás, Dmitr de Humiátycze, Michael de Strzelcyce, Fiedko de Czołhańce, Fiedko et Stecko de Młyniszcze, Dymitr et Jacko de Dedoszyce, Jacko de Rosznitow, Andreyko de Szwáryczow, Iwáśko de Duleby, Iwan de Choszáwa, Alexá de Wielficze, Tłuczká de ibidem, Danko et Mika de Balicz, Protasi de Suleiáticze, Nicolaus de Czernow, Jácko de Nowosielce, et Sieńko de Balicz. Significamus tenore praesentium, quibus expedit generaliter universis, praesentibus et futuris, praesentium notitiam habituris. Quomodo, ne in agendis et Causis per Nos tractandis Terrae Civitatisque Leopoliensis ac Districtus Zydaczovensis Rempublicam concernentibus et tangentibus, Regiae Maiestatis et inclitae sacraeque Coronae Regni Poloniae aliquatenus reddamur suspecti primo et principalius promittimus Serenissimo Principi et Domino Dno Casimiro Dei Gratia Regi Poloniae M. D. Litv. Russiae, Prussiaeque Domino et Haeredi, Dno nostro gratiossisimo, ac Inclytae et Sacrae Coronae Regni Poloniae sinceram Fidelitatem debitaeque obedientiae puritatem. Attendentes insuper, et libramine verae Rationis pensantes, quoniam ex inadvertentia et discordia Nostra, Terra Leopoliensis, Districtusque Zydaczovien. nostrae inhabitationis similiter et Civitas Leopolien. ad quam in extrema necessitate, tota Terra Russiae, tanquam ad Civitatem Capitalem suam habet respectum et refugium, per plurimos annos, usque in hactenus diversis injuriis, impressionibus[?], gravaminibus, calumniis et damnis hinc inde affliguntur; ita quod prae gravaminum afflictione amplius non valeant respirare: volentesque huiusmodi casum instaurare, ut in adversis maioribus ad resistendum consiliis et auxiliis abundemus, Cum Consulibus et Civibus totaque Communitate Civitatis praedictae Leopolien. fraterna unione nos univimus, et eos in Confratres nostros nobis Conjuratos, prout et Litera eorum ab altera parte Nobis data eiusdem vis[?] canit, gratanter suscepimus hoc modo. Quia promittimus et spondemus Civitati Leopoliensi omnia Jura et Privilegia eiusdem Civitatis, cum omnibus articulis in eis contentis, ac consuetudines singulas ab antiquo teptas[?], tenere et observare firmiter illaese. Et quod Consulibus et Civibus totique Communitati dictae Civitatis Leopoliensis pro augmento, et profectu Reipublicae, siue communis boni Civitatis eorum, consiliis, auxiliis, defensionibus, ac omni modo semper et irremisse assistere volumus. Si vero per aliquam, sive aliquas personam vel personas, cuiuscunque status, dignitatis, vel praeeminentiae existat vel existant, in Juribus suis dicta Civitas Leopolien. sive eius Consules, Cives et Incolae vexati, impediti, molestati, debilitati, seu quovis modo perturbati vel etiam quascunque alias passi iniurias fuerint, ita quod pro suis Juribus, iniuriis et oppressionibus, sive defectibus, coram Regia Majestate, vel alibi Actionem habere praetenderent, et Nos pro assisetentia et defensione Jurium et Causarum suarum, requisierint, extunc pro eisdem Juribus, oppressionibus, vel defectibus dictorum Consulum, Civium, et Incolarum Leopoliensium, aliquos de Confratribus nostris Terrigenis Coniuratis Leopoliensibus cum dictis Consulibus sive Civibus ad Regiam Maiestatem, vel alibi, ubi Causa locum audiendi habuerit, mittemus in propriis expensis et impensis: Ita quod dicti Dni Terrigenae Confratres nostri, qui in tali Causa civili per nos fuerint transmissi, dictae Civitatis Leopol. jurium anfractus, injurias, gravamina, Calumniarum oppressiones, et singulos defectus, coram Regia Maiestate, vel ubi locus fuerit, Una cum dictis Consulibus sive Civibus Leopoli, exponant, producant et defendant, tanquam totius et ipsiusmet Terrae Leopoliensis et Districtus Zydaczoviensis Causam propriam. In Casu etiam quo Civitati Leopoliensi aliqua gravamina manus violenta, insidiae sive insecuritates a quibusque personis: aut insultus hostiles imminerent quoquo modo, et Consules sive Cives Leopolienses pro succursu et auxilio ad unum Terrigenam Leopoliensem sev Zydaczoviensem intimaverint, extunc ille Terrigena ad alios, et illi alii ad caeteros Terrigenas praedictos Fratres nostros Coniuratos destinare debebunt, sub Juramentis et humanitate eorum, ea notificando in instanti, et Nos quam cito ea perceperimus, promittimus in propriis expensis et impensis diei noctique non parcendo, in Civitatem Leopoliensem omnes convenire, quilibet pro posse suo eiusdem Civitatis Leopolien. Consulibus et Civibus in auxilium consilium, et defensionem, collis et bonis nostris eis omni modo assistentes. Pollicemur etiam et spondemus nullas Conventiones sev colloquia absque Consulibus Leopoliensibus celebrare, sed quod ipsi Consules Leopolienses singulis Conventionibus et colloquiis nostris, ad quae eos invitare, sive vocare debebimus, ipsis diem et locum notificando, in Consiliis nostris semper interesse: et una nobiscum, sive inter nos, locum habere debent, tanquam Fratres nostri Coniurati, pro Republica, Terrae et Civitatis Leopoliensis et Districtus Zydaczoviensis fideliter consulentes. Insuper si acciderit alicui Civi sive Incolae Civitatis Leopoliensis infra Terram Leopoliensem, aut Districtum Zydaczoviensem, in viis, villis aut quibusvis aliis locis, damna laesiones, violentiae, rapinae, iniustae depactationes, depraedationes, furticina, sive quaecunque iniuriae fuerint illatae, et per eum alicui de praedictis Confratribus nostris Coniuratis, aut in villis eorum, notificatum et expositum fuerit, extunc idem Terrigena aut officialis suus reqvisitus, absque mora alios vicinos Terrigenas per nuntios avisare et obdestinare debet; solus, illis non expectatis diligentiam facere debebit celeriter, secundum requisitionem dicti Civis et Incolae Leopoliensis, ejusmodi injuriam passi. Qui omnes obdestinati statim auxiliis, defensione facta, et latronum insecutione, et quovis modo necessario, et opportuno, eidem Civi, sive Incolae Leopoliensi assistere tenebuntur. Praemissa itaque omnia et singula, prout superius pertinenter sunt descripta, sub Juramentis nostris Corporalibus, in sacramento per nos singulos dictis Consulibus, Civibus, et Incolis Leopolien. jam de facto praestitis, ac sub Humanitate, Fide, et Honore nostris promittimus, una cum Successoribus nostris, quos pro Republica in ulteriores Annos conservanda, volumus esse obligatos, praefatis Consulibus, Civibus, et Incolis Leopolien. eorumque Successoribus, fideliter, et absque omni corruptela Humanitatis nostrae tenere, et observare, perpetuum et in aevum. Cuius rei in evidentius Testimonium, et robus majoris firmitatis sigilla nostra praesentibus sunt subappensa. Datum in Conventione Leopoliensi Feria quinta ipso die Sanctae Luciae Virginis Anno Domini Millesimo Quadringentesimo Sexagesimo quarto. Ex originali pergameneo ad verbum desumptum. Cura, J. W. C. L.

