Ольгерд и Кейстут. Разворот 165
Скан разворота, транскрипция польского оригинала и перевод на русский язык.
Левая страница
Оригинал (по-польски)
50
Z przymie-j Zakon tmietzowy wywdzięczył mu się wprawdzie. W lu- swolemi.pu tym r. 1886 kiedy Jagiełło z braćmi i przedniejszymi pany w Krakowie odprawiał gody swe weselne, Litwa więc bez obrony była, mistrz Inflant z hurmą Łotwaków wkroczył w głąb kraju i połaczywszy się z Andrzejem w przeciągu trzech tygodni ośmnaście powiatów od granicy aż. do Oszmiany, obrócił w perzynę, poczem zabrawszy ze trzy tysięce jeńców i koni wrócił do Infiant>5). O tym
nostros haeredes in regno Ploscoviae exzpellere conelur, eztunc ordo suo posselenus adjuvabuni et pro obtencione regni..... assisteni».
W drugim dokumencie donosi o tem mistrzowi krzyżaków w Prusiech, oraz że odtąd prawem feudalnem trzyma Połock od kawalerów mieczewych i prosi o obronę i protekcyę.
Dokument pierwszy datowany «Crasfina s. Dionisii martyris» a. «1885» a gdyż dwóch męczenników tego imienia było, któ- rych święto obchodzi: kościoł 5 ;$ października przeto zapis wy- dany „zastał w każdem razie juź po zawarciu stanowczej ugody między panami węgierskimi i polskimi z Jagiełłą względnie tegoż zaślubin, co pastąpiło na dniu 14 sierpnia r. 1385. (Ob. oddz. t p. Skirgełło).
36) Kronika Lindenbłatta str. 60 wyd. z r. 1825. «Kam der Meister von Lyflant ken Littovin».
Latopis Litewski str. 44 wydanie Daniłowicza «kniaź Andrej Połocki pride s Niemei Liflanty ) 30 wseju Latinoju (Łotwakami) na litowskuju zemliu».
Oba te głównę źródła świadczą, że tylko mistrz Inflant miał udział w tej wyprawie. Co więc Długosz mówi 4 za nim. inni po- wtarzają, że mistrz krzyzaków Konrad Zollner jej przewodniczył, nie zgadza się 2 prawdą, Sam król Władysław w procesie swoim z zakonem krzyżaków obwinia go tylko, że poruszył wojska in- fanckie na Litwę. «Zodem tempore dum cum omnibus gentilus 1n0- stris armatis ad assumendam fidem catholicam ad regnum Poloniae nos. mayimus, ipse (mistrz krzyżaków) per czercitus $w0$:de
Перевод на русский
50 С помощью ордена тевтонского он, впрочем, ему отплатил. В том же году 1886, когда Ягайло со своими братьями и ведущими паны в Кракове отмечал свои свадебные торжества, Литва оставалась без защиты, мастер Инфлянт с отрядом латышей вторгся вглубь страны и, объединившись с Анджеем, в течение трёх недель разорил восемнадцать повятов от границы до Ошмян, после чего, взяв около трёх тысяч пленных и лошадей, вернулся в Инфлянты. О том наши наследники в Псковском княжестве пытались изгнать его, тогда орден своими силами помогали и для удержания княжества... вставляя». Во втором документе сообщается об этом мастеру крестоносцев в Пруссии, а также что с этого времени он держит Полоцк по феодальному праву от рыцарей с мечами и просит о защите и охране. Первый документ датирован «Crasfina s. Dionisii martyris» а.
«1885» а так как было два мученика с этим именем, праздник которых отмечается: в церкви 5 октября, поэтому выданная запись «была в любом случае после заключения решительного соглашения между венгерскими и польскими господами с Ягайло либо относительно этого брака, что произошло 14 августа г. 1385. (Об. отдел. т. п. Скиргайло). 36) Летопись Линденблатта стр. 60 издания 1825 г. «Kam der Meister von Lyflant ken Littovin». Литовский летописец стр. 44 издание Даниловича «князь Андрей Полоцкий приходит с Немеи Ливляндии ) 30 всего Latinoju (латышами) в литовскую землю». Оба эти главных источника свидетельствуют, что только мастер Инфлянта участвовал в этом походе. Так что же говорит Длугош 4 по нему.
