Ольгерд и Кейстут, разворот 41 | Книги по истории Брестчины
Br
Брестчина
Производит · Предлагает · Приглашает
Брестчина: люди, места, экономика и наследие
Путеводитель по западному региону Беларуси

Ольгерд и Кейстут. Разворот 41

Скан разворота, транскрипция польского оригинала и перевод на русский язык.

Olgierd i Kiejstut, 1867-1873: разворот 41 из 351

Левая страница

Оригинал (по-польски)

76

Fakt ten co do głównych czynników zamącony lub zawile opisany, spółczesna kronika inflancka, świeżo wykryta i na świat wydana, krótko i dobitnie tak po- daje: „Roku 1365 w dzień św. Jakóba (to jest 25 lipca) syn Kiejstuta króla Litwy przybył z piętnastoma towa- rzyszami od poganów do Królewca, tamże chrzest przy- jął, nazwany przytóm Henrykiem. Cesarz mianował go późnićj xięciem. Goście bawiący w Królewcu, obdarzyli go zaś hojnie; a on tak do Chrześcian przyległ, że gdy postanowiono wyprawę około Wniebowzięcia N. P., on Mistrza z wojskiem przeprowadził na ziemię litewską, w którój to wyprawie cała okolica Wilna i Wilkomie- rza wyniszczona, a zamki Kiernow i Miszagoły spalone zostały. Po dwunastu dniach wrócili Krzyżacy do Prus* *79),

Toż samo co do chrztu kronika Jana de Posilge (tak zwana Lindenblatta): „W roku 1365 syn Kiejstuta przybył do Prus, zbiegłszy od ojca, ochrzczo- ny był w Królewcu i nazwany Henryk '**)*,

1%) [tem in die beati Jacobi filius Keinstut regis Lethwinorum ve- nit de pagamismo cum 15 equitaturis ad castrum Konigsberg et baptisatus dictus est Henricus: quem imperator postea du- cem fecit. Hospites ec Almania multa ei dona dederunt, qui postea christianitati adhaesit, ac statim esp editione facta circa Assumptionem Mariae, generalem magistrum in terram Lethwinorum perdusit, cir- ca castra Vilna et Vilkenbery omnia vastantem, qui eliam castrum IKernow et Meysigale igne combussit 12 diebus tbi mansus« (Chron. Livoniae Hermanni de Wartberge w Ścrtpł.

rer. Pruss., t. LI. str. 85).

180) Item in desim Jore. qwam Kynstottim son ken Preussen, von eygenem willen entreit her von dem Vater, unde getouft zcu Kongsberg umde warth Heynrich genamnt (Seript. rer. Pruss., t. III. str. 83).

Перевод на русский

76 Этот факт, касающийся главных факторов, замутнен или запутанно описан, современная инфлянтская хроника, недавно обнаруженная и опубликованная, кратко и ясно излагает следующим образом: «В 1365 году в день св. Иакова (то есть 25 июля) сын Кейстута, короля Литвы, прибыл с пятнадцатью спутниками от язычников в Кёнигсберг, там принял крещение и получил имя Генрих. Император назначил его позднее князем. Гости, пребывающие в Кёнигсберге, щедро одарили его; а он так примкнул к христианам, что когда было решено совершить поход около Успения Пресвятой Богородицы, он повёл Мастера с войском на литовскую землю, в ходе которого похода вся окрестность Вильны и Вилкомиря была опустошена, а замки Кернов и Мишагоны сожжены.

Через двенадцать дней крестоносцы вернулись в Пруссию* *79), То же самое о крещении сообщает хроника Яна де Позильге (так называемая Линденблатта): «В 1365 году сын Кейстуэта прибыл в Пруссию, сбежав от отца, был крещен в Кёнигсберге и назван Генрих '**)*, 1%) [tem in die beati Jacobi filius Keinstut regis Lethwinorum venit de pagamismo cum 15 equitaturis ad castrum Konigsberg et baptisatus dictus est Henricus: quem imperator postea ducem fecit. Hospites ec Almania multa ei dona dederunt, qui postea christianitati adhaesit, ac statim esp editione facta circa Assumptionem Mariae, generalem magistrum in terram Lethwinorum perdusit, circa castra Vilna et Vilkenbery omnia vastantem, qui eliam castrum IKernow et Meysigale igne combussit 12 diebus tbi mansus« (Chron. Livoniae Hermanni de Wartberge w Ścrtpł. rer. Pruss., t. LI. str. 85). 180) Item in desim Jore.

qwam Kynstottim сын кен Пруссен, по собственной воле вышел от отца, и был крещен в Кongsberg и назван Хайнрих (Seript. rer. Pruss., т. III. стр. 83).

