Ольгерд и Кейстут. Разворот 164
Скан разворота, транскрипция польского оригинала и перевод на русский язык.
Левая страница
Оригинал (по-польски)
28
%iejstuta?9). Skirgiełło opuszczony 2 kilkoma pozosta- łymi sługami udał się do Inflant o pomoc?'). Mistrz chętny zawsze z każdej sposobności mieszania się w sprawy sąsiadów, udzielił ją ale pod warunkiem, że cząs- tka ziemstwa xięstwa połockiego odstąpioną zakonowi z0- stanie*'). Połoczanie wycieńczeni na siłach wezwali w. Nowgorod, by ich ratował). Nowgorod nie ruszył Się. Pomimo tego Połock tak dzielnie się bronił, że Inflant- czycy po czternastu tygodniach odstąpić od oblężenia musieli, nie przepominając jednak zająć na rzecz zakonu przyrzeczoną ziemię (r. 1580—81)).
Andrzej mógł Andrzej miał teraz dobitne dowody, ile stara Ruś
czole Rwi. mu sprzyja. Jagiełło przeciwnie nietylko na Rusi z po- wodu bitwy pod Kulikowem, ale i w Litwie prawdziwej trudne miał stanowisko. Przymierze ze zakonami krzy- żackim i inflanekim, przedewszystkiem zaś śmierć gwał-
29) Latopisiec Daniłowicza str. 34, Kronika Wapowskiego wydanie Malinowskiego str. 4 t. 1.
30) Idem. -
81) Unde Schirgal mitlit legatos magistro Livoniae vocans eum promittens ordini dare terriculam perpetua possi- dendam. Viganda Kron. str. 262 wyd. pozn.
32) Kronika wielkiego Nowgorodu , czwarta Pol. sobr. t. IV str. 83.
33) Kronika Lindenblatta, najdokładniejsza co do dat pod rokiem 1381 mówi, że oblęgali Połock bez skutku przez 14 ty- godni. Kronika Wiganda str. 264 że dni 11 i dodaje «Schirgal in continenti magistro terram promissam praesentwit, in qaa magi- ster aedifiewit domum nemine advertente» W ostatnim wyd. tej kron. 4 r. 1865 zamiast „nemine* położono «Nerie» co ma znaczyć w pobliżu albo Nehringu albo rzeki Wilji (tom Il pag. 607—8 Scrip. rerum prussicarum).
Перевод на русский
28 %ejstuta?9). Скиргайло, оставшись с несколькими слугами, отправился в Ливонию за помощью?'). Мастер, всегда охотно использующий любую возможность вмешаться в дела соседей, предоставил её, но при условии, что часть земли Полоцкого княжества будет передана ордену*'). Изнуренные Полоцкие обратились в Новгород с просьбой о помощи). Новгород не сдвинулся с места. Несмотря на это, Полоцк защищался так отчаянно, что ливонцы после четырнадцати недель были вынуждены прекратить осаду, не забыв однако занять в пользу ордена обещанную землю (г. 1580—81)). Анджей мог. Анджей теперь имел убедительные доказательства того, сколько старая Русь ему благоприятствует. В отличие от него, Ягайло испытывал трудности не только на Руси из-за битвы на Куликовом поле, но и в самой Литве.
Союз с тевтонскими и инфлянтскими орденами, прежде всего же смерть гва- 29) Летописец Данилович стр. 34, Хроника Ваповского, издание Малиновского, стр. 4 т. 1. 30) То же. - 81) Unde Schirgal mitlit legatos magistro Livoniae, приглашая его и обещая ордену предоставить землю в вечное владение. Viganda Kron. стр. 262 изд. позн. 32) Хроника Великого Новгорода, четвертая польская собрание, т. IV стр. 83. 33) Хроника Линденблатта, самая точная по датам, под 1381 годом сообщает, что они осаждали Полоцк безуспешно в течение 14 недель. Хроника Виганд стр. 264, что 11-го дня и добавляет: «Schirgal in continenti magistro terram promissam praesentwit, in qaa magister aedifiewit domum nemine advertente». В последнем издании этой хроники, 4 р. 1865, вместо «nemine» положено «Nerie», что должно значить поблизости либо Неринга, либо реки Вилии (том II, стр. 607–8 Scrip.)
