9. Lingweni-Szymon

Imię tego kniazia piszą jak najrozmajciej: Lugwen, Luchwen, Lingwen, Lichwen, Langwenne itd.; sam on jednak pisał się stale „Lingweni*?), a syn jego „Iingweniewiczś 9), tę więc pisownię uważamy za właściwą.

Lingweni-Szymon otrzymał w udziale Mścisław, Miał dwie żony; pierwsza Marya, córka w. ks. Moskwy, Dymitra Dońskiego, poślubiona w Moskwie 14 Czerwca 1394 1), zmarła w Mścisławiu 15 Maja 1399 r.*), pozostawiając syna Jurja9. Powtórnie zaślubił Lingweni w zimie 1406—1407 r. nieznaną po

2) Stadnicki, Bracia Wład. Jagielly str. 283-292,

2) 1385 „Ziguen* (Bokołowski-Szujski, Codex epist. saeculi XV. str. 5); 1388 „dua Simeon alias Lingveni* (Tamże str. 13); 1389 „Simeon dua alias Lingwenis* (Prochaska, Codex epist. Vitoldi str. 17); 1407 „Semyon Lochuyeny* (Akty ziemskie i grodzkie. Lwów VII, 50—51); 1411 „Symeonis alias Ligwen" (Raczyński, Codex dipl. Lithuaniae' str. 132, 138).

)'Dokum. druk, Akt. Zap. Ross. I. Nr. 43 i 82, Archeogr. Sbomnik. dokum. Wilno VII. Nr. 4—7 itd.

+) Połn. sobr. Russ. lietop. VI. 124, VIII. 64, Latopisiee Daniłowiczą str. 210.

$) Tamże VI. 180, VIII 72 i Latop. Danił. 919.

*) Już w 1422 r. podpisał traktat z zakonem nad jeziorem Melno (Dogiel, Codex dipl. TV. 115).

imieniu córkę jednego z książąt Moskiewskichi). Ta była matką księcia Jarosława-Teodora Lingweniewieza, urodzonego w Koporzu 1411 r.*), zabitego 1435 r. w bitwie pod Wiłkomierzem *).

Jurij Lingweniewicz *), którego działalność p. Stadnicki określa 1447 rokiem, posłował 1448 r. z Litwy na sejm do Lublina 5), i jeszcze w 1456 r. nadawał kilka sioł, należących do dworu Cholchla, bojarynowi Wasilowi Tołkaczewiczowi *).

W 1443 r. kmiać Jurij Lingweniewice, wspólnie 2 żoną księżną Zofią i synem Iwanem, potwierdza i pomnaża fundusz ojca swego kniazia Semena-Lingwenia na monaster Onufriewski ). Księżna Zofia zmarła przed mężem, około 1450 r., jak to dowodzi list metropolity Jona pisany do kniasia Jurja Semenowicza, pocieszający go po stracie małżonki 9).

Iwan Jurjewicz Lingweniewicz *), jedyny syn kniazia Jurja Lingweniewicza, wspomniany już w fundacyi ojca swego na Onufriewski monaster i w przytoczonym liście metropolity Jony, prowadził w swoim Mścisławiu żywot cichy, który tylko pobożne fundacye znamionują. Ostatnia wzmianka o nim pod r. 1483, w którym: „kuiaź Iwan Jurjewicz Lingweniewicz z żoną Julianną 4 dziećmi potwierdza i pomnaża nadania, ojca swego kmiazia Jurja Lingweniewicza i dziada kniasia Semena Iingwenia Olgerdowicza, na monaster Onufriewski* 1%), Umarł jeszcze za pano-

*) Ulamek listu Krzyżackiego z doniesieniem, że wydano za księcia Janusza Raciborskiego (Hanus o. Radmar) córkę Włodzimierza (?), a „Langwenne" zaślubił „eines grossen Herzogen Tochter auf jener Seite Moskows" (Prochaska, Codex str. 837; list ten mylnie odniesiony do r, 1416, gdyż jak wiadomo ślub córki Koributa z księciem Raciborskim odbył się w zimie 1106 —1407 r. (Patrz wyżej str. 153).

2) Latop. Danil. 233.

3) Tamże 09, Kronika Bychowca 47.

+) Bracia Wład. Jagiełły str. 293—301.

5)' Długosz V. 42.

%) Cztery przywileje wydane w Mócisławiu r. 6968 Marca 25, 6064 Maja 3, Czerwca 14 i 23 indikta A, zaczynają się od słów: „Bożju miłostiu my kniaź Jurij Lyngknoeniewicz" (druk. Archeogr. Sbornik dokumentów. Wilno VII. 3—o).

”) Druk. Akt. Zap. Ross. I. Nr. 43,

*) Druk. Akty istoriczeskije S. Pbg, 1841 I. Nr. 46; mylnie u Danilowicza Skarbiec Nr. 2013.

*) Stadnicki, Bracia Wład. Jagiełły str, 301—303.

19) Metr. Lit. Ks. Spr. Sąd. Nr. 8 f. 190.

bzystem

wania króla Kazimierza!) i niezawodnie przed 1489 r., w tym roku bowiem już tylko. „kniahinia Julianna Mścisławska* słucha skarg kupców Moskiewskich ograbionych przez jej poddanych 3).

Księżna Julianna o nie wiele przeżyła swego małżonka i na pewno nie Żyła już w 1495 r., kiedy osierocone dwie księżniczki Mścisławskie Nastazya i Julianna stanęły w Wilnie przed w. ks. Aleksandrem).

Na tych dwóch córkach kniazia Iwana Mścisławskiego, z których Anastazya żona kniazia Szymona Michałowicza Słuckiego*) i Julianna żona kniazia Michała Iwanowicza Zasławskiego*), wygasł ród Lingwenia Olgerdowicza.

'W 1499 r. Mścisław został nadany mężowi kniażny Julianny Mścisławskiej, kniaziowi Michałowi Zasławskiemu, który zarzuciwszy ojczyste nazwisko, przybrał tytuł kniazia Mscisławskiego 5).

1) Metr. Lit. Ks. Zap. 6 f. 281—283.

2) Pamietniki dipłomatiezeskich snoszenij Moskowskaho hosudarstwa s Polsko-Litowskim (Sbornik imp. Russ: istoriczeskaho obszezestwa XXXV.) str. 32. nne:

3) Akt. Zap. Ross. I. Nr. 131.

*) Patrz wyżej str. 113 i str. 134—135 przypis 8.

3) Patrz wyżej str. 42.

9) Tamże.

Ród Godimina, 11