Витовт и его политика. Страница 59
Скан страницы издания 1885 года, транскрипция в дореформенной орфографии и та же страница в современной орфографии.
Оригинал (дореформенная орфография)
44
н безъ сопротивленій ABIO, впрочемъ, не обошлось: сохранилось извѣстіе о двухъ литовскихъ православныхъ боярахъ, KO- торые за отказъ принять новую віру поплатились жизнью "), хотя пользовались большимъ значеніемъ у князя. Изъ этого
противъ Ордена, представленной на Константскомъ собор. Сод. ер. Vit., 1006): „ad partes Lytwanie рові assumpcionem fidei ca- tholice de regno Polonie nos transtulimus cum societate prelatorum, doctorum religiosorumque virorum et spiritualium personarum non modica nobis aggregata et adjuncta, ubi in cunctis insignioribus locis homines tam nobiles, quam communes, senes, juvenes, pueros et lactantes cujuslibet sexus jussimus congregari, congregatosque dividi fecimus in catervas propter nimiam multitudinem eorundem, videlicet in una parte omnes masculos et in alia feminas locando, quibus sic divisis presbiteros adiunximus ad quamlibet catervam quotquot fuerint necessarii ad baptizandum eosdem homines cater- vatim. Sed non sine miraculo predicti homines, qui debuerunt bap- tizari, gracia spiritus sancti inflammati tam ardenter tamquam siti- bunde ad baptismum aspirabant, quod unus alium precurrebat clami- tans pro baptismo celerius sibi dando; fueruntque ita unanimes ejusdem spiritus sancti repleti dulcedine, quod nullus reperiri potuit in tanta multitudine, qui de suscepcione ejusdem baptismi valde gratus non fuisset. Sicque partibus Litwanie a fine ad finem pe- ragratis ecclesias et conventus ereximus in locis, dotavimus oportunos ministros in eisdem auctoritate episcopali constituentes et locantes, quousque in Wylnam qui est locus insignior pervenimus, ubi eccle- siam fundavimus cathedralem; еб ipsam dotavimus de bonis nostri patrimonii, in qua episcopum prelatosque et canonicos ac alios mi- nistros pro dei obsequio necessarios constituimus auctoritate sedis apostolice ad hoc specialiter accedente“.
(Нфсколько далће (1008 стр.) Ягелло взводитъ странное обвиненіе на рыцарей, что они во время своихъ нападеній на Литву „ecclesias catholicorum cremabant, scismaticorum ecclesias salvas et integras dimittentes“). | |
Długosz, X, 467, 468. Шайноха, П, 259 и сл. Caro, ШШ, 39.
Ср. выше. пр. 22 къ гл. І (о крещевіи только половины г. Вильны). О литовской миеологіи см. М. О. Кояловичь: „Чтенія по исторіи Зап.
Россі“, Спб. 1834, стр. 88 и сл., гдъ указаны и другія пособія. 19) П. С. Р. J., IV, 95; V, 242..
Современная орфография
44
н без сопротивлений ABIO, впрочем, не обошлось: сохранилось известие о двух литовских православных боярах, KO- торые за отказ принять новую виру поплатились жизнью "), хотя пользовались большим значением у князя. Из этого
против Ордена, представленной на Константском собор. Сод. ер. Vit., 1006): „ad partes Lytwanie рови assumpcionem fidei ca- tholice de regno Polonie nos transtulimus cum societate prelatorum, doctorum religiosorumque virorum et spiritualium personarum non modica nobis aggregata et adjuncta, ubi in cunctis insignioribus locis homines tam nobiles, quam communes, senes, juvenes, pueros et lactantes cujuslibet sexus jussimus congregari, congregatosque dividi fecimus in catervas propter nimiam multitudinem eorundem, videlicet in una parte omnes masculos et in alia feminas locando, quibus sic divisis presbiteros adiunximus ad quamlibet catervam quotquot fuerint necessarii ad baptizandum eosdem homines cater- vatim. Sed non sine miraculo predicti homines, qui debuerunt bap- tizari, gracia spiritus sancti inflammati tam ardenter tamquam siti- bunde ad baptismum aspirabant, quod unus alium precurrebat clami- tans pro baptismo celerius sibi dando; fueruntque ita unanimes ejusdem spiritus sancti repleti dulcedine, quod nullus reperiri potuit in tanta multitudine, qui de suscepcione ejusdem baptismi valde gratus non fuisset. Sicque partibus Litwanie a fine ad finem pe- ragratis ecclesias et conventus ereximus in locis, dotavimus oportunos ministros in eisdem auctoritate episcopali constituentes et locantes, quousque in Wylnam qui est locus insignior pervenimus, ubi eccle- siam fundavimus cathedralem; еб ipsam dotavimus de bonis nostri patrimonii, in qua episcopum prelatosque et canonicos ac alios mi- nistros pro dei obsequio necessarios constituimus auctoritate sedis apostolice ad hoc specialiter accedente“.
(Нфсколько далће (1008 стр.) Ягелло взводит странное обвинение на рыцарей, что они во время своих нападений на Литву „ecclesias catholicorum cremabant, scismaticorum ecclesias salvas et integras dimittentes“). | |
Długosz, X, 467, 468. Шайноха, П, 259 и сл. Caro, ШШ, 39.
Ср. выше. пр. 22 к гл. И (о крещевии только половины г. Вильны). О литовской миеологии см. М. О. Кояловичь: „Чтения по истории Зап.
Росси“, Спб. 1834, стр. 88 и сл., гд указаны и другия пособия. 19) П. С. Р. J., IV, 95; V, 242..