Ольгерд и Кейстут. Разворот 305

Оригинал (по-польски)

Kroniki ru- skie najlepsze źródło sto- sunkowo.

368

teraz w dziewietnastym wieku wyszły na jaw podania kronik ruskich.

Po sumiennem i pracowitem śledztwie przyszłem do przekonania, że rzetelne daty i niezmąconą prawdę w tym przedmiocie zawierają kroniki ruskie ', i że ei pię- ciu synów, których spłodziła pierwsza żona Olgierdowa Marya xiężniczka witebska byli to:

a) Andrzej

by Korybut -Dymitr

c) Dymitr drugi

d) Włodzimierz

e) Konstantyn ?).

Tamci siedmiu zaś, których matką była Julianna xię- żniczka Tweru:

f) król Jagiełło - Władysław

4) Wigand - Teodor - Alexander

h) Korygiełło - Bazyli - Kazimierz

i) Skirgiełło -Iwan

k) Lychwen - Szymon

l) Michał

m) Świdrygiełło -Bolesław.

Nie wątpię, że gdy te kroniki więcej rozpowszech-

1) Tyczy się to tylko imion synów Olgierda jak wyra- źnie zastrzegam.

2) Kroniki ruskie mówią tylko ogółem, że z pierwszej żony było pięciu synów. Kto oni byli wnosić tylko można z porządku, w którym wyliczają dwunastu braci. Ale i w tem u nich zacho= dzi myłka, że Alexaudra Wiganda, którego Teodo rem zowią kładą piątego w rzędzie, a dopiero po nim Korybuta, kiedy Teodor był niewątpliwie z drugiej żony, a Korybut z pierw- szej, jak to staraliśmy się wykazać na swojem miejscu.

Перевод на русский

Русские летописи — лучший источник в относительном смысле. 368 Теперь в девятнадцатом веке обнаружились предания русских летописей. После тщательного и усердного исследования я пришёл к убеждению, что достоверные даты и неприкосновенную правду по этому вопросу содержат русские летописи, и что у него было пять сыновей, которых родила первая жена Ольгерда Мария, витебская княжна, а именно: a) Андрей b) Корибут-Димитрий c) Димитрий второй d) Владимир e) Константин?).

А тех семеро, матерью которых была Юлианна, тверская княжна: f) король Ягайло — Владислав g) Виганд — Фёдор — Александр h) Коригелло — Василий — Казимир i) Скригелло — Иван k) Лыхвен — Симеон l) Михаил m) Свидригайло — Болеслав.

Не сомневаюсь, что когда эти летописи станут более распространёнными — 1) Это касается только имён сыновей Ольгерда, как я явно отмечаю.

2) Русские летописи говорят только в общем, что от первой жены было пятеро сыновей. Кто они были, можно судить только по порядку, в котором перечисляются двенадцать братьев. Но и здесь у них есть ошибка, поскольку Александра Виганда, которого Теодор зовет, ставят пятой в ряду, а только после него Корыбута, когда Теодор несомненно был от второй жены, а Корыбут от первой, как мы старались показать в своем месте.

Оригинал (по-польски)

369

nione i przez uczonych analizowane będą, podania ich bezwarunkowo zostaną przyjęte, i ta zawiła a dla dzie- jów Polski, Litwy, Rusi, zakonów krzyżaków i Inflant tak ważna kwestya ostateczne swoje rozwiązanie uzyska,

Należy nam teraz roztrząsnąć podania: a) Długo- sza <czyli najdawniejsze polskie dotąd znane i przez tylu dziejopisów powtórzone, a potem b) Stryjkow.- skiego czyli litewskie i przez to samo wielką po- wagę stanowiące.

«

a) Długosz w xiędze 10 str. 61 pod rokiem 1382 mówiąc o Olgierdzie, który cieszył się licznem potom- stwem tuk dalej prawi: «Miał on bowiem synów dwuna- stu wszyscy z jednej matki Rusinki xięcia Tweru córki spłodzeni jako to: Jagiełło — Skirgiełło — Borys — Coributh — Vigunth — Corigal -- Narimunt -— Lan- gwin (i e. Lingwen) — Lubard — Andrz ej — Buthaw — Świtrigello. A kilka wierszów niżej: »Olgierd scho- dzi ze świata roku 1381.

Tu przede wszystkiem uderza, jsk Długosz men- tor synów króla Kazimierza Jagiellończyka, a przeto ma- jący na dworze jego tak ważne stanowisko i przystęp do archiwum państwa, który z taką sumiennością i bez- przykładnym zapałem przystąpił do spisania dziejów oj- czystych, że już w podeszłym wieku uczył się języka ruskiego ,- aby módz z kronik ruskich korzystać, a w Toruniu napotkawszy na kronikę rymowaną zakonu krzy- żaków Wiganda z Marburga (dziś już w oryginale zatra- coną) na łacińskie z wielkim pospiechem przełożyć ją kazał*), jak mimo tego tak mało obznajomił się z histo-

3) Na żądanie wielebnego Jana Długosza kusztosza 47

Rozbiór po- dań Długo- sza

Niepoj ta niedokła- dność onych.

Перевод на русский

369 будут рассмотрены и проанализированы учёными, их сообщения будут безусловно приняты, и этот сложный, а для истории Польши, Литвы, Руси, орденов крестоносцев и Ливонии столь важный вопрос получит окончательное решение. Теперь нам следует рассмотреть сообщения: a) Дługosz’a <то есть самые древние из известных до сих пор польских, повторённые многими летописцами, а затем b) Stryjkowski’ego — литовские, и поэтому имеющие большое значение. « a) Дługosz в книге 10, стр. 61, под 1382 годом, говоря об Ольгерде, который имел многочисленное потомство, далее пишет: «У него было двенадцать сыновей, всех с одной матерью, русской княжной из Твери, как следующее: Ягайло — Скиргейло — Борис — Корибут — Вигунт — Коригал — Наримунд — Лангвин (или Лингвен) — Любард — Анджей — Бутхау — Свитригело.

А несколько строк ниже: »Ольгерд уходит из мира в 1381 году. Прежде всего поражает, как Длугош, наставник сыновей короля Казимира Ягеллончика, а значит, занимающий такой важный пост при его дворе и имеющий доступ к государственным архивам, с такой усердностью и беспрецедентным рвением приступил к составлению истории родной страны, что в преклонном возрасте учил русский язык, чтобы иметь возможность пользоваться русскими хрониками, а в Торунь, столкнувшись с рифмованной хроникой ордена крестоносцев Виганда из Марбурга (сегодня уже утраченной в оригинале), приказал перевести её на латынь с большим поспешанием*), как несмотря на это так мало ознакомился с Истории- 3) По требованию почтенного Яна Длугоша, кустацкого 47 Разбор преданий Длугоша Эта неточность тех.