Другие повторяют, что магистр крестоносцев Конрад Цолльнер ей председательствовал, не согласны с этой правдой, сам король Владислав в своём процессе с княжеством крестоносцев обвиняет его только в том, что он двинул войска инфанцев на Литву. «Zodem tempore dum cum omnibus gentilus 1n0stris armatis ad assumendam fidem catholicam ad regnum Poloniae nos. mayimus, ipse (магистр крестоносцев) per czercitus $w0$:de
Правая страница
Оригинал (по-польски)
54
samym czasie wkroczył do posiadłości litewskich drugi przymierzeniec Andrzeja Światosław, xiążę Smoleńska, i nawidziwszy srogo Orszę i jej okolice obległ Mścisław twierdząc, że to dawna dziedzina jego przodków37). Ną- miestnikiem grodu był natenczas kniaź Korygiełło , brat króla Władysława 358), Ale już wieści o napaściach tych , doszły do Krakowa. Skirgiełło więc na rozkaz króla uda- je się w marcu na Litwę i połączywszy się z Witołdem i braćmi swymi konstantynem, Szymonem - Lugwenem i Korybulem przybywa na odsiecz oblężonemu grodowi*9). Pod murami Mścisławia przyszło do zaciętego boju. Psdł Światosław zabity od Lacha i brat jego Iwan*!. Syna Światosława, Jerzego, wziął Skirgiełło w opiekę swoją jako krewniaka, odwiózł do Smoleńska i osadził na wiel-
Livonia adjunctis sibi quibusdam. schismaticorum exerdilibus vide- licet de Polocko et Smoleńsko nobis rebellantibus terras nostras vastu- ti fecit» NY oryginale zaś skarga tak opiewa: «Mit Andrea une efm bruder einem | Katżere dywile wir waren duśen'dem łande czw Litlawen , tribt ihr manchesten rombe, vinget und sluget late, ver= rebt uńd vórbrannt festen unde landa, (Serip. rerum prussicarum, Lipsiae a. 1865 t. Il pag. 714. Równie "mylnem jest podanie Długosza , że: mistrz zdobył Półock i'Łókomię 'i oddał”Aridrzejo- Wi, bo ten "nie "przestał * panować 'w Połocku i nalóżącej doń Łukomli,
*9) Kronika Nowgóródu 'IV tr. 92, Batópisiec litewski wyd Daniłowicza str. 42,
38) Kronika nówgorotłźka IV str. 92 i inne' kroniki ruskie,
*) Upoważnienie" dtłania się na Litwę 'ótrzymał: Skirgićno r. 1386 dnia 12 mdróa (Dańiłowicz Skarbiec Litwy tI, dók. 519),
49) Kroniki ut supra i 'kronika 'Kijówa, wydana r. 1836 w Hoskwie według rękop. supraślskiego. Według kroniki nowogródz- liej TV bitwa miała "miejsce 29 kwietnia.
Перевод на русский
54 В то же время во владения литовцев вторгся второй союзник Андрея Святослава, князь Смоленский, и, увидев Оршу и её окрестности, осадил Мстислав, утверждая, что это старинные земли его предков37). Наместником города тогда был князь Коригелик, брат короля Владислава 358), но уже вести о этих нападениях дошли до Кракова. Скиргайло, по приказу короля, в марте отправляется в Литву и, объединившись с Витовтом и своими братьями Константином, Симоном-Лугвеном и Корибулом, приходит на помощь осаждённому городу*9). Под стенами Мстислава завязалась ожесточённая битва. Погиб Святослав от рук ляхов, а его брат Иван*! Сына Святослава, Георгия, Скиргайло взял под свою опеку как родственника, отвёз в Смоленск и посадил на велик...
schismaticorum exerdilibus videlicet de Polotko et Smoleńsko nobis rebellantibus terras nostras vastuti fecit» NY originals and the complains звучит следующим образом: «Mit Andrea une efm bruder einem | Katżere dywile wir waren duśen'dem łande thu Litlawen , tribt ihr manchesten rombe, vinget und sluget late, ver= rebt uńd vórbrannt festen unde landa, (Serip. Rerum prussicarum, Lipsiae a. 1865 т. Il pag. 714. Также «ошибочно утверждать, что Длугош завоевал Полоцк и Локомию и передал их Аридрей-Ви, поскольку последний «не перестал править в Полоцке и Лукомле, которые к нему присоединялись, *9) Хроника Новгорода 'IV транс. 92, Batópisiec litewski wyd Daniłowicza p. 42, 38) Хроника новогодней ночи IV стр. 92 и другие русинские хроники, *) Полномочия на «продвижение Литвы» принадлежали: Скиргично р. 1386 год, 12 мдрóа (Даниловичская казна Литвы, tI, dok.
519), 49) Хроники ut supra и 'хроника 'Киева, изданная в 1836 году в Госкве по рукописи супрашльской. Согласно новгородской хронике TV битва имела 'место 29 апреля.'