Ольгерд и Кейстут, разворот 22 | Книги по истории Брестчины
Br
Брестчина
Производит · Предлагает · Приглашает
Брестчина: люди, места, экономика и наследие
Путеводитель по западному региону Беларуси

Ольгерд и Кейстут. Разворот 22

Скан разворота, транскрипция польского оригинала и перевод на русский язык.

Olgierd i Kiejstut, 1867-1873: разворот 22 из 351

Левая страница

Оригинал (по-польски)

38

trzech (aż do roku 1348) nie ważyli się go zaczepiać,

b pomimo że on z Kiejstutem bez przerwy ziemie ich na- padał, już w miesięcy kilka po opisanych wypadkach spalił twierdzę Rastenburg, a w roku następnym twierdze

  • Barten, Gerdauen, i całą prawie Sambią w perzynę obró-

8 cił 55), Niebawem potóm, używszy fortelu podobnego wy- | żój opisanemu, ze ziemią zrównali zamki Ragnit, In- sterburg, i górne brzegi rzeki Alle wyniszczyli **). A za-

zimę z roku 1344 —45, przenosi on ją na zimę z r. 1343 — 44, a mówiąc o dokumentach z podpisem tego Mistrza z r. 1345,

p nie podaje bliższćj onych daty, któreby podały ślad ,, kiedy śledztwo przeciw niemu rozpoczęto; przytóm wypadki z lat 1342, 43, 44, 45 nielitościwie miesza (Geschichte Preussens, t. V. str. 26—35 i 685). Według kroniki Inflant Russowa zaś, wyprawa rzeczona na Litwę rozpoczęła się w lutym.

Ale ci, którzy szukają za jaką taką historyczną podstawą dla poematu wielkiego polskiego wieszcza pod tytułem „Konrad Wallenrod,* wskazaną ją mają w opisanćj tój przygodzie.

68) Wigand z Marburga: Script. rer. Pruss., t. II. str. 508.

6%) Anno 1346 reg Lithuanorum minalus fwit se velle intrare terram Sambiensem ad depopulandam eam. Quod magister vo- lens prohibere cum exzercitu valido jacuit in finibus terrae custodiens die nocteque terram ab insultu Tithuanorum. Tan- dem magister cum exercitu suo affecti taedio redierunt sperantes Iithwinos retrocessisse. Sed Lithuani latitantes ut perceperunt ezercit m magistri esse solutum, in- sultum fecerunt in terram et plura millia hominum deduce- runłt im servitutem. Więc podstęp użyty w r. 1345 i tu się powtórzył i udał; ziemia zniszczona nie były to Inflanty, ale własna pruska: a przecież tym razem Mistrz pruski ani oszalał, ani popadł w melancholią, ani go o zdradę posądzano. (Kronika Oliwy w Script. rer. Pruss., t. I. str. 723 i Wigand z Marburga tamże, t. IL. str. 509.)

Перевод на русский

38 трёх (до 1348 года) не осмеливались его трогать, но несмотря на то, что он с Кейстутом постоянно нападал на их земли, уже через несколько месяцев после описанных событий сжёг крепость Растенбург, а в следующем году крепости

  • Барцен, Гердауен и почти всю Самбию обратил в пепел 55), вскоре затем, применив похожую уловку, как описано выше, он сравнял с землёй замки Рагнит, Инстербург, и уничтожил верхние берега реки Алле **).

А зиму 1344—45 года он переносит на зиму 1343—44 года, а говоря о документах с подписью этого Мастера 1345 года, не указывает более точную дату, которая бы дала след «когда началось следствие против него; при этом события 1342, 43, 44, 45 лет безжалостно смешивает (Geschichte Preussens, т. V. стр. 26—35 и 685).

Согласно хронике Инфлянт Руссова, вышеупомянутая экспедиция в Литву началась в феврале. Но те, кто ищет какую-либо историческую основу для поэмы великого польского поэта под названием «Конрад Валленрод», находят её в описанной этой приключении. 68) Виганд из Марбурга: Script. rer. Pruss., т. II, стр. 508. 6%) Anno 1346 reg Lithuanorum minalus fwit se velle intrare terram Sambiensem ad depopulandam eam. Quod magister volens prohibere cum exzercitu valido jacuit in finibus terrae custodiens die nocteque terram ab insultu Tithuanorum. Tandem magister cum exercitu suo affecti taedio redierunt sperantes Iithwinos retrocessisse. Sed Lithuani latitantes ut perceperunt ezercit m magistri esse solutum, insultum fecerunt in terram et plura millia hominum deducerunłt im servitutem. Итак, уловка, использованная в р.

1345 и здесь повторилось и удалось; земля была уничтожена, это были не Инфлянты, а собственная прусская: и всё же в этот раз прусский магистр ни с ума не сошёл, ни впал в меланхолию, ни его не подозревали в предательстве. (Хроника Оливы в Script. rer. Pruss., т. I, стр. 723 и Виганд из Марбурга там же, т. II, стр. 509.)

Правая страница

Оригинал (по-польски)

kon Inflant tak boleśnie dotknięty został mieczem Ol- gierda, że zaniechał na dłuższy czas walki, i dopiero po 14 latach (roku 1359) rozpoczął bardzo nieśmiało napady swoje na pogranicze Litwy ?0).

ż5) Wartberga Chronicon Livoniae w Script. rer. Pruss., t. 1L. str. 80.

Перевод на русский

Кон Инфлянт был так болезненно поражен мечом Ольгерда, что на долгое время прекратил борьбу, и лишь через 14 лет (в 1359 году) начал очень неуверенно свои набеги на границу Литвы. ж5) Вартберг, Chronicon Livoniae в Script. rer. Pruss., т. 1, стр. 80.