Род Гедимина, разворот 65, печатные с. 120-121 | Книги по истории Брестчины
Br
Брестчина
Производит · Предлагает · Приглашает
Брестчина: люди, места, экономика и наследие
Путеводитель по западному региону Беларуси

Род Гедимина. Разворот 65, печатные с. 120-121

Скан разворота издания 1886 года, транскрипция оригинала и перевод на русский язык.

Ród Gedimina, 1886: разворот 65 из 91

Левая страница (печатная с. 120)

Оригинал (по-польски)

120 SYNOWIE OLGERDA.

jedynie przyjmując, że kniaziowie Roman i Sanguszko byli braćmi, możemy sobie wytłómaczyć późniejszy stosunek pokrewieństwa ich potomków, kiedy na początku szesnastego wieku, po śmierci ostatniej kniaźny Kobryńskiej, żony Wacława Kostewicza, wnuczki kniazia Romana, żyjący wówczas kniaziowie Sanguszkowie: Andrzej Aleksandrowicz z synowcem swym Andrzejem Michajłowiczem i Wasil Michajłowicz (potomkowie kniazia Sanguszki, po dwóch jego synach), zjawiają się jako jedyni spadkobiercy zmarłej i obie imie mają równe prawo do majątków „po śmierci siostry swej*!).

Kniaź Sanguszko trzymał na początku piętnastego wieku Ratno prawem lennem; gdy Ratno w czasie wojny zniszczonem zostało, król dodał mu Kraśniczyn (w ziemi Chełmskiej między Krasnymstawem a Hrubieszowem), który należy do synów nieboszczyka kmiazia Hurki, synowców kniasia Sanguszki. Z obu tych dzierżaw czyni Sanguszko 1433 r. submissyę królowi 2). Kniaż Hurko byłby więc trzecim bratem kniaziów Romana i Sanguszki.

Zestawiając wyżej przytoczone fakta mielibyśmy, że kmiaź Fedor Olgerdowicz ma Ratnie pozostawił trzech synów, kniaziów Sanguszkę na Ratnie, Romana na Kobryniu i Hurkę na Kraśniczynie.

1) Patrz niżej. Fedor Roman Sanguszko Semen Aleksander Michał Iwan Marya Anna Andrzej _ Michał Wasil ż. Fedora za Kostewiczem 1522 "Andrzej 1522

1629

3) „Nos dua Sanguszko recognoscimus tenore praesentium, quibus cupedii umiversis, quod bona Rathno cum ipsius districtu a ser. prine. a. Vladislao D. gr. rege Poloniae cie., recipimus in tenutam... Yerum praefatus dominus rew considerato, quod Rathno cum suo districtu ad praesens est dampnificatum et des tructum..., bona Orosnyczyn, quae sunt filiorum olim ducis Hurconis nepotum nostrorum, de favore speciałi adjumwit nobis in tenutam... Datum in Brodnya feria serta infra octavas Assumptiowis Mariae, a. D. 1433* (Pargamin oryginalny drukowany in estenso w dziele Supplementum ad historica Russiae Monumenta, Petersburg 1848 na str. 518; znany był Naruszewiczowi V. XXL.).

Перевод на русский

120 СЫНОВЬЯ ОЛЬГЕРДА.

только предположив, что князья Роман и Сангушко были братьями, мы можем объяснить более поздние отношения их потомков, когда в начале XVI века, после смерти последней кобринской княжны, жены Вацлава Костевича, внучки князя Романа, появились жившие тогда князья Сангушко: Андрей Александрович с сыном Анджеем Михайловичем и Василием Михайловичем. (потомки князя Сангушко, по двум его сыновьям), выступают единственными наследниками умершего и оба имени имеют равное право на имение «после смерти сестры*!).

