Ольгерд и Кейстут. Разворот 197

Оригинал (по-польски)

94

wiści więc stracili swojego przewodnika , który tyle zasług koło Pragi położył. W opuszczeniu swojem nie pozostało jm nie, jak tylko zbliżyć się powtórnie do stronników ce- sarza, partyi takzwanej królewskiej. Naczelniey ich repre- zentanci najcelniejszych rodów, Waldstein, Smirzycki, Kostka, ofiarowali poddać Pragę cesarzowi, stanąć pod jego chorągwie, kładli tylko warunek, aby xiążę Korybut wolność odzyskał. Porozumienie nastąpiło. Wojska obu stronnictw koncentrowane zostały w okolicach Pragi. Gzłon- kowie rady gminnej, którzy - należeli do spisku, wpuścili Je w obręb miasta. Ale znalazł sięi tu zdrajca, tym razem wielki pan, Wilhelm Kostka, który burmistrzowi grożący zamach wyjawił. Przygotowano więc się na należyte przy- jęcie sprzysiężonych.. Gdy pełni otuchy stanęli na głównym rynku, lud uzbrojony, który pierwej już ulice łańcuchami pozamykał, rzucił się na nich. Porażka była całkowitą, naczelnicy zabici, albo uwięzieni i później ścięci zostali. Zwycięzka partya Taborytów mogła teraz bcz obawy oka- zać się wspaniałomyślną. Aby uniknąć nadal podobnych „Z Gzech zajść i ugasić ognisko ciągłych spisków, xiążę Korybut został gtrzymał wolność po czteromiesięcznem więzieniu i pod strażą do granicy Czech odprowadzonym został (9 wrze- śnia roku 1427). Tak zakończył się drugi okres działań jego w Qze- chach. Stronnictwo jego było zgniecione w tym kraju.

uwięzieniu Korybuta zarzucono mu kaptur na głowę, aby go nie poznali stronnicy jego.. Poźniejsi przerobili to w ten sposób, że go na pośmiewisko ubrano w kaptur mniszy na wywrót i wśród obelg i szyderstw wywieziono z miasta. (Obacz Aschbach Ge- schichte Kaiser Sigmunds tom V). Go nie jest prawdą, Po uwię- zieniu xięcia wszyscy Polacy jego towarzyszy opuścili Pragę,

Ma

Перевод на русский

94 Таким образом, вони втратили свого провідника, який зробив так багато заслуг біля Праги. У своєму занепаді їм залишалося тільки наблизитися знову до прихильників імператора, так званої королівської партії. Головні їхні представники найвидатніших родів — Вальдштейн, Смирзицький, Костка — запропонували підкорити Прагу імператорові, стати під його прапори, ставлячи тільки умову, щоб князь Корибут відновив свободу. Угода відбулася. Війська обох сторін були зосереджені поблизу Праги. Члени міської ради, які належали до заколоту, впустили його в межі міста. Але тут також знайшовся зрадник, цього разу великий пан Вільгельм Костка, який керівникові міста загрозу змови розкрив. Тому підготувалися до належного прийому змовників..

Когда, полные отваги, они встали на главной площади, вооружённый народ, который раньше уже перекрыл улицы цепями, набросился на них. Поражение было полным, вожди убиты или арестованы и позже обезглавлены. Победоносная партия таборитов теперь могла, не опасаясь, проявить щедрость. Чтобы избежать подобных «греховных происшествий» и погасить очаг постоянных заговоров, князь Корибут был отпущен на свободу после четырёхмесячного заключения и под охраной выведен к границе Чехии (9 сентября 1427 года). Так завершился второй период его действий в Чехии. Его партия была разгромлена в этой стране. В заключении на голову Корибуту надели капюшон, чтобы его не узнали его сторонники. Позднее это перешло в такую форму, что его нарядили в монашеский капюшон наизнанку и насмешками и оскорблениями вывезли из города.

