Motyw heroiczny
Monumentalny obraz natury jako symbol heroicznej siły i wielkości
Obraz „Motyw heroiczny” oparty jest na wyraźnym kontraście między ogromną przestrzenią nieba a niewielkim fragmentem ziemi. Potężne, kłębiące się chmury, namalowane szerokimi dekoracyjnymi płaszczyznami, zajmują niemal całą powierzchnię płótna, przemieniając się w obraz siły żywiołu i wzniosłego patosu. Ziemia z maleńką grupą drzew została ukazana w sposób maksymalnie schematyczny i stanowi jedynie podporę dla monumentalnego dramatu niebios. Relacja skal nadaje kompozycji symboliczne brzmienie: człowiek i natura jawią się jako mali wobec potęgi wszechświata, a zarazem wchodzą w jeden rytm heroicznego istnienia. Gamę barwną, opartą na zestawieniu ciepłych ochrowych i chłodnych szaro-niebieskich tonów, wzmacnia wrażenie podniosłości. Dekoracyjna synteza form, dynamika mas chmur i wertykalnie narastająca konstrukcja tworzą poczucie eposu, w którym motyw przyrody przekształca się w metaforę siły i męstwa.