Locus quadraginta quatuor sigillorum.

Примечания

  1. Неизвѣстно, что это такое за Сарацины, поставляемые тутъ объ руку съ Татарами. Послѣднее обстоятельство заставляетъ думать, что они покорены были тогда только, когда Турки приблизились уже къ границамъ этого края.

    К тексту
  2. Армяне умѣли извлечь пользу изъ этой привилегіи, если только она не была подложна, и имѣли свои особые суды; напротивъ, Русины ничего не знали о ней до самаго 1617 года, когда въ слѣдствіе жалобъ ихъ, король приказалъ выдать и имъ списокъ съ нея.

    К тексту
  3. Теперь село Бѣлогощъ.

    К тексту
  4. Если признаемъ эту привилегію истинной, что довольно трудно, тогда получимъ мы еще одно новое доказательство къ приведеннымъ уже выше, что земля Руская простиралась до самаго Тарнова, потому что Иванъ Łogi z Skarzeszowa, „Nobilis Terrae Russiae“, поставленъ сдѣсь свидѣтелемъ. А извѣстно, что въ Галиціи есть только одно Skarzeszowo, именно въ округѣ Тарновскомъ, т. е., два Skrzyszowa, одно подлѣ Ропчицъ, а другое подъ самымъ Тарновымъ. Что же до того, что въ документѣ стоитъ „Skarzeszow“ вм. Skrzyszow, то это ничего особеннаго не заключаетъ въ себѣ; такъ точно въ немъ читаемъ и Belohowic вм. Bilohoscz, Drohowicza вм. Drohowyz, и Rosbora вм. Rozborz

    К тексту