Князь Сангушко владел Ратно феодальным владением в начале пятнадцатого века; когда во время войны Ратно было разрушено, король присоединил к нему Красничин (в Хелмской земле между Красныставом и Грубешовом), принадлежащий сыновьям покойного кмяза Гурки, сыновьям князя Сангушко. В 1433 году Сангушко передает обе эти аренды королю 2). Таким образом, князь Гурко будет третьим братом князей Романа и Сангушко.

Объединив вышеизложенное, мы получим, что помещик Федор Ольгердович покинул Ратну с тремя сыновьями: князьями Сангушкой в Ратне, Романом в Кобрине и Гуркой в Красничине.

1) См. ниже. Федор Роман Сангушко Семен Александр Михаил Иван Марья Анна Андрей _ Михаил Василь ф. Федора по мотивам Костевича 1522 "Андрей 1522"

1629 г.

3). est dumpnificatum et des tructum..., bona Orosnyczyn, quae sunt filiorum olim ducis Hurconis nepotum nostrorum, de Favore speciałi adjumwit nobis in tenutam... Datum in Brodnyaferia serta infra Octavas Assumptiowis Mariae, a. работа Supplementum ad Historicala Russiae Monumenta, Петербург 1848 г. на стр. 518 была известна Нарушевичу В. XXL.).

Правая страница (печатная с. 121)

Оригинал (по-польски)

FEDOR. 121

Sanguszko Fedorowicz.

Kniaż Sanguszko!) po ojcu swoim trzymał Ratno*), a może i Lubomlę *). Po zrzuceniu Szwitrigajły z tronu wielkoksiążęcego i objęciu rządów Litwy przez Zygmunta, pozostał z początku wiernym królowi; a gdy Ratno podczas wojny zniszczonem zostało, król dodaje mu Kraśniczyn, własność synowców Jego kniaziów Hurkowiczów. Ze swej strony Sanguszko zeznaje 1433 r., iż obie te dzierżawy trzyma z łaski królewskiej +). Oprócz tego posiadał kniaź dobra Koszersk z całym okręgiem 3) a wielki książe Zygmunt nadał mu jeszcze Trościanicę w powiecie Kamienieckim 9). Ten ostatni majątek zapisuje kniaź Sanguszko

*) Sanguszko może być zepsutem imieniem Semen. I tak Semen-Semko- Seńko-Senkuszko Sendiuszko-Senguszko-Sonkhouszko-Sanguszko; wszystkie te formy spotykamy. Imię to dało początek nazwiskom: Sieniuta, Siemaszko, Sienkiewicz itd.

2) Przywilej kniaziu Sanguszku 1445 r. „Sam weliki kniaś Kasimir korolewicz. Ot welikoho kniazia Kazimira korolewicza ko wsim mużam -Ratnianam i Wetlianam. Dali jeśmo Raino i Wetły kniażiu Sonhousko i so wsimi wami, zemiaź jest jeho otezina i wy by jemu buli posłuszni. swojomu oteziciu, a inomu nikomu. Pisany ou Wersztach w piatniciu tretoi medili welikaho posta Marta 25 dnia Indikta G. Pan Kastowt Wilenskij wojewoda, dan Moniwid Trockij wojewoda, a pan Petrasz zemskij murszałok, wsia Rada Litowskaja*. (Kopia z oryginału w archiwum ks. Sanguszków w Sławucie). 'W dokumencie tym, jak widzimy, Ratno i Wetły nazwane ojcowieną kniazia Sanguszki.

3) Patrz wyżej str. 116 przypis 2.

«) Patrz wyżej str. 190.

5) „Vladisłaus III. duci Sangusskoni ob rebdlionem et offensionem regiae majestatis (najazd na TRatno i zabicie tam starosty królewskiego! districium Kossiriensem, cujus possessio hacienus ad illum pertinebat, awfert, śllumgue cum omnibus oppidis et villis ad ipsum perlinentibus, Dersao de Rytwiany capitanco Chelmensi in mille hungaricalium obligat. Budae sabbatho ante dominicam Rogationum, anno 1441" (Rykaczewski, Inyentarium str. 271. Porównaj Naruszewicz V. str. XXI; GCzacki, O Polskich i Litewskich prawach, wyd. Turowskiego I. 66 z datą 19 Maja 1443 (1); Daniłowicz, Skarbiec Nr. 1791 i Stadnicki, Synowie Gedymina II. 16.