Правая страница

Оригинал (по-польски)

77

Kronika zaś spółczesna Wiganda, tćj samój wyprawy pod tym samym rokiem następujący zawiera opis: „Zdarzyło się,że któryś z pogan, nazwany król Butaw, gdy Kiejstut był na wyprawie, w domu pozostał i z bojarami swymi i bratem Surwillo weszli w puszczę, przewodnika zaś swego nazwiskiem Dirsune posłali do Królewca; ale po- tóm żałowali tego, gdy syna królewskiego co noc do lochu (in cippum) zamykał, który potóćm do Litwy po- wrócił Król Butaut przybył do Insterburga ze swoim orszakiem, gdzie komendant twierdzy z wielkićm zado- woleniem go przyjął. Henryk Scheningen przedstawił ich Mistrzowi, który ich równie z radością powitał, a krajowcy wszelką im cześć okazywali. Zwierzchnicy zakonu zwołani do Insterburga naradzali się, gdzie i kiedy przybysze chrzest przyjąć mają. I uchwalono, że w Królewcu przez wzgląd na gości z Anglii tamże ba- wiących, hrabiego Warwick i Tomasza Offart, oraz wie- lu Niemców, którzy wielce cieszyli się z tego nawróce- nia; biskupi Warmii i Sambii byli obecni ceremonii '8')*,

Pierwszy ustęp powyższego opowiadania w przekła- dzie łacińskim dochowany *32), byłby zupełnie niezrozu- miałym, gdyby historyk pruski Schiitz nie podał, jeżeli nie własnemi słowy, to dokładnie treść niemieckiego oryginału onegoż, Z nićj dowiadujemy się, że autor Bu- tawda synem ,Kiejstuta mianuje, z tego powodu daje mu tytuł rez, i przeto potwierdza wyżćj umieszczone kronikarskie podania o synie Kiejstutowym, co prze- szedł do Krzyżaków i ochrzczony u nich został na imię

181) Script. rer. Pruss., t. II. str. 550. 's3:) Podałem go w „Braciach Władysława Jagiełłyć ustęp ostą- tni, a powyżćj w wiernym przekładzie.

Перевод на русский

77 Современная хроника Виганда, относящаяся к той же экспедиции, содержит описание под тем же годом: «Случилось так, что один из язычников, называвшийся король Бутав, когда Кейустут находился в походе, остался дома и вместе со своими боярами и братом Сурвилло вошли в лес, а своего проводника по имени Дирсуне послали в Кёнигсберг; но потом пожалели об этом, когда сына королевского каждую ночь запирали в темницу (in cippum), который затем возвратился в Литву. Король Бутав прибыл в Инстербург со своим свитой, где командир крепости с большим удовлетворением его принял. Генрих Шенинген представил их Мастеру, который также с радостью их принял, а местные жители оказывали им всяческое уважение. Руководители ордена, собравшись в Инстербурге, совещались, где и когда пришедшие должны принять крещение.

И постановлено было, что в Кёнигсберге, учитывая гостей из Англии, находившихся там же, графа Варвика и Томаса Оффарта, а также многих немцев, которые весьма радовались этому обращению; епископы Вармийский и Самбийский присутствовали на церемонии '8')*, Первый абзац вышеупомянутого рассказа в латинском переводе, приведённый *32), был бы совершенно непонятен, если бы прусский историк Шютц не указал, если не собственными словами, то точно содержание немецкого оригинала того; из него мы узнаём, что автор называет Бутовду сыном Кейстута, и по этой причине даёт ему титул рез, и следовательно подтверждает вышеизложенные хроникаторские сведения о сыне Кейстута, который перешёл к крестоносцам и был у них крещён с именем 181) Script. rer. Pruss., t. II. str. 550. 's3:) Я привёл его в «Братьях Владислава Ягайло» в последнем абзаце, а выше — в точном переводе.