O Vitolcie, gdi na Timir-Tikluia szedl s pochwalą

Potim tegosz roku xiądz vielki Vitolt przydzie i posle ^Б promcilovą xiędza Hleba Swiętoslavovicza ^Б na Timir-Tikluia. A sąm xiądz Vitolt ze wssitkim voyskiem, za nim thesz [л. 315] poydzie czarz Taktamis s swoym lvdem Vitoltu na pomocz. Litwa, niemci, lachovie, tatarovie i volochovie, i s nim bilo xiążąt pięthdziesiąt, i bilo voysko barzo vielkie, i poszli na czara Timir-Tikluia tatarskiego. I pochwalił się na ordą Vitołt, i rzekł: «Poydziem pustosząc ziemią Tatarska i vbyem czara Timir-Tikluia, i posadziem czara Taktamisa na czarstwie iego, i Taktamis posadzi mnie na wszitkiey ziemi Ruskiey». I moviwssi tho poszli tatarow voievacz. I w tim czasie richlo pospiessi się Timir-Tiklvi czarz z viełkym voyskiem tatarskim s xiążąti i vląni ordinskiemi, i potkali się z Vitoltem na rzece Vorknie ^В i na polv, i bila im bitwa barzo vielka, miesiąca augusta dwanastego dnia, ve wtorek, i dlugo bili się barzo, i porazili tatarovie voysko Vitoltovo, i xiądz vielki Vitolt pobieżi precz z malem voyskiem. I czarz Timir-Tiklvi poydzie s swoym voyskiem pot Kyow i stal pot Kyevem trzi dny, i kyovianie dali za siebie okupu, trzi tisiącie rublow litewskich. I Timir-Tiklvi tatarską ordą rospuscil po Vielkim xiąstwie Litewskim i vorvali tatarovie asz do Vielkiego Luczka, i viele złego vczinili ziemi Litewskiey, i zas poszli w swoyą ziemyą.