Ольгерд и Кейстут. Разворот 282

Оригинал (по-польски)

329

Świdrycieło grcyxięcia Austryi; ztamtąd do Wrocławia, a nakoniec

6 do Węgier na dwór króla Zygmunta*”).

dapookie Gdyby zamiast owych migracyj pozostał był na Rusi południowej albo się udał w północną, zjawienie się jego stałoby się pewnie hasłem do powstania. Świadczą 0 tem kroniki spółczesne5*) i dokumentnie udowodniony popłoch i wrażenie, jakie oswobodzenie jego sprawiło. Ucieczka miała miejsce w ostatnich dniach marca roku 141855, a już pod dniem 22 kwietnia komandor Ra- gnety donosi z Tylży o tem mistrzowi krzyżaków jako wiadomość, którą kupey królewieccy przynieśli z Ko-

wna55). Opla i Po- Zakon też pierwszy dowiedział się o miejscu pobytu prźeżueiecz. Widrygiełły i pod dniem 22 czerwca 1418 udał się kę jego.

do niego listownie z oświadczeniem gotowości do zawar- cia układów. Król Jagiełło ze swojej strony ze sejmu walnego odbytego lego lata w Łęczycy wysyła Macieja z Łabiszyna wojewodę -brzesko - kujawskiego i Piotra Sza- frańcza podkomorzego krakowskiego, do Witołda aby

58) Kronika tak zwana Lindenblatta pod rokiem 1418 str. 352—3, a co do Wrocławia listy biskupa wroeławskiego w archi- wum królewieckiem (Voigt Geschichte Preussens tom 1 str. 318.

54) Kronika tak zwana Lindenblatta mówi, (ut supra) że król i Witołd byli z tego bardzo zasmuceni, obawiali się bowiem, że wpadnie do Litwy z wielką siłą, gdyż i Litwa i Ruś mu sprzyjali.

55) Kronika sofijska ut supra mówi w wielki czwartek w no- cy, a w r. f4lSwielkanoce przypadała na 27 marca.

56) Kronika tak zwana Lindenblatta jak wyżej (nota) i Skarbiec Litwy tom II str. 50.

51) Skarbiec Litwy tom Il str. 58 według archiwum kró- Jewieckiego.

Перевод на русский

329 Швидрицело грчхицента Австрии; оттуда во Вроцлав, а в конце концов в Венгрию к двору короля Зигмунда*”). dapookie Если бы вместо этих миграций он остался на южной Руси или отправился на север, его появление, вероятно, стало бы сигналом к восстанию. Об этом свидетельствуют современные хроники5*) и документально доказанная паника и впечатление, которое вызвало его освобождение. Бегство произошло в последние дни марта 141855 года, а уже 22 апреля командор Раньеты сообщает из Тыльжи мастеру крестоносцев об этом как о известии, которое приинули купцы из Кенигсберга из Каунаса55). Опля и По- Орден также первым узнал о месте его пребывания. Видригельф и 22 июня 1418 года направил ему письмо с заявлением о готовности заключить соглашение.

Король Ягайло, со своей стороны, из генерального сейма, проведённого в Ленчице, отправил Мацея из Лабишина, воеводу Бжеско-Куявского, и Петра Шафраня, камергера Кракова, в Витольд 58) Хроника Линденблатта за 1418 год, стр. 352—3, а что касается Вроцлава — письма епископа Вроелова в архиве Кёнигсберга (Voigt Geschichte Preussens, том 1, стр. 318. 54) Так называемая Летопись Линденблатта говорит (выше), что король и Витовт были очень опечалены этим, потому что боялись, что он вторгнётся в Литву с большой силой, поскольку и Литва, и Русь были на его стороне. 55) The Sophian Chronicle ut supra говорит в вечер Великого четверга и в 2009 году. f4lEaster пал 27 марта. 56) Хроника так называемого Линденблатта, как выше (примечание) и Казначейство Литвы, том II, стр. 50. 51) Казна Литвы, т. 58 согласно королевскому архиву Евецкого.

Оригинал (по-польски)

223

, | się z nim naradzić co do przejednania Świdrygiełły*5), a Witołd kazał wzmocnić załogę wszystkich litewskich zam- ków59). Ale Świdrygiełło wolał wrócić do dawnych swo- ich bogów tj. do krzyżaków. Nie udał się przecież do nich zaraz, tylko przez pośrednictwo biskupa wrocław- , skiego rokowania prowadził z zakonem *%). Gdy zaś zaw- sze tylko ostrożne bardzo odbierał oświadczenia, a nie | pomoć, której żądał*'), przejednał się nakoniee w roku Pojednanie 1419 przez pełnomocnika w Koszycach z Królem*?). $zło om wot teraz tylko o Witołda, który długo był nieugięty. Ale gdy Świdrygiełło zniecierpliwiony objawił postanowienie udania się do krzyżaków, a wielki mistrz przyrzekł mu nadto wszelką pomoc przeciw Witołdawi**3), natenczas wielki xiążę usłuchał króla, przyjął tegoż zaręczenie, że Świdrygiełło odtąd wierność mu dochowa$5%) i zezwolił na powzót tegoż do Litwy zwracając mu przytem zabrane Ouzymie

dotacyą w nań grody Nowogród siewierski, Brańsk i Czernichów 55). emc.

38) Długosz Hist. XI str. 5992.

| 39) List powyżej w texcie cytowany komandora Ragnety. | 5%) Voigt Geschichte Preussens tom VII str. 318. List bisku- pa wrocławskiego Konrada na Oleśnicy w jego sprawie w któ- rym ma być wzmianka, że Świdrygiełło starał się podczas swe- go pobytu w Wrocławiu o rękę jego siostry. 6) Gołębiowski : Dzieje Polski za Władysława Jagiełły t. | str. 508 z regestrów królewieckich. Kotz. Świtrigail str. 41—92, Według tego korespondował xiążę także bezpośrednio z mistrzem w Królewcu. 82) Voigt jak wyżej tom VII str. 377, 63) Skarbiec Litwy tom Il dok. 1296, 1299 z roku 4420 z archiwum królewieckiego. 54) Tamże, dok. 1500. 65) Długosz Hist. XI str, 392, ale jak zwykle kładzie to po-

| O

Перевод на русский

223, | советоваться с ним насчёт примирения со Свидригайло*5), а Витовт приказал усилить гарнизон всех литовских замков59). Но Свидригайло предпочёл вернуться к своим прежним богам, то есть к крестоносцам. Ведь он не пошёл к ним сразу, а через посредничество епископа Вроцлавского*% вел переговоры с орденом. И когда он всегда очень осторожно воспринимал заявления, а не помощь, которую требовал*'), он в конце концов примирился в году Примирения 1419 через представителя в Кошице с королём*?). Виновным был теперь только Витовт, который долго оставался непреклонным.

Но когда Свидригайло, нетерпеливый, объявил о намерении отправиться к крестоносцам, а великий магистр обещал ему при этом всяческую помощь против Витовта, тогда великий князь выслушал короля, принял это обещание, что Свидригайло с этого момента будет ему верен, и разрешил возвращение того же в Литву, возвращая ему при этом отобранные Оузимие, а также Новгород-Северский, Бранск и Чернихов.

41—92, Согласно этому князь также переписывался напрямую с мастером в Кёнигсберге. 82) Фойгт, как выше том VII стр. 377, 63) Казначейство Литвы том II док. 1296, 1299 из 4420 года из Кёнигсбергского архива. 54) Там же, док. 1500. 65) Длугош Ист. XI стр. 392, но, как обычно, он помещает это по- | O