прусских дел).
Правая страница
Оригинал (по-польски)
29
towna natenczas zaszła ubóstwianego od Żmudzi Kejstu- ta, nie mogły niowzbudzić niechęci ku niemu.
Że Andrzej zamierzał z tego korzystać i wystąpić zoelajole cy. przeciw w. xięciu, poźniejsze wypadki wykazały. Lecz kimadagyu lat kilka spędził w nieczynności lub knowaniach u po- mniejszych xiążąt Rusi: Smoleńska, Rezania?4). Jagiello przeciwnie przoz ten przeciąg czasu (1382— 1384), wśród tysiąca przeszkód zręcznością, walecznością nietylko pa- raliżówał nieprzyjacioł skrytych i jawnych i utrzymywał całość państwa, ale przywiązał do siebie najgroźniejszego na wewnątrz przeciwnika, Witołda syna Kiejstuta. A kie- dy już pewien siebie w r. 1585 wysyła świetne posel- stwo do Polski z oświadczeniem o rękę królowej Polski Jadwigi, Andrzej, któremu jeżeli trwał w oporze, nic nie zostawało, jak w. obec zamierzonego połączenia Li- twy z Polską katolicką rozwinąć sztandar ztarożytnej wia- ry Rusi, Andrzej więc ogłasza się hołdownikiem zakonu inflanekiego, wroga tejże Rusi i uroczystym zapisem bie- rze od niego w lenność ojczystą swą dziedzinę, xięstwo połockje 35) Tem podpisał zgubę swoją.
34) Q Smoleńsku obacz niżej. Co do Rezania znajdował się
tam w roku 1385 syn jego Michał. 35) Dokument zapisu przedrukowany w kodexie dyploma- " tycznym Prus Voigta t. IV str. 39—40. eAndreas rex in Plosco- via nostrorum haeredum consensu accedente, totum regnum ploscovien- se, quod pater noster Olgirde quondam rez Littoviae nobis in vita sua assignavit, et post patris obitum fratres nostri nobis dederunt, Magistro et fratribus ordinis theutonici, in Livonia damus et resig- hamus in perpeluum tenendnm el possidendum. Cacterum submitlimus nos et nostros haeredes defensioni domini Magistri et ordinis theut. in Livonia, qui nos et nostrós haeredes defendant, et si quis nos et
Перевод на русский
29 Тогда же в город вошёл обожаемый из Жмудзи Кейстут, что не могло не вызвать к нему симпатии. Что Андрей собирался этим воспользоваться и выступить против князя, показали последующие события. Но кто-то провёл несколько лет в бездействии или интригах у мелких князей Руси: Смоленска, Резании. Ягеллон, напротив, за это время (1382—1384), среди тысячи препятствий, ловкостью и мужеством не только парализовал скрытых и явных врагов, сохранил целостность государства, но и привязал к себе самого опасного внутреннего противника — Витовта, сына Кейстута. А когда уже уверенный в себе в 1585 году отправляет великолепное посольство в Польшу с заявлением о руке королевы Польши Ядвиги, Андрей, которому, если он продолжал сопротивляться, ничего не оставалось, как...
В присутствии предполагаемой унии Литвы с католической Польшей Андрей объявляет себя данью Ливонскому ордену, врагу этой Руси, и торжественным завещанием забирает у него родное владение, Полоцкое княжество, в лен. 34) Вопрос: Смоленск, см. ниже. Что касается Резани, то был там в 1385 году родился его сын Михал. 35) Документ, перепечатанный в дипломатическом кодексе Prus Voigta, том Внутривенно, стр. 39—40. eAndreas rex in Ploscovia nostrorum haeredum consensu accedente, totum regnum ploscoviense, quod pater noster Olgirde quondam rez Littoviae nobis in vita sua assignavit, et post patris obitum fratres nostri nobis dederunt, Magistro et fratribus ordinis theutonici, in Livonia damus et resighamus in perpeluum tenendnm el possidendum.
Кстати, мы и наши наследники покоряемся защите господина Мастера и Тевтонского ордена в Ливонии, чтобы они защищали нас и наших наследников, и если кто-либо нас и