©) „Kacimir Bożju Miłostju. Szto dej welikij kniaź Zikgimoni dał był nobożcziku kmiaziu Samkguszku śmienje w Kameneckom powietie na imja Trostianica i toje imienje derżała kmickiniu jeho do swojcho Żiwoia, a po jeje żiwotie toje imienje esmo Trostianicu wziaki na nas a dietiem jeko kniaziu Aleksandru i kniaziw Michaitu protiw toho imienja Trostianicy dali esmo śmienja w Berestejskom powietie na imja Soszmo, a w Wołodimerskom powietie na imja Chnoalimiczi, a Bratułowskaje Zajecziczi, a Namczinskoje

Перевод на русский

ФЕДОР. 121

Сангушко Федорович.

Князь Сангушко!) пошел по отцу Ратно*), а может быть, и Любомле*). После того как Свитригайло был свергнут с великокняжеского престола и Сигизмунд принял власть в Литве, он поначалу оставался верным королю; а когда Ратно был разрушен во время войны, король присоединил к нему Красничин, собственность сыновей своих князей Гурковичей. Со своей стороны, Сангушко свидетельствует в 1433 г., что обе эти аренды принадлежат ему по королевской милости +). Кроме того, он имел княжеское имущество Кошерск со всем уездом 3) и великий князь Сигизмунд пожаловал ему еще Тросьцяницу в Каменецком уезде 9). Последнее имение было завещано князю Сангушко.

*) Сангушко может быть избалованным Семеном. И вот Семен-Семко-Сенько-Сенкушко Сендюшко-Сенгушко-Сонхоушко-Сангушко; мы сталкиваемся со всеми этими формами. Это имя породило фамилии: Сенята, Семашко, Сенкевич и др.

2) Привилегия князя Сангушко 1445 г. "Сам великий князь Казимир Королевич. Это великий князь Казимира Королевича по деревенским мужам - Ратнянам и Ветлианам. Они отдали ее Райно и Ветле, князю Сонгоуско и таким образом жителям деревни, земля - его собственность, и вы поможете ему подчиняться. своему собственному мнению, и никому другому. Написано на Piątniciu tretoi medili velikaho posta Marta on Indikta G. г-н Кастовт виленский воевода, дан Монивид Троцкий воевода и г-н Петраш, воевода священник Сангушко в Славуте). «В этом документе, как мы видим, Ратно и Ветла названы отцовством князя Сангушко.

3) См. выше, стр. 116, сноску 2.

«) См. выше стр. 190.

5) «Владислав III. duci Sangusskoni ob rebdlionem et offensionem regiae majestatis (вторгаясь в ТРАтно и убивая там королевского старосту! districium Kossiriensem, cujus ownsio hacienus ad illum pertinebat, awfert, śllumgue cum omnibus oppidis et villis ad ipsum perlinentibus, Dersao de Rytwiany capitanco Chelmensi in mille hungaricalium obligat. Budae sabbatho ante dominicam Rogationum, anno 1441» (Рыкачевский, Inyentarium стр. 271. Сравните Нарушевич В. стр. (1); Данилович, Скарбиец № 1791 и Стадницкий, Сыновья Гедимина II.

©) «Кацимир Милости Божией. Што дей великий князь Зикгимони был дан нобожчику кмязиу Самкгушку в Каменецком повяте на имя Тростяница и это имя держала кмицкиу его своему войчо Живому, а после еже животие тое имя эсмо Тростяница, болеет за нас и на сейме как князь Александр и князь Мичайту против тохо имя тростянцев дано наименованию Берестейского уезда по имени Сошмо, а во Владимирской губернии по имени Хноалимичи, и Братуловскому уезду Заечичи, и Намчинскому