(См. Aschbach Geschichte Kaiser Sigmunds том V). Это неправда. После того как князь был заключён в тюрьму, все его польские спутники покинули Прагу, Ма

Оригинал (по-польски)

95

W Polsce, gdy kroki jego pośredniczące tak nieszczęśli- wy obrot wzięły, nie mógł rokować sobie dobrego przy- jęcia. Znika więc z widowni na czas jakiś”5). Najpodobniej bawił przy siostrze swej Helenie, żonie xięcia Janusza na Raciborzu, bo gdy Iłusyci wyprzedzając grożącą im ze strony Niemiec wojnę, wpadają do Szląska, Zygmunt Ko- rybut przyłączył się do nich wraz z Fryderykiem xięciem na Ostrogu, i zdobywszy szturmem miasto Gliwice usta- lił tam rezydencyą swoją (roku 1450 w kwietniu?5). W tym korytui

przyłącza się

samym. czasie Polak Dobiesław Puchała zajął miasto Kucz 45 by

usytów na Szlasku i w

borg, drugi Polak Piotr miasto Niemczę”6), Tak więc W Gliiey osia sąsiedztwie, Polski powstał obóz husycki, którego głównym punktem zbornym były Gliwice”? Dodawało to otuchy sekciarzom w Polsce, których napływ był wielki do obo-

zu Zygmunta Korybuta, a król Władysław pomimo nale-

gań papieża nie tylko żadnych przeszkód temu nie stawiał,

ale według zaskarzeń Witolda dozwałał nawet Husytom zakupywać w Polsce konie, zbroje i inne wojenne przy-

?4) Długosz. mówi wprawdzie pod rokiem 1428 o napadzie Husytów na Saxonię, oblężeniu twierdzy Bruck, bitwie w której już piefzchać poczęli, ale na to Zygmunt Korybut z Polakami w pomoc nadszedł i Saxończyków poraził. Inne źródła milczą zaś o tem. Wielka wyprawa Husytów na Saxonię miała miejsce do- piero roku 1450, jak się zdaje, bez udziału Korybuta.

78, Długosz mówi dwa razy o tem zajęciu pod rokiem 1429 i 1430. '

16) Długosz pod datą 1429—1450 mówi Petrus Poliak (oczywiście Polak).

17) Tenże pod r. 1461. Husyci prosząc króla o upoważnienie: przedstawienia mu się w Krakowie, oświadczyli, że starszeństwo ieb zgromadza się w Gliwicach (Długosz),

Перевод на русский

95 В Польше, когда его посреднические шаги приняли столь несчастный оборот, он не мог рассчитывать на хорошее принятие. Поэтому он исчезает с сцены на некоторое время. Вероятно, он находился у своей сестры Елены, жены князя Януша в Рациборже, потому что когда гуситы, предвидя грозящую им со стороны Германии войну, вторгаются в Силезию, Зигмунт Корыбут присоединился к ним вместе с князем Фридрихом в Остроге, и, штурмом захватив город Гливице, устроил там свою резиденцию (в апреле 1450 года?). В это время польский Добислав Пухала захватил город Кучборг, второй поляк Петр — город Немцен. Таким образом, в Гливице возник хуситский лагерь, главным сборным пунктом которого были Гливице.

Это воодушевляло сектантов в Польше, поток которых был велик в лагерь Зигмунта Корибута, а король Владислав, несмотря на настаивание папы, не только не ставил никаких препятствий, но, согласно обвинениям Витовта, даже разрешал гуситам покупать в Польше лошадей, доспехи и другие военные припасы. Дługosz, правда, упоминает в 1428 году о нападении гуситов на Саксонию, осаде крепости Брук и битве, в которой они уже начали отступать, но на помощь пришли Зигмунт Корибут с поляками и разгромили саксонцев. Другие источники об этом умалчивают. Великое поход гуситов на Саксонию состоялся только в 1450 году, по-видимому, без участия Корибута. Długosz дважды упоминает об этом захвате в 1429 и 1430 годах. Długosz под датой 1429—1450 говорит о Петрусе Поляке (очевидно, поляке). Тот же под 1461 годом.

Гуситы, прося короля о разрешении: явиться ему в Кракове, заявили, что старейшины собираются в Гливицах (Длýгош),