Ольгерд и Кейстут, разворот 119 | Книги по истории Брестчины
Br
Брестчина
Производит · Предлагает · Приглашает
Брестчина: люди, места, экономика и наследие
Путеводитель по западному региону Беларуси

Ольгерд и Кейстут. Разворот 119

Скан разворота, транскрипция польского оригинала и перевод на русский язык.

Olgierd i Kiejstut, 1867-1873: разворот 119 из 351

Левая страница

Оригинал (по-польски)

burga, i organ krzyżacki tak wita wyniesienie Świdry- giełły: „Post cuius (t.- j. Witołda) oceubiłum Poloni ipsos Lithutanos sibi subiugare conantur. Lithuant vero Polonorum scientes versuciam, eis subesse contemnumnt. TInclitus vero Bolislaus akias Switergall , ad quem dictus principatus tam iure haereditariać possessionis , quam electionis devowitur, salubri suorum fretus consilio, se cum dominis Prussiac, apud quos fidem semper illaesam cognovit, confederare laborat sese vicissim contra suos et

terrae suae inquietatores juvandi (Script. rer. Prus.,

t. [ML str. 393 —95). Tamże, nota 78. tom, dodaj: IL. Str. 329. nota 82: % '_ Lingwenowicz, dodaj:i Str. 334. wiersz 3. z góry: kilkoma miesiącami, popraw: dwoma laty Su. 335. wiersz ? z góry: z tym, popraw: złym Tamże, wiersz 16. z góry: wyzej, popraw: wyżćj. Str. 338. wiersz 14. z dołu: Brat cioteczny, popraw: krewny zaś Str. 342. nota 120: dodaj: i o wszystkich wypadkach zaszłych w roku 1432 sprawozdania w archiwnm krzyżackićm, Serżpł. rer. Prus., t. IIL. str. 497 —98. Str. 352— 53. nota 151: dodać na końcu: List podobnój zupełnie treści datowany ze Smoleńska 3 maja, ale bez wymienienia roku 1434, cytuje Karamzin, t. V. nota 264.

Перевод на русский

Бурга, и прусский орган так приветствует возвышение Свидригайло: „Post cuius (т. е. Витовта) oceubiłum Poloni ipsos Lithutanos sibi subiugare conantur. Lithuant vero Polonorum scientes versuciam, eis subesse contemnumnt. TInclitus vero Bolislaus akias Switergall, ad quem dictus principatus tam iure haereditariać possessionis, quam electionis devowitur, salubri suorum fretus consilio, se cum dominis Prussiac, apud quos fidem semper illaesam cognovit, confederare laborat sese vicissim contra suos et terrae suae inquietatores juvandi (Script. rer. Prus., t. [ML str. 393—95). Tamże, nota 78. tom, dodaj: IL. Str. 329. nota 82: % '_ Lingwenowicz, dodaj:i Str. 334. wiersz 3. z góry: kilkoma miesiącami, popraw: dwoma laty Su. 335. wiersz ? z góry: z tym, popraw: złym Tamże, wiersz 16. z góry: wyzej, popraw: wyżćj. Str. 338. wiersz 14.

снизу: Кузен, исправить: родственник см. стр. 342. примечание 120: добавить: и о всех событиях, произошедших в 1432 году, отчеты в архиве Тевтонского ордена, Сержпл. рер. Прус., т. III, стр. 497—98. Стр. 352—53. примечание 151: добавить в конце: Письмо совершенно того же содержания, датированное из Смоленска 3 мая, но без указания года 1434, цитирует Карамзин, т. V. примечание 264.

Правая страница

Оригинал (по-польски)

Str. 360. nota 185. w. 18 2 góry: druga żona Zofia księżn. Tweru, tak odmie nić, Druga żona ks. Tweru, według Długosza Zofia, we- dług kroniki Tweru Anna, córka kniazia Iwana Iwa- : nowicza. Tamże w nocie w, 19: Od, poślubił, aż do Księstwa, tak odmienić: Po- ślubił ją r. 1430. Tamże, wiersz 23: Miała aż do listu, tak odmienić: Istnieje list Tamże na końcu: — 88, tak odmienić: 83, i kron. Tweru w Połn. Sobr., Ł XV. str. 489). Tamże, nota 187: dodać na końcu: Póki był u władzy, udawał ka- tolika. I tak przechowywał się w archiwum koronnóm list papieża Eugeniusza IV. (r. 1431 — 47) pozwalający mu, aby mógł w niedzielę nawet łaźni używać ; musiał więc o to książę prosić (Naruszewicz: Historya Pol., t.VII. str. 291, nota f.). z Str. 376: Rolesław, popraw: Bolesław. Str. 381. nota 1: dodać na końcu: Ale na sejmie zr. 1569 w Lu- blinie, gdzie unia Litwy z Koroną stanowczo dokonaną została, Czartoryscy występowali wyłącznie jako zie- mianie i deputaci wołyńscy (ob. Działyńskiego: Źródło- pisma do unii, i Kojałowicza:: Lublinskaja unia, Peters- burg 1863, str. 61). Tożsamo w opisie granic Polski i Litwy z r. 1546, wydanym w t. I. Sbornika dokumen- tów tyczących się północno-zachodnićj Rusi (Wilno 1867, dok. 31, str. 92—4). Kniaziowie Aleksander i Iwan z 30

Перевод на русский

Стр. 360. примечание 185. в. 18 2 вверх: вторая жена София княгиня Тверская, так изменить: Вторая жена князя Тверского, по Длугошу София, по летописи Тверской Анна, дочь князя Ивана Ива- : новича. Там же в примечании в, 19: От, женился, до Княжества, так изменить: Женился на ней в 1430 г. Там же, строка 23: Имела до письма, так изменить: Существует письмо. Там же в конце: — 88, так изменить: 83, и летопись Тверская в Северном Собр., Л XV. стр. 489). Там же, примечание 187: добавить в конце: Пока он был у власти, притворялся католиком. И так сохранялось в королевском архиве письмо папы Евгения IV (г. 1431 — 47), позволяющее ему даже в воскресенье пользоваться баней; князь должен был об этом просить (Нарусевич: История Польши, т.VII. стр. 291, прим. f.). С стр. 376: Ролеслав, исправить: Болеслав. Стр. 381. примечание 1: добавить в конце: Но на сейме срез.

1569 в Люблине, где союз Литвы с Короной был окончательно заключён, Чарторыйские выступали исключительно как землевладельцы и депутаты Волыни (см. Дзялыньского: Źródłopisma do unii, и Кояловича: Люблинская уния, Петербург 1863, стр. 61). То же самое в описании границ Польши и Литвы 1546 года, изданном в т. I Сборника документов, касающихся северо-западной Руси (Вильно 1867, док. 31, стр. 92–94). Князья Александр и Иван с 30